Ο Ethan Hawke σε μία ερμηνεία που προκαλεί δέος, ενώ η ταινία μένει εκτός ελληνικών αιθουσών
Στην τελευταία δημιουργία του Richard Linklater, ο Ethan Hawke μεταμορφώνεται σε έναν θρυλικό στιχουργό που αντιμετωπίζει την πικρή αποδοχή της μοίρας του και την ανεκπλήρωτη αγάπη, σε μια νύχτα γεμάτη αναμνήσεις, πάθη και αλήθειες που δεν λέγονται ποτέ δυνατά. Η ταινία, εμπνευσμένη από προσωπικά γράμματα και αποσπάσματα της ζωής του πρωταγωνιστή, αποκαλύπτει την ψυχοσύνθεση ενός καλλιτέχνη που στέκεται ανάμεσα στην υπερηφάνεια της δημιουργίας και την ευθραυστότητα της ανθρώπινης μοναξιάς.
Η παραγωγή επιλέγει να εστιάσει όχι στα μεγάλα μιούζικαλ που καθόρισαν την εποχή, αλλά στις σκιές που μένουν πίσω από τα φώτα της σκηνής: τις αποτυχίες, τα πάθη, τις αδυναμίες και τις σχέσεις που δεν ολοκληρώθηκαν. Η κινηματογραφική προσέγγιση συνδυάζει ρετρό ατμόσφαιρα, ζωντανές συζητήσεις σε μπαρ και την υποβλητική μουσική του Graham Reynolds, δημιουργώντας μια εμπειρία που ακολουθεί τον θεατή πολύ μετά τη λήξη της προβολής.
Παρά τις διεθνείς διακρίσεις, τα βραβεία και τις υποψηφιότητες, ανάμεσά τους και η πρόσφατη για Όσκαρ καλύτερου ηθοποιού για τον Hawke, η ταινία δεν θα προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες, γεγονός που καθιστά την πρόσβαση σε αυτήν περιορισμένη. Η απουσία της από το ελληνικό κοινό δεν μειώνει όμως την αξία της, καθώς οι κριτικοί την χαρακτηρίζουν ένα από τα πιο ώριμα και συγκινητικά έργα του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου.
Μέσα από την πορεία του πρωταγωνιστή, η ταινία θυμίζει ότι η τέχνη συχνά είναι ο μόνος τόπος όπου μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις σκιές μας, να εκφράσουμε τις αδυναμίες μας και να βρούμε νόημα σε ό,τι μένει ανείπωτο.
(Πληροφορίες: ΕΡΤ)
About The Author
