Το ποσό αντιμετωπίστηκε ως αδικαιολόγητη περιουσιακή αύξηση, επειδή ο 81χρονος δεν κατάφερε να αποδείξει επαρκώς την προέλευσή του – Ακυρώθηκε μόνο το πρόσθετο πρόστιμο
Αντιμέτωπος με φορολογική επιβάρυνση άνω των 100.000 ευρώ βρέθηκε ένας συνταξιούχος στην Ισπανία, όταν κατέθεσε σε τραπεζικό λογαριασμό 200.480 ευρώ σε μετρητά, τα οποία, όπως υποστήριξε, αποτελούσαν αποταμιεύσεις πολλών δεκαετιών.
Η ισπανική φορολογική διοίκηση δεν φορολόγησε την τραπεζική κατάθεση ως τέτοια. Θεώρησε, όμως, ότι ο άνδρας δεν είχε αποδείξει επαρκώς πως τα χρήματα βρίσκονταν στην κατοχή του από παλαιότερα και προέρχονταν από ήδη δηλωμένες ή φορολογημένες πηγές.
Έτσι, ολόκληρο το ποσό χαρακτηρίστηκε αδικαιολόγητη περιουσιακή αύξηση και του επιβλήθηκε φόρος εισοδήματος ύψους 101.102,53 ευρώ.
Η κατάθεση που ενεργοποίησε τον φορολογικό έλεγχο
Ο άνδρας, ηλικίας σήμερα 81 ετών, κατέθεσε τα χρήματα τον Απρίλιο του 2017. Όπως εξήγησε στις φορολογικές και δικαστικές αρχές, συνήθιζε να κρατά μεγάλο μέρος των οικονομιών του στο σπίτι, επειδή δεν εμπιστευόταν τις τράπεζες.
Υποστήριξε ότι το ποσό είχε συγκεντρωθεί σταδιακά μέσα από περισσότερα από 40 χρόνια εργασίας, την πώληση περιουσιακών στοιχείων, παλαιότερες επενδύσεις και αναλήψεις από τραπεζικούς λογαριασμούς και συντάξεις.
Παρουσίασε έγγραφα για ορισμένες από αυτές τις κινήσεις, όμως οι Αρχές έκριναν ότι δεν αποδεικνυόταν η αδιάλειπτη σύνδεσή τους με τα 200.480 ευρώ που κατατέθηκαν το 2017.
Ορισμένα στοιχεία προέρχονταν από συναλλαγές πολλών ετών πριν, ακόμη και από την εποχή της ισπανικής πεσέτας, ενώ σε άλλα έγγραφα δεν προέκυπτε με σαφήνεια ποιος είχε πραγματοποιήσει τις αναλήψεις.
Γιατί το ποσό θεωρήθηκε αδικαιολόγητο εισόδημα
Το άρθρο 39 της ισπανικής νομοθεσίας για τον φόρο εισοδήματος προβλέπει ότι περιουσιακά στοιχεία τα οποία δεν αντιστοιχούν στα δηλωμένα εισοδήματα και στην περιουσία ενός φορολογουμένου μπορούν να χαρακτηριστούν «αδικαιολόγητη περιουσιακή αύξηση».
Σε μια τέτοια περίπτωση, το ποσό εντάσσεται στη γενική φορολογητέα βάση του έτους κατά το οποίο εντοπίστηκε, εκτός εάν ο φορολογούμενος αποδείξει επαρκώς ότι το κατείχε πριν από την περίοδο που δεν έχει ακόμη παραγραφεί. Η σχετική διάταξη περιλαμβάνεται στον ισπανικό νόμο περί φορολογίας εισοδήματος.
Το βασικό ζήτημα, επομένως, δεν ήταν εάν επιτρέπεται κάποιος να διατηρεί μετρητά στο σπίτι. Η κατοχή τους δεν είναι παράνομη. Το πρόβλημα ήταν ότι ο συνταξιούχος δεν κατάφερε, σύμφωνα με την κρίση των Αρχών, να τεκμηριώσει επαρκώς την προέλευση και τη χρονική διαδρομή ολόκληρου του ποσού.
Τι αποφάσισε το δικαστήριο
Η υπόθεση έφτασε στο Ανώτερο Δικαστήριο της Κοινότητας της Βαλένθια, το οποίο εξέδωσε την απόφαση 674/2025.
Το δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή την προσφυγή του συνταξιούχου, αλλά διατήρησε τη φορολογική πράξη των 101.102,53 ευρώ. Έκρινε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία δεν ήταν αρκετά για να συνδέσουν το σύνολο των μετρητών με τις παλαιότερες αποταμιεύσεις που επικαλέστηκε.
Ακύρωσε, ωστόσο, το πρόσθετο πρόστιμο των 68.532,42 ευρώ, καθώς δεν είχε αποδειχθεί επαρκώς η υπαιτιότητα του φορολογουμένου.
Με άλλα λόγια, οι δικαστές διαχώρισαν τη φορολογική οφειλή από τη διοικητική κύρωση: έκριναν νόμιμο τον καταλογισμό του φόρου, αλλά όχι και την επιβολή προστίμου χωρίς ειδική και επαρκή τεκμηρίωση της υπαιτιότητας. Η απόφαση και τα ποσά της υπόθεσης παρουσιάστηκαν αναλυτικά στον ισπανικό Τύπο.
Δεν ακυρώθηκε ο φόρος
Παρά τον τρόπο με τον οποίο αναπαράχθηκε η είδηση, το δικαστήριο δεν ακύρωσε τον φόρο των 101.102,53 ευρώ. Ακύρωσε αποκλειστικά την πρόσθετη κύρωση των 68.532,42 ευρώ.
Ο συνταξιούχος εξακολουθεί, επομένως, να οφείλει το ποσό του φόρου που αντιστοιχεί στην περιουσιακή αύξηση την οποία η φορολογική διοίκηση θεώρησε αδικαιολόγητη.
Η υπόθεση δείχνει τη σημασία της διατήρησης τραπεζικών παραστατικών, φορολογικών δηλώσεων, συμβολαίων πώλησης και άλλων εγγράφων όταν μεγάλα ποσά φυλάσσονται σε μετρητά για πολλά χρόνια.
Αφορά, πάντως, την εφαρμογή της ισπανικής φορολογικής νομοθεσίας και δεν μπορεί να μεταφερθεί αυτομάτως στα δεδομένα ή στους κανόνες που ισχύουν στην Ελλάδα.
About The Author
