Η νέα ταινία του Γιάννη Οικονομίδη δεν είναι απλώς μια κινηματογραφική επιτυχία – εξελίσσεται σε φαινόμενο. Η «Σπασμένη Φλέβα» έχει καταφέρει μέσα σε μόλις μία εβδομάδα να εκτοξεύσει τα εισιτήριά της από τις 31.264 του πρώτου τετραημέρου στα εντυπωσιακά 76.333, παρά τις συνεχόμενες κακοκαιρίες Adel και Byron που κράτησαν πολλούς μακριά από τις αίθουσες.
Με πρεμιέρα σε 107 οθόνες, η ταινία σημείωσε το πιο δυνατό άνοιγμα της καριέρας του σκηνοθέτη, ενώ σε αρκετούς κινηματογράφους της Αθήνας τα εισιτήρια του Σαββατοκύριακου εξαφανίστηκαν λίγες ώρες μετά την κακοκαιρία, δείχνοντας ότι το κοινό επιστρέφει μαζικά – και αποφασισμένα – να δει το νέο έργο του Οικονομίδη.
Η ιστορία ενός ανθρώπου στο χείλος του γκρεμού
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Θωμάς Αλεξόπουλος, ένας επιχειρηματίας που πνίγεται στα χρέη. Έχει υποθηκεύσει κρυφά το σπίτι του σε έναν τοκογλύφο, ο οποίος απαιτεί τα χρήματά του άμεσα. Το μαγαζί του καταρρέει, ο γιος του τον εγκαταλείπει στην κρίσιμη στιγμή και κάθε διέξοδος μοιάζει να κλείνει βίαια μπροστά του.
Ο αγώνας του να κρατήσει όρθια την οικογένεια – και τον ίδιο του τον εαυτό – μετατρέπεται σε μια σκοτεινή, ασφυκτική διαδρομή χωρίς φως στο τούνελ.
Μια σύγχρονη ελληνική τραγωδία που μιλάει για όλους
Η ταινία χτίζει, σκηνή τη σκηνή, έναν κόσμο που σφίγγει σαν θηλιά. Το καστ παραδίδει ερμηνείες υψηλής έντασης, ενώ ο Οικονομίδης επιμένει στη λεπτομέρεια που κατεβάζει τον θεατή μέσα στην προσωπική κόλαση του πρωταγωνιστή.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο δημιουργός τόνισε πως ο ήρωάς του δεν είναι προϊόν φαντασίας, αλλά ο «Έλληνας των τελευταίων δεκαετιών», ο άνθρωπος που μεγάλωσε μέσα σε ένα σύστημα πίεσης, ανισότητας και διαρκούς επιβίωσης.
«Όλη η ταινία ήταν μια ισορροπία τρόμου», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Να μην πέσω από το σχοινί. Να πείσω τον θεατή ότι αυτό που βλέπει μπορεί να είναι η δική του ζωή αύριο».
Η ταινία γίνεται συλλογική εμπειρία
Όσο περνούν οι μέρες, η «Σπασμένη Φλέβα» μοιάζει να μετατρέπεται από κινηματογραφικό έργο σε κοινωνικό γεγονός.
Το κοινό δεν μπαίνει στην αίθουσα απλώς για να δει μια ιστορία — μπαίνει για να δοκιμαστεί μαζί της. Να αναμετρηθεί με έναν καθρέφτη που, όσο και αν πονά, δεν μπορείς να τον προσπεράσεις.
Οι ουρές στα ταμεία, οι συνεχόμενες sold-out προβολές και οι προκρατήσεις δείχνουν ότι η ταινία αγγίζει ένα νεύρο βαθιά ελληνικό: την καθημερινή πραγματικότητα της πίεσης, της χρέωσης, της απελπισίας και του αγώνα για αξιοπρέπεια.
Η «Σπασμένη Φλέβα» δεν «κόβει εισιτήρια» –
ανοίγει συζητήσεις, μνήμες και πληγές που οι περισσότεροι προτιμούν να μην κοιτούν.
Και αυτό ίσως εξηγεί γιατί η πορεία της μόλις ξεκίνησε.
