Στις 11 Αυγούστου 1996, μια διεθνής διαμαρτυρία μοτοσυκλετιστών ενάντια στη συνεχιζόμενη κατοχή της βόρειας Κύπρου από την Τουρκία βάφτηκε στο αίμα. Ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από Τουρκοκύπριους και αστυνομικούς του ψευδοκράτους, μέσα στη νεκρή ζώνη του ΟΗΕ, στην περιοχή της Δερύνειας, νότια της Αμμοχώστου.
Η κινητοποίηση είχε ξεκινήσει στις 2 Αυγούστου, όταν περίπου 200 μοτοσυκλετιστές από 12 ευρωπαϊκές χώρες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετιστών και ξεκίνησαν μοτοπορεία από το Βερολίνο προς την κατεχόμενη Κερύνεια, με αφορμή τη συμπλήρωση 22 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Στις 10 Αυγούστου έφτασαν στο νησί και ενώθηκαν με Κύπριους μοτοσυκλετιστές.
Ύστερα, όμως, από διεθνείς και εσωτερικές πιέσεις, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών ακύρωσε το σκέλος της μοτοπορείας προς τα κατεχόμενα και διοργάνωσε την κεντρική εκδήλωση στο Μακάρειο Στάδιο, το πρωί της Κυριακής 11 Αυγούστου.
Μια ομάδα μοτοσυκλετιστών διαφώνησε με την απόφαση και αποφάσισε να συνεχίσει προς τα κατεχόμενα. Ανάμεσά τους ήταν και ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ. Από αφύλακτο στρατιωτικό φυλάκιο πέρασαν στη νεκρή ζώνη του ΟΗΕ, τη λεγόμενη «Πράσινη Γραμμή», καθώς η Κυπριακή Αστυνομία δεν κατάφερε να τους αναχαιτίσει.
Την ίδια ώρα, στη λεγόμενη «γραμμή Αττίλα», είχαν συγκεντρωθεί τουλάχιστον 1.000 Τουρκοκύπριοι, ανάμεσά τους και μέλη των «Γκρίζων Λύκων» που είχαν φτάσει από την Τουρκία.
Όταν οι Ελληνοκύπριοι διαδηλωτές βρέθηκαν μέσα στη νεκρή ζώνη, η κατάσταση άρχισε να εκτραχύνεται. Περίπου στις 4 το απόγευμα, ομάδα Τουρκοκυπρίων εισήλθε στη νεκρή ζώνη, κρατώντας ρόπαλα και σιδερολοστούς, και επιτέθηκε στους διαδηλωτές.
Ο Τάσος Ισαάκ, στην προσπάθειά του να βοηθήσει έναν φίλο του που καταδιωκόταν, εγκλωβίστηκε και ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από πολίτες και αστυνομικούς του ψευδοκράτους. Δύο Ιρλανδοί αστυνομικοί, μέλη της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (UNFICYP), προσπάθησαν να τον αποσπάσουν, χωρίς να καταφέρουν να τον σώσουν.
Σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ, ο Ισαάκ άφησε την τελευταία του πνοή σε απόσταση 95 μέτρων από την ελληνοκυπριακή πλευρά και 32 μέτρων από την τουρκοκυπριακή. Από τη γενικευμένη συμπλοκή στη νεκρή ζώνη τραυματίστηκαν συνολικά 54 Ελληνοκύπριοι, 17 Τουρκοκύπριοι και 12 μέλη της ειρηνευτικής δύναμης.
Η κηδεία του Τάσου Ισαάκ πραγματοποιήθηκε στις 14 Αυγούστου με πάνδημη συμμετοχή. Τραγική φιγούρα ήταν η σύζυγός του, η οποία ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί.
Τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου, μετά την κηδεία, ο 26χρονος εξάδελφός του Σολωμός Σολωμού προσπάθησε να αφαιρέσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο στη νεκρή ζώνη. Δέχθηκε πυρά από την τουρκοκυπριακή πλευρά και έπεσε νεκρός.
Στις 22 Νοεμβρίου 1996, η Κυπριακή Αστυνομία εξέδωσε διεθνή εντάλματα σύλληψης για πέντε πρόσωπα που φέρονταν να εμπλέκονται στη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ: τον Χασίμ Γιλμάζ, έποικο και πρώην στέλεχος της ΜΙΤ, τον Νεϊφέλ Μουσταφά Εργκούν, έποικο από την Τουρκία και αστυνομικό του ψευδοκράτους, τον Πολάτ Φικρέτ Κορελί, Τουρκοκύπριο από την Αμμόχωστο, τον Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν, Τούρκο έποικο και επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στα Κατεχόμενα, και τον Ερχάν Αρικλί, Τούρκο έποικο από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Ο τελευταίος συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2012 στο Κιργιστάν, αλλά αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από πιέσεις της Τουρκίας.
Στις 28 Απριλίου 1997, ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Θεόδωρος Πάγκαλος βάπτισε στο Παραλίμνι, σε συγκινησιακό κλίμα, την κόρη του Τάσου Ισαάκ, η οποία πήρε το όνομα Αναστασία. Η Χάρις Αλεξίου τής αφιέρωσε το «Τραγούδι του Χελιδονιού», που είχε γράψει ειδικά για εκείνη.
Στις 24 Ιουνίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε την Τουρκία υπεύθυνη για τον θάνατο του Τάσου Ισαάκ, κρίνοντας ότι παραβιάστηκε το άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και επιδίκασε αποζημίωση στην οικογένειά του.
