
Στις 17 Μαρτίου 1988 βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του ο Νικόλας Άσιμος, σε ηλικία μόλις 39 ετών. Παρότι η ζωή του ήταν σύντομη, κατάφερε να αφήσει έντονο αποτύπωμα στην ελληνική μουσική σκηνή, τόσο με τους στίχους όσο και με τη μουσική του, ενώ έγινε γνωστός και για την ασυμβίβαστη προσωπικότητά του.
Ο καλλιτέχνης γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1949 στη Θεσσαλονίκη με το όνομα Νικόλαος Ασημόπουλος. Από μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τον αθλητισμό και διακρίθηκε στο άλμα εις ύψος και στο ποδόσφαιρο. Αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα για σπουδές, όπου ξεκίνησε και η καλλιτεχνική του πορεία.
Η μουσική του διαδρομή
Ο Νικόλας Άσιμος εμφανίστηκε στη μουσική σκηνή τη δεκαετία του ’70, συμμετέχοντας σε ανεξάρτητες μπάντες και κυκλοφορώντας τις πρώτες του ηχογραφήσεις εκτός του εμπορικού δισκογραφικού κυκλώματος. Το ιδιαίτερο ύφος του συνδύαζε στοιχεία από ροκ, λαϊκή μουσική και ρεμπέτικο, δημιουργώντας έναν μοναδικό ήχο.
Με τους στίχους του εξέφραζε συχνά κοινωνική κριτική και προσωπικούς προβληματισμούς, ενώ η στάση ζωής του χαρακτηριζόταν από έντονη ανεξαρτησία και αντισυμβατικότητα.
Η παρουσία στα Εξάρχεια
Ο Άσιμος ήταν μια ξεχωριστή φυσιογνωμία της αθηναϊκής καλλιτεχνικής σκηνής. Συχνά τον συναντούσε κανείς στην Πλατεία Εξαρχείων, όπου τραγουδούσε στους δρόμους και συναναστρεφόταν με καλλιτέχνες και φίλους.
Μια από τις χαρακτηριστικές ιστορίες που τον συνοδεύουν αναφέρει πως κυκλοφορούσε φορώντας δύο γραβάτες και σταματούσε περαστικούς που φορούσαν μία, λέγοντας: «Εσύ φοράς μία γραβάτα, εγώ δύο, άρα εγώ είμαι δύο φορές κύριος».
Οι δυσκολίες και οι διώξεις
Η πορεία του δεν ήταν εύκολη. Το 1977 φυλακίστηκε για δύο μήνες μαζί με άλλους εκδότες και συγγραφείς, με την κατηγορία ότι επηρέαζαν αρνητικά την κοινωνία. Χρόνια αργότερα, το 1987, οδηγήθηκε βίαια σε ψυχιατρική κλινική και στη συνέχεια στις Φυλακές Κορυδαλλού, ύστερα από κατηγορία για σεξουαλική κακοποίηση που τελικά δεν αποδείχθηκε.
Η αναγνώριση και το τέλος
Λίγο πριν από τον θάνατό του, ο Άσιμος άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός στο κοινό, ιδιαίτερα μέσα από τη συνεργασία του με τον Βασίλης Παπακωνσταντίνου στον δίσκο Χαιρετίσματα.
Στο άλμπουμ περιλαμβάνονταν πέντε τραγούδια δικά του, ανάμεσά τους τα «Ο σάλιαγκας κι ο μάλιαγκας», «Αγαπάω κι αδιαφορώ», «Θα ’ρθω να σε βρω», «Θα νικήσουμε (Venceremos)» και «Καταρρέω».
Η είδηση της αυτοκτονίας του το 1988 συγκλόνισε τον καλλιτεχνικό κόσμο. Παρά τα χρόνια που πέρασαν, ο Νικόλας Άσιμος παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο ιδιαίτερες και αντισυμβατικές μορφές της ελληνικής μουσικής.



