Ένας από τους πιο θεαματικούς και χαρισματικούς ποδοσφαιριστές που ανέδειξαν τα ελληνικά γήπεδα, ο Νίκος Γιούτσος, γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1942 στο Μακροχώρι Καστοριάς. Το όνομά του ταυτίστηκε με τον Ολυμπιακό, στον οποίο αγωνίστηκε για μία δεκαετία (1964–1974), προσφέροντας σπάνιες στιγμές θεάματος και καθοριστικά γκολ. Γνωστός για τον εκρηκτικό του χαρακτήρα στο γήπεδο, την εξαιρετική ντρίμπλα και την οξυδέρκειά του, ο Γιούτσος ξεχώρισε για τις κατά μέτωπο επελάσεις του και τον περίφημο «καλπασμό» του στον άξονα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που περνούσε και τον τερματοφύλακα, σπρώχνοντας ο ίδιος την μπάλα στα δίχτυα, ξεσηκώνοντας την εξέδρα με το σύνθημα «Έμπαινε Γιούτσο!».
Με τη φανέλα του Ολυμπιακού κατέκτησε 4 Πρωταθλήματα (1966, 1967, 1973, 1974) και 4 Κύπελλα Ελλάδας (1965, 1968, 1971, 1973), ενώ συγκαταλέγεται στους κορυφαίους σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Η αξία του αναγνωρίστηκε ακόμη και από τον θρυλικό Φέρεντς Πούσκας, ο οποίος τον είχε χαρακτηρίσει –μαζί με τον Μίμη Δομάζο– ως έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές.
Τα παιδικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο, με την οικογένειά του να καταφεύγει ως πρόσφυγες στην Ουγγαρία. Εκεί έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε μια ελληνική ομάδα εξόριστων, προτού ενταχθεί στην Τσέπελ και αγωνιστεί στο υψηλό επίπεδο του ουγγρικού πρωταθλήματος. Το ταλέντο του δεν άργησε να ξεχωρίσει, με τον ομοσπονδιακό τεχνικό Λάγιος Μπάροτι να του προτείνει να αγωνιστεί με την εθνική Ουγγαρίας, πρόταση που αρνήθηκε, επιλέγοντας να διατηρήσει την ελληνική του ταυτότητα. Το 1964 αποτέλεσε μήλον της έριδος για τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ, με τον Ολυμπιακό να κερδίζει τελικά τη «μάχη» της απόκτησής του, χάρη και στις διασυνδέσεις του Ούγγρου προπονητή Ναντόρ Τσιέρνα. Η μεταγραφή του συνοδεύτηκε από πολιτικές αντιδράσεις και υπαινιγμούς λόγω της προέλευσής του από κομμουνιστική χώρα, φτάνοντας μέχρι και τη Βουλή. Παρά τις δυσκολίες, ο Γιούτσος παρέμεινε και σύντομα εξελίχθηκε σε ηγετική μορφή της ομάδας, με το ντεμπούτο του να γίνεται στις 10 Ιανουαρίου 1965 απέναντι στον Παναθηναϊκό.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 1966, όταν με δικό του γκολ στις καθυστερήσεις απέναντι στον Πανσερραϊκό έδωσε στον Ολυμπιακό έναν τίτλο που έβαλε τέλος σε μια εξαετή περίοδο «ξηρασίας». Υπό τις οδηγίες του μεγάλου προπονητή Μάρτον Μπούκοβι, αποτέλεσε τον κινητήριο μοχλό μιας από τις πιο θεαματικές ομάδες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το 1972 ήταν πρωταγωνιστής σε μία από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές επιτυχίες του Ολυμπιακού, απέναντι στην Κάλιαρι, σημειώνοντας κρίσιμο γκολ πρόκρισης μέσα στην Ιταλία. Μετά την αποχώρηση του Γιώργου Σιδέρη, ανέλαβε πλήρως τον ηγετικό ρόλο, παραμένοντας βασικός πυλώνας και στη «χρυσή εποχή» της δεκαετίας του ’70.
Το 1974 αποχώρησε από τον Ολυμπιακό και ολοκλήρωσε την καριέρα του στον Εθνικό Πειραιώς, μετρώντας συνολικά 499 επίσημους αγώνες και 211 γκολ, εκ των οποίων 101 στο πρωτάθλημα. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του πορείας, παρέμεινε κοντά στον σύλλογο, συνεργαζόμενος με τον Σωκράτη Κόκκαλη, ενώ διετέλεσε και δημοτικός σύμβουλος Πειραιά με τον συνδυασμό του Παναγιώτη Φασούλα.
Ο Νίκος Γιούτσος έφυγε από τη ζωή στις 7 Νοεμβρίου 2023, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη στο ελληνικό ποδόσφαιρο και μια μορφή που ταυτίστηκε όσο λίγες με το πάθος και το θέαμα στα ελληνικά γήπεδα.
About The Author
