Σε μια από τις πιο αφοπλιστικά ειλικρινείς συνεντεύξεις του στο «2night Show», ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μίλησε για τη μακρά πορεία του στην τηλεόραση, τη σχέση του με τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη, αλλά και για τις επιλογές που τον οδήγησαν να μείνει μακριά από τη μικρή οθόνη για πολλά χρόνια.
Παρότι ο κόσμος συχνά μιλά για «ανταγωνισμό» μεταξύ τους, ο ηθοποιός ξεκαθάρισε:
«Είμαστε πολύ φίλοι. Τον αγαπώ πολύ, τον θαυμάζω και τον εκτιμώ. Αλλά δεν έχουμε ξαναβρεθεί μαζί. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός, κάνουμε διαφορετικά πράγματα. Υπήρχε μόνο ευγενής άμιλλα».
Δεκαπέντε χρόνια μακριά από την τηλεόραση – και απόλυτα συνειδητά
Ο Μαρκουλάκης αποκάλυψε ότι η απουσία του από την τηλεόραση δεν ήταν αποτέλεσμα συγκυριών, αλλά προσωπικής επιλογής:
«Είχα να κάνω τηλεόραση δεκαπέντε χρόνια. Κάνοντας θέατρο άρχισα να σκηνοθετώ. Ζούσα πολύ καλά έτσι, δημιουργικά και οικονομικά. Αν μου έλεγες “σταματάμε”, θα σου έλεγα “είμαι πολύ ευχαριστημένος” — απλώς θα έφτιαχνα κάτι άλλο».
Με αυτή τη φράση, ο ηθοποιός περιέγραψε τη φιλοσοφία του: η επιθυμία του αλλάζει, και συχνά τον οδηγεί σε νέα καλλιτεχνικά μονοπάτια.
Από το «Λόγω Τιμής» στον «Γιούγκερμαν» – και η αλήθεια για την επιτυχία
Κοιτάζοντας πίσω στις τηλεοπτικές του στιγμές, σημείωσε πως καμία επιτυχία δεν βασίζεται σε τύχη ή συνταγή:
«Δεν υπάρχει συνταγή επιτυχίας. Καλούμε τον κόσμο να δει τη δουλειά μας. Άλλες φορές τη βλέπει, άλλες όχι. Το γιατί το αναλύεις μόνο εκ των υστέρων».
Αναφέρθηκε στο «Λόγω Τιμής», το «Γιούγκερμαν» και τα πιο πρόσφατα πρότζεκτ, τονίζοντας πως κάθε ένας από αυτούς τους σταθμούς τον διαμόρφωσε με διαφορετικό τρόπο.
Το μυστικό της σχέσης ηθοποιού–θεατή
Ο ηθοποιός μίλησε και για τον δεσμό που χτίζεται ανάμεσα στο κοινό και έναν καλλιτέχνη:
«Οι θεατές θαυμάζουν τις δεξιότητες των ηθοποιών, αλλά αυτό που μας συνδέει μέσα στα χρόνια είναι κάτι που κουβαλούν οι ίδιοι σαν προσωπικότητες. Το κουβαλάμε κι εμείς ερήμην».
Για τον ίδιο, αυτός ο δεσμός πάει πέρα από ρόλους και σκηνές – είναι βαθιά ανθρώπινος.
«Ο φόβος για την τηλεόραση έχει μειωθεί»
Τέλος, ο Μαρκουλάκης σχολίασε τον παλιό φόβο των ηθοποιών απέναντι στην τηλεόραση:
«Δεν θα έλεγα ποτέ σε κάποιον ότι το παίζει επειδή δεν κάνει τηλεόραση. Ο καθένας πρέπει να κάνει αυτό που του είναι οικείο, όχι απαραίτητα εύκολο. Ο καλύτερος τρόπος να περάσει κανείς τη ζωή του στη δουλειά του είναι να είναι όσο πιο κοντά γίνεται στον αληθινό του εαυτό».
Σήμερα, με τις ποιοτικές παραγωγές που έχουν επιστρέψει στη μικρή οθόνη, ο «φόβος» αυτός έχει περιοριστεί σημαντικά.
