Μια πολυσχιδής προσωπικότητα του παγκόσμιου πολιτισμού, με σπουδαία πορεία σε θέατρο, κινηματογράφο και συγγραφή, που τιμήθηκε με κορυφαία διεθνή βραβεία και ξεχώρισε για το πνεύμα και το χιούμορ του
Ο Πίτερ Ουστίνοφ υπήρξε μία από τις πιο πολυσχιδείς προσωπικότητες του 20ού αιώνα: άγγλος ηθοποιός διεθνούς ακτινοβολίας, βραβευμένος με Όσκαρ, Έμμυ και Γκράμι, αλλά και συγγραφέας, σκηνοθέτης και χαρισματικός αφηγητής. Έγινε ευρέως γνωστός στο κοινό από την ερμηνεία του ως Ηρακλής Πουαρό, ενώ διακρίθηκε και σε ρόλους ιστορικών προσώπων. Ο ίδιος συνήθιζε να τονίζει πως «το γέλιο είναι το φάρμακο για τη μακροβιότητα».
Γεννήθηκε στο Λονδίνο από γονείς ρωσικής καταγωγής, με πατέρα δημοσιογράφο και μητέρα ζωγράφο. Από πολύ νωρίς έδειξε την κλίση του στις τέχνες: στα 17 του έκανε τα πρώτα του βήματα στο θέατρο, στα 19 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο και στα 25 γύρισε την πρώτη του ταινία. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ήρθε το 1942, όταν εμφανίστηκε σε πολεμικό δράμα στον ρόλο ιερωμένου. Στη διάρκεια μιας καριέρας που ξεπέρασε τα 60 χρόνια, συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ταινίες. Η πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ ήρθε το 1952 για την ερμηνεία του ως Νέρωνα στην ταινία «Quo Vadis;». Ακολούθησαν δύο Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες «Σπάρτακος» (1961) και «Τοπ Καπί» (1964), εδραιώνοντάς τον ως έναν από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του. Ανάμεσα στους αξιοσημείωτους ρόλους του συγκαταλέγονται εκείνοι του διευθυντή τσίρκου στην ταινία «Λόλα Μοντέζ», του καλοκάγαθου εγκληματία στην κωμωδία «Δεν είμαστε άγγελοι», του καπετάνιου στη μεταφορά του «Μπίλι Μπαντ», αλλά και ενός εκκεντρικού στρατηγού στην ταινία «Viva Max!». Ιδιαίτερη απήχηση είχε η ερμηνεία του ως Ηρακλής Πουαρό σε σειρά ταινιών τις δεκαετίες του ’70 και του ’80.
Πέρα από τον κινηματογράφο, διακρίθηκε και στην τηλεόραση, αποσπώντας τρία βραβεία Έμμυ, μεταξύ των οποίων και για το έργο «Barefoot in Athens» (1966), όπου υποδύθηκε τον Σωκράτη. Το 1960 τιμήθηκε με βραβείο Γκράμι για την αφήγησή του στο μουσικό έργο «Ο Πέτρος και ο Λύκος». Ο Ουστίνοφ υπήρξε επίσης παραγωγικός συγγραφέας, με θεατρικά έργα γεμάτα σάτιρα και πνευματώδες χιούμορ, καθώς και μυθιστορήματα και αυτοβιογραφικά κείμενα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα «Ρομανόφ και Ιουλιέτα» και «Αγαπητέ μου εαυτέ». Το 2002 επισκέφθηκε για τελευταία φορά την Ελλάδα, παρουσιάζοντας θεατρικό μονόλογο στο Ηρώδειο, όπου δεν δίστασε να ασκήσει κριτική στη σύγχρονη εποχή και στην τηλεόραση, μιλώντας για μια κοινωνία αυθαιρεσίας και επιφανειακής επικοινωνίας. Παράλληλα με το καλλιτεχνικό του έργο, ανέπτυξε έντονη ανθρωπιστική δράση ως πρεσβευτής καλής θέλησης της UNICEF.
Ο Πίτερ Ουστίνοφ πέθανε στις 28 Μαρτίου 2004 στην Ελβετία, σε ηλικία 82 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα σπουδαίο και πολυδιάστατο έργο.
About The Author
