
Στο Πλωμάρι της Λέσβου ζει εδώ και χρόνια η Γεωργία Πιτσιλάδη. Το όνομα της ίσως να μην είναι ευρέως γνωστό, όμως η ιστορία της σημάδεψε μια ολόκληρη κοινωνία και ενέπνευσε την τηλεοπτική σειρά Το Ριφιφί.
Η ίδια είναι η μητέρα του μικρού Παναγιώτη, του παιδιού που έχασε τη ζωή του από καρκίνο το 1989, όταν η τράπεζα δεν εκταμίευσε ποτέ τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί από πανελλαδικό έρανο για να σωθεί.
«Ο μικρός μου είπε πως μόνο εγώ θα τον δικαιώσω»
Με φωνή που σπάει, η κ. Πιτσιλάδη μίλησε για τον γιο της:
«Ήρθε στον ύπνο μου και μου είπε “μαμά, μόνο εσύ θα με δικαιώσεις”. Αυτό θέλω. Τίποτα άλλο».
Ο Παναγιώτης διαγνώστηκε με παιδικό καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο. Η κοινωνία κινητοποιήθηκε άμεσα και μέσα σε ελάχιστο χρόνο συγκεντρώθηκαν 100 εκατομμύρια δραχμές, ένα τεράστιο ποσό για την εποχή, ώστε να μεταφερθεί το παιδί στην Αμερική για επέμβαση.
Έτοιμοι για το ταξίδι – και μετά το απόλυτο «μπλοκάρισμα»
Η οικογένεια είχε προετοιμάσει τα πάντα: διαβατήρια, εισιτήρια, βαλίτσες. Όμως την τελευταία στιγμή, η τράπεζα αρνήθηκε να αποδεσμεύσει τα χρήματα, επικαλούμενη παλαιό νόμο.
«Τα λεφτά ήταν του κόσμου, για το παιδί. Όχι της τράπεζας», λέει η μητέρα.
Έναν χρόνο αργότερα, ο νόμος άλλαξε και εγκρίθηκε μέρος των χρημάτων. Για τον Παναγιώτη, όμως, ήταν ήδη αργά.
Μια πληγή που δεν κλείνει – αλλά δεν θέλει να ξεχαστεί
Η τηλεοπτική μεταφορά της ιστορίας ξανανοίγει τον πόνο, αλλά η μητέρα του παιδιού επιμένει:
«Δεν θέλω να ξεχαστεί. Θέλω δικαίωση».
Ο πατέρας του Παναγιώτη μιλά για ένα σύστημα που, όπως λέει, λειτούργησε εις βάρος ενός παιδιού. Η οικογένεια βρήκε λίγη παρηγοριά με τη γέννηση της κόρης τους, που πήρε το όνομα του αδικοχαμένου αδερφού της.
«Όσο θυμούνται, ο Παναγιώτης ζει»
Τριάντα και πλέον χρόνια μετά, η ιστορία του μικρού Παναγιώτη παραμένει σύμβολο μιας αδικίας που δεν ξεχάστηκε ποτέ. Και για τη μητέρα του, ο στόχος παραμένει ένας:
να δικαιωθεί το παιδί της.



