
Ο Ρότζερ Γουότερς (Roger Waters) είναι Άγγλος μουσικός, μπασίστας και συνθέτης, ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Pink Floyd και ο βασικός διαμορφωτής της συνθετικής κατεύθυνσης του συγκροτήματος από το 1968 έως το 1985, όταν αποχώρησε για να ακολουθήσει σόλο καριέρα.
Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1943 στο Γκρέιτ Μπρούκαμ της νοτιοανατολικής Αγγλίας. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος και σκοτώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο Ρότζερ ήταν ακόμη βρέφος. Μεγάλωσε με τη μητέρα του, με την οποία οι σχέσεις του παρέμειναν τεταμένες σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Φοίτησε σε σχολείο αρρένων στο Κέμπριτζ, όπου γνώρισε και ανέπτυξε φιλία με τον Σιντ Μπάρετ, με τον οποίο αργότερα θα ξεκινούσε τους Pink Floyd.
Στα εφηβικά του χρόνια δεν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μουσική. Σπούδασε για σύντομο χρονικό διάστημα μηχανολογία, προτού εγκαταλείψει τις σπουδές του και ξεκινήσει ένα ταξίδι με οτοστόπ. Μετά την επιστροφή του γράφτηκε στο Πολυτεχνείο της Οδού Ρίτζεντ, που αργότερα μετονομάστηκε σε Πανεπιστήμιο του Γουέστμινστερ. Εκεί γνώρισε τον Νικ Μέισον, τον μελλοντικό ντράμερ των Pink Floyd.
Η πορεία και η κυριαρχία στους Pink Floyd
Μαζί με τον Ρίτσαρντ Ράιτ σχημάτισαν ένα συγκρότημα που πέρασε από διάφορα ονόματα. Το 1965 προσέλαβαν τον Σιντ Μπάρετ ως τραγουδιστή και κατέληξαν στο όνομα Pink Floyd, συνδυάζοντας τα ονόματα των μπλουζ μουσικών Πινκ Άντερσον και Φλόιντ Κάνσιλ.
Η αρχική κατεύθυνση του συγκροτήματος προήλθε κυρίως από τον Μπάρετ, του οποίου ο συνδυασμός μπλουζ, μουσικών θεατρικών στοιχείων, αναφορών στον Λιούις Κάρολ και ψυχεδέλειας καθιέρωσε τους Pink Floyd ως βασικό πυλώνα της βρετανικής αντεργκράουντ σκηνής. Το ντεμπούτο άλμπουμ The Piper at the Gates of Dawn (1967) θεωρείται ένα από τα κλασικά άλμπουμ του ροκ.
Ένα χρόνο αργότερα, ο Μπάρετ, βυθισμένος στη χρήση LSD και αντιμετωπίζοντας σοβαρά ψυχικά προβλήματα, αντικαταστάθηκε από τον κιθαρίστα Ντέιβιντ Γκίλμορ. Μετά την αποχώρησή του, ο Γουότερς άρχισε να ασκεί ολοένα και μεγαλύτερο έλεγχο στη δημιουργική παραγωγή του συγκροτήματος. Στα πρώιμα άλμπουμ της επόμενης περιόδου, όπως τα Meddle (1971) και Obscured by Clouds (1972), η καλλιτεχνική συμβολή παρέμεινε συλλογική.
Το 1973, όμως, με το The Dark Side of the Moon, ο Ρότζερ Γουότερς υπέγραψε όλα τα τραγούδια, οδηγώντας το συγκρότημα σε άμεση εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία και σε διεθνή αναγνώριση. Συνέχισε ως κύριος τραγουδοποιός στα άλμπουμ Wish You Were Here (1975) και Animals (1977), ενώ αποτέλεσε την κύρια δημιουργική δύναμη πίσω από το διπλό άλμπουμ The Wall (1979).
Η τάση του για τελειομανία και έλεγχο επιβάρυνε σταδιακά τις σχέσεις του με τα υπόλοιπα μέλη. Μετά την κυκλοφορία του The Final Cut (1983), ενός άλμπουμ στο οποίο έγραψε όλα τα τραγούδια και τους στίχους και το οποίο θεωρείται από πολλούς ουσιαστικά σόλο έργο, ο Ρότζερ Γουότερς αποχώρησε από τους Pink Floyd. Ακολούθησε δικαστική διαμάχη, κατά την οποία οι Γκίλμουρ και Μέισον διατήρησαν τα δικαιώματα του ονόματος Pink Floyd, ενώ ο Γουότερς κράτησε τα δικαιώματα για το The Wall και τα τραγούδια του. Οι Pink Floyd συνέχισαν χωρίς εκείνον, κυκλοφορώντας αργότερα τρία στούντιο άλμπουμ.
Σόλο διαδρομή και δημόσιες τοποθετήσεις
Ο Γουότερς ξεκίνησε τη σόλο καριέρα του με το άλμπουμ The Pros and Cons of Hitchhiking (1984), στο οποίο συμμετείχε ο Έρικ Κλάπτον στην κιθάρα. Ακολούθησε το Radio K.A.O.S. (1987). Το 1990, έναν χρόνο μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, διοργάνωσε στο Βερολίνο μια μεγάλη φιλανθρωπική συναυλία με τη συμμετοχή πολλών γνωστών καλλιτεχνών. Η συναυλία κυκλοφόρησε ως ζωντανό άλμπουμ με τίτλο The Wall: Live in Berlin.
Στο επόμενο άλμπουμ του, Amused to Death (1992), συμμετείχε ο Τζεφ Μπεκ στην κιθάρα. Από το 1999 ο Γουότερς επανήλθε στις περιοδείες. Το 2005 επανενώθηκε με τα πρώην μέλη των Pink Floyd για να ερμηνεύσουν τέσσερα τραγούδια στη συναυλία Live 8 στο Hyde Park του Λονδίνου. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε την τρίπρακτη όπερα Ça Ira. Το 2011 επανενώθηκε εκ νέου με τους Γκίλμουρ και Μέισον για μια συναυλία στο Λονδίνο, ενώ αργότερα κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ Is This the Life We Really Want? (2017).
Οι στίχοι και το ύφος των τραγουδιών του αντλούν έντονα από τις προσωπικές του εμπειρίες και πεποιθήσεις, με συχνή παρουσία πολιτικών θεμάτων. Η πρόωρη απώλεια του πατέρα του, η δύσκολη σχέση με τη μητέρα του και η αποστροφή του για το βρετανικό εκπαιδευτικό σύστημα αποτυπώνονται χαρακτηριστικά στα The Wall και The Final Cut, όπου ασκεί κριτική στην τότε πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ και στο Συντηρητικό Κόμμα.
Ο Γουότερς έχει επίσης επικρίνει δημόσια την πολιτική του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους και έχει χαρακτηρίσει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ως «προκληθείσα», όρο που χρησιμοποίησε σε ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη. Μετά από τέτοιες τοποθετήσεις, πολλές συναυλίες του ακυρώθηκαν.
Στην προσωπική του ζωή, ο Ρότζερ Γουότερς έχει παντρευτεί πέντε φορές και έχει αποκτήσει τρία παιδιά.



