Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται από τη φλεγόμενη σύγκρουση στο Νίρμπουργκρινγκ, τη διάσωση μέσα από τις φλόγες και τη συγκλονιστική επιστροφή του Αυστριακού πρωταθλητή μόλις 42 ημέρες αργότερα.
Σαν σήμερα, την 1η Αυγούστου 1976, ο Νίκι Λάουντα βρισκόταν στην κορυφή της Formula 1. Ήταν ο εν ενεργεία παγκόσμιος πρωταθλητής, οδηγούσε για τη Ferrari και είχε ήδη πετύχει πέντε νίκες μέσα στη σεζόν, βαδίζοντας προς την κατάκτηση ενός δεύτερου συνεχόμενου τίτλου.
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όμως, η μάχη για το πρωτάθλημα μετατράπηκε σε μάχη για τη ζωή του.
Το ατύχημα στη «Πράσινη Κόλαση»
Στον δεύτερο γύρο του Γερμανικού Grand Prix, η Ferrari 312T2 του Λάουντα βγήκε από την πορεία της στη γρήγορη αριστερή καμπή πριν από το Bergwerk, προσέκρουσε στο ανάχωμα και τυλίχθηκε στις φλόγες. Το μονοθέσιο επέστρεψε στη μέση της πίστας, όπου συγκρούστηκε με άλλα αυτοκίνητα, ενώ ο Αυστριακός παρέμεινε εγκλωβισμένος στο φλεγόμενο κόκπιτ.
Το δυστύχημα σημειώθηκε στην παλιά διαδρομή Nordschleife του Νίρμπουργκρινγκ, ένα δαιδαλώδες σιρκουί μήκους άνω των 22 χιλιομέτρων, το οποίο θεωρούνταν ήδη εξαιρετικά επικίνδυνο. Το ίδιο το Νίρμπουργκρινγκ αναφέρει ότι πριν από τον αγώνα υπήρχαν σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια και για τη δυνατότητα άμεσης επέμβασης σε ολόκληρη την τεράστια διαδρομή.
Ο Λάουντα είχε προτείνει να μη διεξαχθεί ο αγώνας, κρίνοντας ανεπαρκή τα μέτρα ασφαλείας. Η πρότασή του απορρίφθηκε από τους υπόλοιπους οδηγούς και το Grand Prix ξεκίνησε κανονικά.
Οι οδηγοί που μπήκαν στις φλόγες
Οι Μπρετ Λάνγκερ, Γκάι Έντουαρντς και Χάραλντ Έρτλ σταμάτησαν αμέσως και έτρεξαν προς τη φλεγόμενη Ferrari. Καθοριστική υπήρξε η επέμβαση του Ιταλού Αρτούρο Μερτσάριο, ο οποίος κατάφερε να λύσει τις ζώνες ασφαλείας και να βοηθήσει στην απελευθέρωση του Λάουντα.
Η Ferrari αναγνωρίζει ότι η παρέμβαση των συναθλητών του —και ιδιαίτερα του Μερτσάριο— έσωσε τη ζωή του.
Ο Λάουντα υπέστη σοβαρά εγκαύματα στο κεφάλι και στο πρόσωπο. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, όμως, προήλθε από τον καπνό και τα τοξικά αέρια που είχε εισπνεύσει όσο παρέμενε εγκλωβισμένος. Οι πνεύμονές του υπέστησαν βαριά βλάβη και, ενώ νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση, κλήθηκε ιερέας για να του χορηγήσει τα τελευταία μυστήρια.
Η επιστροφή ύστερα από μόλις 42 ημέρες
Ο Λάουντα επέζησε και έθεσε σχεδόν αμέσως έναν στόχο που έμοιαζε αδιανόητος: να επιστρέψει στην αγωνιστική δράση πριν από το τέλος της σεζόν.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1976, μόλις 42 ημέρες μετά το δυστύχημα, εμφανίστηκε στο Ιταλικό Grand Prix της Μόντσα. Οι πληγές του δεν είχαν επουλωθεί πλήρως και το κράνος του έπρεπε να τροποποιηθεί ώστε να περιορίζεται η πίεση στο τραυματισμένο κεφάλι του.
Παρά τον πόνο και τον φόβο, ολοκλήρωσε τον αγώνα στην τέταρτη θέση. Η Formula 1 χαρακτηρίζει την επιστροφή του μία από τις εντυπωσιακότερες στην ιστορία του αθλήματος, ενώ το BBC Sport σημειώνει ότι είχε απουσιάσει από μόλις δύο Grand Prix.
Ο τίτλος που χάθηκε για έναν βαθμό
Η μάχη του πρωταθλήματος κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα, στο Φούτζι της Ιαπωνίας. Υπό καταρρακτώδη βροχή και με την όρασή του ακόμη επηρεασμένη, ο Λάουντα αποσύρθηκε έπειτα από δύο γύρους, θεωρώντας ότι οι συνθήκες ήταν υπερβολικά επικίνδυνες.
Ο Τζέιμς Χαντ τερμάτισε τρίτος και κατέκτησε το πρωτάθλημα με διαφορά μόλις ενός βαθμού. Ο Λάουντα, ωστόσο, επέμεινε ότι δεν μετάνιωσε για την απόφασή του να μη διακινδυνεύσει ξανά τη ζωή του.
Έναν χρόνο αργότερα κατέκτησε τον δεύτερο παγκόσμιο τίτλο του. Στις 31 Ιουλίου 1977, 364 ημέρες μετά το δυστύχημα, κέρδισε το Γερμανικό Grand Prix στο Χόκενχαϊμ, όπως καταγράφεται στα επίσημα αποτελέσματα της Formula 1.
Ο Νίκι Λάουντα δεν επέστρεψε απλώς στους αγώνες. Επέστρεψε στην κορυφή, αποδεικνύοντας ότι το πραγματικό θάρρος δεν είναι η απουσία φόβου, αλλά η απόφαση να συνεχίσεις παρά την παρουσία του.
About The Author
