Ο θάνατος του Αλί Λαριτζανί θεωρείται από πολλούς αναλυτές ένα από τα μεγαλύτερα πλήγματα για το πολιτικό σύστημα του Ιράν τα τελευταία χρόνια, ίσως ακόμη σοβαρότερο και από την απώλεια κορυφαίων στρατιωτικών στελεχών.
Ο Λαριτζανί υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της ιρανικής πολιτικής σκηνής, με βαθιά γνώση του τρόπου λειτουργίας της εξουσίας και σημαντική επιρροή τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στις σχέσεις με χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία.
Ο ρόλος-κλειδί στο ιρανικό σύστημα
Η σημασία της απώλειάς του δεν περιορίζεται μόνο στη θέση που κατείχε, αλλά και στον ρόλο που διαδραμάτιζε ως «γέφυρα» ανάμεσα σε διαφορετικά κέντρα εξουσίας.
Ο Λαριτζανί διατηρούσε την εμπιστοσύνη των Φρουρών της Επανάστασης, χωρίς όμως να ταυτίζεται πλήρως με τους σκληροπυρηνικούς κύκλους. Ταυτόχρονα, είχε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με πιο μετριοπαθείς πολιτικές δυνάμεις.
Αυτός ο συνδυασμός τον καθιστούσε κρίσιμο παράγοντα σε ενδεχόμενες πολιτικές μεταβάσεις ή σε προσπάθειες αποκλιμάκωσης εντάσεων.
Μετά τον Σουλεϊμανί
Η εξόντωσή του από το Ισραήλ θεωρείται από αρκετούς αναλυτές το σημαντικότερο πλήγμα για την ιρανική ηγεσία μετά τη δολοφονία του στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί το 2020.
Παράλληλα, η απουσία του αφαιρεί από το ιρανικό σύστημα ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να παίξει ρόλο σε πιθανές διαπραγματεύσεις με τη Δύση, ιδιαίτερα με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η πολιτική πορεία
Ο Αλί Λαριτζανί είχε διατελέσει πρόεδρος της ιρανικής Βουλής, επικεφαλής της κρατικής ραδιοτηλεόρασης και αργότερα γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, μια θέση που συνδέει την πολιτική ηγεσία με τον στρατό.
Παρότι δεν είχε τα απαραίτητα θρησκευτικά προσόντα για να γίνει Ανώτατος Ηγέτης, θεωρούνταν σημαντικός παράγοντας στις ισορροπίες εξουσίας γύρω από τη διαδοχή του Αλί Χαμενεΐ.
Ένα κενό εξουσίας
Η απώλειά του δημιουργεί πλέον ερωτήματα για το αν υπάρχει άλλη προσωπικότητα στο εσωτερικό του Ιράν που να μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας ισορροπίας ή διαμεσολάβησης.
Την ίδια στιγμή, αρκετοί εκτιμούν ότι η εξέλιξη αυτή ενδέχεται να ενισχύσει περαιτέρω τους πιο σκληροπυρηνικούς κύκλους στο εσωτερικό της χώρας, περιορίζοντας τις πιθανότητες πολιτικής ευελιξίας ή διαλόγου.
Σε μια περίοδο γεωπολιτικής έντασης και πολεμικής αστάθειας, η απώλεια ενός τόσο έμπειρου παράγοντα εξουσίας αφήνει ένα σημαντικό κενό στο ιρανικό πολιτικό σύστημα.
About The Author
