
Στις 20:50 στο OPEN
Η αληθινή ιστορία μιας γυναίκας που επέζησε 41 ημέρες στη θάλασσα
Το Adrift, ταινία επιβίωσης του 2018, είναι παραγωγή και σκηνοθεσία του Baltasar Kormákur και σενάριο των David Branson Smith, Aaron Kandell και Jordan Kandell. Βασίζεται στο βιβλίο Red Sky in Mourning της Tami Oldham Ashcraft, που αφηγείται τη συγκλονιστική αληθινή ιστορία της κατά τη διάρκεια του τυφώνα Raymond το 1983. Πρωταγωνιστούν οι Shailene Woodley και Sam Claflin, ως ζευγάρι που βρίσκεται σε ανοιχτή θάλασσα στον Ειρηνικό Ωκεανό μετά από μια καταστροφική καταιγίδα και πρέπει να φτάσει στη Χαβάη με κατεστραμμένο σκάφος και χωρίς ραδιοεπικοινωνία.
Η υπόθεση ξεκινά πέντε μήνες πριν τον τυφώνα, όταν η Tami Oldham φτάνει στην Ταϊτή με το ιστιοφόρο Sofia και γνωρίζει τον Βρετανό ναυτικό Richard Sharp, ο οποίος την προσκαλεί για δείπνο στο σκάφος του Mayaluga. Γρήγορα, οι δυο τους ερωτεύονται και σχεδιάζουν ένα ταξίδι προς την Ιαπωνία. Κατά τύχη, συναντούν τους Peter και Christine Crompton, ιδιοκτήτες της πολυτελούς Trintella 44, Hazaña, και ο Richard συμφωνεί να οδηγήσει το σκάφος μέχρι το Σαν Ντιέγκο, με την προϋπόθεση ότι η Tami θα συνοδεύσει. Λίγο αργότερα, η πρόταση γάμου του Richard γίνεται δεκτή και το ζευγάρι ξεκινάει το ταξίδι του.

Όταν ο τυφώνας Raymond χτυπά, η Hazaña βρίσκεται στο μάτι της καταιγίδας. Η Tami και ο Richard αντιμετωπίζουν ακραίες συνθήκες, με το σκάφος να ανατρέπεται και να υπερβαίνει κάθε πρόβλεψη επιβίωσης. Κατά τη διάρκεια της καταιγίδας, ο Richard χάνει τη ζωή του, αφήνοντας τη Tami μόνη της, να παλεύει με τις δυνάμεις της φύσης για 41 ημέρες, προσπαθώντας να κρατήσει το σκάφος και να βρει σωτηρία. Τελικά, μια ιαπωνική ερευνητική αποστολή την εντοπίζει και τη σώζει, ενώ η ταινία κλείνει με μια συγκινητική αναφορά στην πραγματική Tami και στον Richard, θυμίζοντας την απώλεια και τη δύναμη της επιμονής.
Το καστ περιλαμβάνει τη Shailene Woodley στο ρόλο της Tami Oldham, τον Sam Claflin ως Richard Sharp, τον Jeffrey Thomas και την Elizabeth Hawthorne στους ρόλους των Peter και Christine Crompton, και τη Grace Palmer ως Deb. Η παραγωγή έγινε από την STX Entertainment με συμμετοχή της RVK Studios και του Ralph Winter, ενώ η αρχική φωτογράφιση πραγματοποιήθηκε στις Φίτζι τον Ιούλιο του 2017, με καθημερινές δύο ωρών διαδρομές στη θάλασσα, προκαλώντας ναυτία σε πολλούς από το συνεργείο.
Η μουσική της ταινίας περιλαμβάνει το αυθεντικό score του Hauschka, καθώς και κομμάτια όπως το “I Hope That I Don’t Fall In Love With You” του Tom Waits σε ερμηνεία Emilíana Torrini. Σημαντικά τραγούδια εμφανίζονται επίσης στα trailer, όπως το “Where’s My Love” από SYML και το “Song for Zula” από Phosphorescent. Η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 1 Ιουνίου 2018 από την STXfilms, με προϋπολογισμό 35 εκατομμυρίων δολαρίων και συνολικά έσοδα σχεδόν 60 εκατομμύρια.

Κριτικά, το Adrift έλαβε ανάμεικτες κριτικές, με έμφαση στις εξαιρετικές ερμηνείες και τη φωτογραφία, αλλά με σχόλια για την προβλεψιμότητα της πλοκής. Στο Rotten Tomatoes συγκέντρωσε 69% έγκριση, ενώ στο Metacritic έφτασε τους 56/100. Οι κριτικοί ανέδειξαν την ισχυρή παρουσία της Woodley, που καταφέρνει να δώσει βάθος και αλήθεια σε μια ιστορία που στο σενάριο παραμένει κάπως στεγνή και χωρίς πραγματική κορύφωση. Ο Kormákur προσπαθεί να δημιουργήσει ένταση ανακατεύοντας τους χρόνους και εισάγοντας μια σεναριακή ανατροπή την τελευταία στιγμή, χωρίς όμως να κατορθώνει πλήρως ούτε τη συναρπαστική δράση ούτε το δραματικό βάθος χαρακτήρων.
Το τελικό αποτέλεσμα καταλήγει να είναι η ολοκληρωτική μετατροπή μιας ιστορίας που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα υποδειγματικό μάθημα για την έννοια του κουράγιου, σε μια ταινία που αφηγηματικά δείχνει φθηνή και τεχνικά τεμπέλικη. Η μεταφορά από το πρωτογενές υλικό χάνει σε βάθος και αλήθεια, με την ταινία να αμφιταλαντεύεται επί δύο ώρες ανάμεσα σε στοιχειώδη περιπέτεια και μελοδραματικές στιγμές, χωρίς ποτέ να κατορθώνει να αποδώσει πλήρως ούτε τη δύναμη της ιστορίας ούτε τη συγκίνηση της πραγματικής εμπειρίας της Tami Oldham Ashcraft. Παρά τις αδυναμίες της, η ταινία παραμένει εντέλει ενδιαφέρουσα ως οπτικό θέαμα, με όμορφη φωτογραφία και στιγμές έντασης, αλλά δεν φτάνει στο ύψος του πρωτογενούς υλικού και χάνει την ευκαιρία να γίνει ένα αληθινά συναρπαστικό δράμα επιβίωσης και αγάπης.



