Συναισθηματικό ξέσπασμα για τις επευφημίες συγκεντρωμένων έξω από το δικαστήριο
Ο γιος της Αγάπης Μπουνόβα, μιας από τις πέντε γυναίκες που σκοτώθηκαν στην έκρηξη υγραερίου στο εργοστάσιο «Βιολάντα», εξέφρασε την έντονη θλίψη και αγανάκτησή του για την παρουσία εργαζομένων που χειροκροτούσαν τον εργοστασιάρχη, ο οποίος πλέον αντιμετωπίζει κακουργηματικές κατηγορίες για το δυστύχημα.
Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Τρικάλων ανέφερε ότι οι συγκεντρώσεις υπέρ του εργοστασιάρχη οργανώθηκαν από στενό κύκλο στελεχών της επιχείρησης και συγγενών του. Ο Άγγελος Λιάκος τόνισε ότι «από καθαρή τύχη δεν ήταν κι αυτοί στη θέση των θυμάτων» και κατήγγειλε τη συμπεριφορά της εργοδοσίας απέναντι στους συνδικαλιστές και στους εργαζόμενους.
Σύμφωνα με τον ίδιο, «ο τόπος είναι μικρός και τα μάτια τους κάποια στιγμή θα συναντηθούν με τα μάτια των οικογενειών των θυμάτων», υπενθυμίζοντας τη σοβαρότητα των ανθρώπινων απωλειών και τον αντίκτυπο των πράξεων των χειροκροτητών.
Η δήλωση του Άγγελου Λιάκου
«Εγώ ξέρω ότι η μητέρα μου Αγάπη Μπουνόβα, η Έλενα Κατσαρού, η Βασιλική Σκαμπαρδώνη, η Βούλα Μπουκουβάλα και η Αναστασία Νάσιου έχουν τιναχτεί στον αέρα ενώ εργάζονταν βραδινή βάρδια μέσα στο εργοστάσιο.
Ξέρω ότι από καθαρή τύχη δεν ήταν κι αυτοί στη θέση των θυμάτων. Ξέρω τα στοιχεία που έχουν βγει στο φως από τόσες διαφορετικές πηγές με τόσους διαφορετικούς τρόπους: πυροσβεστική, μάρτυρες, εμπειρογνώμονες, εργαζόμενες. Ξέρω ότι έγινε αναβάθμιση της κατηγορίας και πλέον μιλάμε για δολοφονία με ενδεχόμενο δόλο. Ξέρω ότι πια μιλάμε για κακουργηματικές κατηγορίες. Ξέρω ότι έκλεισε κι άλλο εργοστάσιο του συγκεκριμένου, γιατί σύμφωνα με την περιφέρεια Θεσσαλίας, όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο, “κρίνουμε ότι προκαλείται άμεσος κίνδυνος για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων και των εργαζομένων λόγω μη ύπαρξης πιστοποιητικών ελέγχου δεξαμενών σε ισχύ και μη ύπαρξης πιστοποιητικού πυροπροστασίας ή αποδεικτικού αρχειοθέτησης μελέτης πυροπροστασίας”.
Ξέρω κι έχω δει βίντεο για το πώς αντιμετώπιζε η συγκεκριμένη εργοδοσία τους συνδικαλιστές και με τι όρους και απειλές εξασφάλιζε ότι οι εργαζόμενοι θα συμπεριφέρονταν όπως ήθελε αυτή. Ξέρω ότι ο τόπος είναι μικρός και τα μάτια τους κάποια στιγμή θα συναντηθούν με τα μάτια των οικογενειών των θυμάτων. Των ορφανών, των χήρων, των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους. Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα περάσουν μπροστά από τους τάφους των συναδέλφων τους που θα μπορούσε να είναι κι ο δικός τους».
(Φωτογραφία: Trikala News)
About The Author
