Μια ξεχωριστή διαδρομή δημιουργίας και έμπνευσης κρύβεται πίσω από τα κοστούμια της ταινίας «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή. Η σχεδιάστρια και μοδίστρα Άρτεμις Ισουφλλάρι μίλησε για την εμπειρία της, περιγράφοντας πώς μια πρόταση που δεν αναζητούσε εξελίχθηκε σε έργο ζωής.
Όπως εξηγεί, η συνεργασία ξεκίνησε το 2023, όταν ο ενδυματολόγος Μιχάλης Σδούκος της ανέθεσε τη δημιουργία δύο κοστουμιών του κυβερνήτη. Η ίδια δέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη, driven από την αγάπη της για τα ρούχα εποχής και την επιθυμία να δοκιμαστεί σε ανδρικές ενδυματολογικές φόρμες — ένα πεδίο που μέχρι τότε δεν είχε εξερευνήσει.
Η δουλειά άρχισε με το επίσημο κοστούμι της σκηνής της δολοφονίας: μια μαύρη ρεντιγκότα, συνδυασμένη με εκρού πουκάμισο, γιλέκο και παντελόνι, αποτυπώνοντας με ιστορική ακρίβεια την αισθητική της εποχής. Ακολούθησε ένα γαλάζιο-γκρι σύνολο, εξίσου απαιτητικό σε λεπτομέρειες και γραμμές.
Μεγάλο στοίχημα αποτέλεσαν τα πατρόν. Για να διασφαλιστεί η αυθεντικότητα, χρησιμοποιήθηκαν σχέδια από την Αγγλία, τα οποία η Ισουφλλάρι μελέτησε εξονυχιστικά. Από τη δομή των γιακάδων μέχρι τα ανοίγματα στα πανωφόρια — απαραίτητα για ιππασία — κάθε στοιχείο έπρεπε να αποδοθεί πιστά. Παράλληλα, κρίσιμη ήταν η εφαρμογή τεχνικών που εξασφαλίζουν άνεση κινήσεων, ώστε τα κοστούμια να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του ηθοποιού Αντώνη Μυριαγκό.
Ιδιαίτερη πρόκληση αποτέλεσαν και τα κουμπιά, τα οποία ράφτηκαν στο χέρι, ακόμη και στο πίσω μέρος, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε σύγχρονη αισθητική παρέμβαση. «Η κάμερα βλέπει τα πάντα», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την πίεση αλλά και τη δημιουργική ικανοποίηση της διαδικασίας.
Η ίδια παραδέχεται ότι μέσα από την ταινία γνώρισε βαθύτερα την προσωπικότητα του Ιωάννη Καποδίστρια, αναπτύσσοντας έναν έντονο σεβασμό για την ιστορική του παρακαταθήκη. Η έμφαση που δίνει στην παιδεία και τη γλώσσα δεν είναι τυχαία, καθώς η προσωπική της πορεία συνδέεται στενά με την ελληνική γλωσσική και πολιτισμική εμπειρία.
Γεννημένη στο Αργυρόκαστρο, η Άρτεμις Ισουφλλάρι εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1995, γνωρίζοντας αρχικά ελάχιστες λέξεις στα ελληνικά. Με επιμονή και αφοσίωση, σπούδασε και τελικά ακολούθησε τον δρόμο που αγαπούσε πραγματικά: τη δημιουργία ενδυμάτων.
Η σχέση της με την παράδοση παραμένει κεντρική. Όπως εξηγεί, η ενδυμασία δεν είναι απλώς αισθητική επιλογή, αλλά αντανάκλαση κλίματος, τοπογραφίας και πολιτισμού. Από τα βαριά υφάσματα της Ηπείρου μέχρι τα ελαφριά λινά της Κύπρου, κάθε περιοχή αφηγείται τη δική της ιστορία μέσα από τα ρούχα.
Για την ίδια, η ουσία της δουλειάς της συνοψίζεται σε μία φράση: να προσφέρει χαρά μέσα από τη δημιουργία.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
About The Author
