Ο σκηνοθέτης σχολίασε τη σύγχρονη κινηματογραφική κριτική, ενώ η νέα του ταινία εξακολουθεί να διχάζει κοινό, κριτικούς και μελετητές του Ομήρου.
Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν δεν αποτελεί μόνο μία από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες της χρονιάς. Έχει εξελιχθεί παράλληλα σε πεδίο έντονης αντιπαράθεσης για τα όρια μιας διασκευής και τον τρόπο με τον οποίο κρίνεται ένα έργο στα social media.
Σε συνέντευξή του στο Πεκίνο με τη διδάσκουσα πολιτικής φιλοσοφίας Τζονγκ Σου, ο Νόλαν αναφέρθηκε στη σχέση ανάμεσα στους αφηγηματικούς μηχανισμούς και στις προσδοκίες του κοινού.
«Το ότι μπορείς να αναγνωρίσεις τον μηχανισμό δεν σημαίνει ότι τον ακυρώνεις», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι αρκετοί θεατές θεωρούν λανθασμένα πως, επειδή καταλαβαίνουν με ποιον τρόπο μια ιστορία τούς προκαλεί κάποιο συναίσθημα, το συγκεκριμένο τέχνασμα έχει αποτύχει.
Η αιχμή για την ερασιτεχνική κριτική
Ο σκηνοθέτης διευκρίνισε ότι αναφερόταν κυρίως στην ερασιτεχνική και όχι στην επαγγελματική κινηματογραφική κριτική.
Όπως εξήγησε, ο κινηματογράφος έχει αναπτύξει εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα μια κοινή αφηγηματική γλώσσα, η οποία γίνεται κατανοητή από θεατές σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι δημιουργοί μπορούν να μεταβάλουν ή να ανατρέψουν τους κανόνες της, δεν μπορούν όμως να λειτουργήσουν σαν να μην υπάρχουν.
«Δεν μπορείς να ξεκινήσεις από έναν εντελώς κενό πίνακα. Πρέπει να αποφασίσεις πώς θα προσανατολίσεις την ιστορία», σημείωσε.
Η σκληρή κριτική της Έμιλι Γουίλσον
Οι δηλώσεις του πραγματοποιήθηκαν λίγες ημέρες μετά την αυστηρή κριτική της Έμιλι Γουίλσον, της διακεκριμένης μεταφράστριας της «Οδύσσειας» στα αγγλικά, χωρίς πάντως ο Νόλαν να αναφερθεί ονομαστικά στην ίδια.
Η Γουίλσον υποστήριξε στο London Review of Books ότι η ταινία στερείται ψυχολογικού, πολιτικού, συναισθηματικού και ηθικού βάθους, ασκώντας έντονη κριτική στο σενάριο και στην ανάπτυξη των χαρακτήρων.
Παρά τις σοβαρές διαφωνίες της, αναγνώρισε ότι η ταινία επανέφερε το κοινό στο ομηρικό έργο και δήλωσε στο Associated Press ότι θα πρότεινε στους θεατές να τη δουν στη μεγάλη οθόνη. Ο Νόλαν, από την πλευρά του, έχει αναφέρει τη μετάφρασή της ως μία από τις επιρροές του για τη διαμόρφωση του Οδυσσέα.
Στην αντιπαράθεση παρενέβη και η συγγραφέας Τζόις Κάρολ Όουτς, η οποία χαρακτήρισε υπερβολικά απαξιωτικό τον τόνο της Γουίλσον.
Έτσι, η «Οδύσσεια» συνεχίζει το ταξίδι της πέρα από τις κινηματογραφικές αίθουσες, πυροδοτώντας μια ευρύτερη συζήτηση για τη σχέση ανάμεσα στον Όμηρο, τη σύγχρονη αφήγηση και την κριτική στην εποχή των social media.
About The Author
