Ρομπότ που θα μεταφέρουν εξοπλισμό, θα πραγματοποιούν επισκευές και θα αναλαμβάνουν επικίνδυνες αποστολές αναπτύσσει η NASA, προετοιμάζοντας το μέλλον της εξερεύνησης του Διαστήματος. Στόχος είναι οι μηχανές να γίνουν οι πολύτιμοι συνεργάτες των αστροναυτών στη Σελήνη και, μελλοντικά, στον Άρη.
Στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον, στο Χιούστον του Τέξας, επιστήμονες και μηχανικοί της NASA εργάζονται πάνω σε προηγμένα ρομποτικά συστήματα που θα μπορούν να εκτελούν εργασίες αυτόνομα ή σε συνεργασία με ανθρώπινα πληρώματα.
Όπως αναφέρει το Popular Science, η αμερικανική διαστημική υπηρεσία επιδιώκει να περιορίσει τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι αστροναύτες, αξιοποιώντας την τεχνολογία για την εκτέλεση απαιτητικών και επαναλαμβανόμενων εργασιών.
«Η ομάδα μας δεν προσπαθεί να αντικαταστήσει τους ανθρώπους στην εξερεύνηση του Διαστήματος με ρομπότ, αλλά να καταστήσει την ανθρώπινη εξερεύνηση ασφαλέστερη και περισσότερο βιώσιμη», εξηγεί ο Σον Αζίμι, επικεφαλής της ομάδας Dexterous Robotics της NASA.
Η δημιουργία τέτοιων μηχανών αποτελεί σημαντική τεχνολογική πρόκληση, καθώς τα ρομπότ θα πρέπει να αντέχουν σε ακραίες συνθήκες, όπως η έντονη ακτινοβολία, η μειωμένη βαρύτητα και η σεληνιακή σκόνη, η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές φθορές στα μηχανικά τους μέρη.
Για τον λόγο αυτό, οι μηχανικοί συνδυάζουν προηγμένο λογισμικό με ειδικά σχεδιασμένα μηχανικά και ηλεκτρονικά συστήματα, ώστε τα ρομπότ να μπορούν να κινούνται με ακρίβεια και να χειρίζονται αντικείμενα.
Η NASA έχει ήδη σημαντική εμπειρία στον συγκεκριμένο τομέα, έχοντας αναπτύξει το ανθρωπόμορφο ρομπότ Valkyrie, αλλά και το Robonaut 2, το οποίο έχει δοκιμαστεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Μάλιστα, στο πλαίσιο του προγράμματος iMETRO, η υπηρεσία διαθέτει ειδικές εγκαταστάσεις δοκιμών που αναπαριστούν συνθήκες διαστημικών αποστολών.
Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν προσομοιωμένους χώρους διαβίωσης, οχήματα εξερεύνησης και βραχώδεις επιφάνειες που θυμίζουν το έδαφος της Σελήνης.
Εκεί, τα ρομπότ δοκιμάζονται σε εργασίες όπως η μεταφορά φορτίων, η συντήρηση εξοπλισμού και η υποστήριξη επιστημονικών πειραμάτων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί δοκιμή της εταιρείας PickNik, η οποία ανέπτυξε λογισμικό που επιτρέπει σε ρομποτικό βραχίονα να αναγνωρίζει μια καταπακτή διαστημοπλοίου, να την ανοίγει και στη συνέχεια να μεταφέρει σάκους με εξοπλισμό.
Παρότι τέτοιες εργασίες μπορεί να φαίνονται απλές στη Γη, στο Διάστημα απαιτούν σημαντικό χρόνο και ενδέχεται να εκθέτουν τους αστροναύτες σε κινδύνους.
Η αυτοματοποίησή τους θα μπορούσε να περιορίσει την ανάγκη για επικίνδυνες δραστηριότητες και να επιτρέψει στα ανθρώπινα πληρώματα να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην επιστημονική έρευνα.
Η ανάπτυξη αυτών των τεχνολογιών θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για τις μελλοντικές αποστολές μεγάλης διάρκειας, όπου οι αστροναύτες θα χρειάζονται αυξημένη υποστήριξη και τα ρομπότ θα πρέπει να λειτουργούν με μεγαλύτερη αυτονομία.
Το σχέδιο της NASA δεν είναι να αντικαταστήσει τον άνθρωπο, αλλά να δημιουργήσει μια νέα γενιά ρομποτικών συνεργατών που θα κάνουν την εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη.
