Η σπάνια τεχνική κυνηγιού και η παρατήρηση ενός μικρού που μιμήθηκε τη μητέρα του προσφέρουν νέα στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο μεταδίδεται η γνώση στα δελφίνια
Μία σπάνια και ιδιαίτερα σύνθετη τεχνική κυνηγιού κατέγραψαν ερευνητές στην Αυστραλία: δελφίνια χρησιμοποιούν μεγάλα, άδεια κοχύλια σαν φορητές παγίδες για να αιχμαλωτίζουν ψάρια.
Οι επιστήμονες του University of the Sunshine Coast παρατήρησαν τη συμπεριφορά στα ανοιχτά του Hervey Bay, στο Κουίνσλαντ, και κατάφεραν να καταγράψουν δύο σχετικά περιστατικά σε βίντεο.
Η πρακτική είναι γνωστή ως «shelling». Το δελφίνι καταδιώκει ένα ψάρι μέχρι αυτό να αναζητήσει καταφύγιο μέσα σε ένα μεγάλο κοχύλι. Στη συνέχεια πιάνει το κοχύλι με το στόμα του, το μεταφέρει στην επιφάνεια και το αναποδογυρίζει, ώστε να αδειάσουν το νερό και το παγιδευμένο ψάρι κατευθείαν στο στόμα του.
Η στιγμή που ενθουσίασε τους ερευνητές
Σε ένα από τα βίντεο, ένα θηλυκό ρινοδέλφινο του Ινδο-Ειρηνικού εμφανίζεται να σηκώνει ένα μεγάλο κοχύλι πάνω από την επιφάνεια του νερού και να επιχειρεί να αδειάσει το περιεχόμενό του.
Η ειδικός στη συμπεριφορά των ζώων και των θαλάσσιων θηλαστικών Άλεξις Λέβενγκουντ αναγνώρισε αμέσως τη σπάνια τεχνική.
Όπως περιέγραψε, η ερευνητική ομάδα πραγματοποιούσε τη συνηθισμένη καταγραφή της συμπεριφοράς και της κατάστασης της υγείας των δελφινιών, όταν ένα από τα ζώα σήκωσε ξαφνικά το κοχύλι έξω από το νερό.
Η Λέβενγκουντ, η οποία έχει πολυετή εμπειρία στη μελέτη θαλάσσιων θηλαστικών, άρχισε να φωνάζει από ενθουσιασμό στους φοιτητές που βρίσκονταν μαζί της στο ερευνητικό σκάφος. Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά στην ανατολική ακτή της Αυστραλίας.
Dolphins are evolving and starting to use tools to help them survive.
— Pubity (@pubity) August 14, 2026
They've been documented using seashells to catch fish and wearing sea sponges as helmets to prevent themselves from getting cut on coral reefs.
images via Shark Bay Dolphin Research pic.twitter.com/KXxOItDiBk
Το μικρό μιμήθηκε τη μητέρα του
Το ενδιαφέρον των επιστημόνων έγινε ακόμη μεγαλύτερο όταν παρατήρησαν ένα θηλυκό δελφίνι μαζί με το μικρό του.
Η μητέρα ανέβασε το κοχύλι στην επιφάνεια και προσπάθησε να αδειάσει το ψάρι που βρισκόταν μέσα. Το ψάρι, ωστόσο, κατάφερε να διαφύγει και εκείνη το καταδίωξε.
Λίγα λεπτά αργότερα, το μικρό δελφίνι πλησίασε το ίδιο κοχύλι, το σήκωσε και το κράτησε με παρόμοιο τρόπο.
Η παρατήρηση αποτελεί μία ενδιαφέρουσα ένδειξη ότι το μικρό μπορεί να βρισκόταν στη διαδικασία εκμάθησης της τεχνικής παρακολουθώντας τη μητέρα του. Δεν αποδεικνύει, ωστόσο, ότι η μητέρα το δίδασκε σκόπιμα. Για ένα τέτοιο συμπέρασμα θα χρειάζονταν περισσότερες παρατηρήσεις μητέρων και μικρών σε βάθος χρόνου.
Μία μορφή πολιτισμού στα δελφίνια
Η τεχνική είχε μελετηθεί εκτενέστερα στον Κόλπο Shark Bay της Δυτικής Αυστραλίας. Έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2020 στο Current Biology εξέτασε 42 περιστατικά «shelling», τα οποία πραγματοποιήθηκαν από 19 διαφορετικά δελφίνια.
Η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε ότι η συμπεριφορά μπορούσε να μεταδίδεται κοινωνικά και έξω από τη σχέση μητέρας και μικρού, δηλαδή μεταξύ δελφινιών που συναναστρέφονταν μεταξύ τους. Τα ευρήματα είχαν αναδείξει την ικανότητα των ζώων να μαθαίνουν νέες τεχνικές από άλλα μέλη της κοινότητάς τους.
Η νέα παρατήρηση στο Hervey Bay δεν αναιρεί εκείνα τα αποτελέσματα. Υποδεικνύει ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόποι μετάδοσης της γνώσης: τόσο μεταξύ κοινωνικών συντρόφων όσο και από τη μητέρα στο μικρό.
'I was screaming': Scientists shocked as dolphins filmed using shells to trap prey for the first time https://t.co/sxMiIaLxzA pic.twitter.com/q07WA24lU0
— New York Post (@nypost) August 15, 2026
Τα κοχύλια δεν είναι το μοναδικό «εργαλείο» τους
Τα δελφίνια είναι γνωστά για την ικανότητά τους να αναπτύσσουν διαφορετικές στρατηγικές αναζήτησης τροφής. Στο Shark Bay, για παράδειγμα, ορισμένα τοποθετούν θαλάσσια σφουγγάρια στο ρύγχος τους, προστατεύοντάς το όταν ψάχνουν για τροφή στον βυθό.
Άλλα συνεργάζονται για να περικυκλώσουν κοπάδια ψαριών, χρησιμοποιούν την ουρά τους για να τα αποπροσανατολίσουν ή προσαρμόζουν την τεχνική κυνηγιού στις συνθήκες της κάθε περιοχής.
Η εμφάνιση της ίδιας πρακτικής σε πληθυσμούς που ζουν σε διαφορετικές πλευρές της Αυστραλίας ενισχύει την εικόνα των δελφινιών ως ευέλικτων και καινοτόμων ζώων. Παράλληλα, δείχνει ότι οι συμπεριφορές τους δεν καθορίζονται μόνο από το ένστικτο, αλλά μπορούν να διαμορφώνονται μέσω της παρατήρησης, της εμπειρίας και της κοινωνικής μάθησης.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Marine Mammal Science.
About The Author
