
Διαθέσιμο μέχρι τις 30/3 στο ERTFLIX
Στον κόσμο των κλώνων, η ανθρωπιά είναι το τελευταίο όριο
Η ταινία The 6th Day είναι μια αμερικανική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας του 2000, σε σκηνοθεσία του Ρότζερ Σπότισγουντ και με πρωταγωνιστή τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, πλαισιωμένο από τους Τόνι Γκόλντγουιν, Μάικλ Ράπαπορτ, Μάικλ Ρούκερ, Σάρα Γουίντερ και Ρόμπερτ Ντιβάλ. Ο τίτλος της παραπέμπει στη βιβλική αφήγηση της Γένεσης, σύμφωνα με την οποία ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο την έκτη ημέρα, υπονοώντας τον κίνδυνο της ανθρώπινης παρέμβασης στη δημιουργία ζωής. Η ταινία σηματοδότησε επίσης το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Τέρι Κρουζ.

Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, όπου η κλωνοποίηση ζώων έχει γίνει καθημερινότητα, αλλά η κλωνοποίηση ανθρώπων παραμένει παράνομη. Ο φιλήσυχος οικογενειάρχης Άνταμ Γκίμπσον, πιλότος ιδιωτικών πτήσεων, επιστρέφοντας στο σπίτι του ανακαλύπτει ότι ένας κλώνος έχει ήδη πάρει τη θέση του στην οικογένειά του. Χωρίς ταυτότητα και χωρίς δικαιώματα, βρίσκεται μπλεγμένος σε μια επικίνδυνη συνωμοσία που οργανώνει ένας πανίσχυρος επιχειρηματίας της βιοτεχνολογίας, ο Μάικλ Ντράκερ, ο οποίος έχει αναπτύξει μυστικά τεχνολογία παράνομης ανθρώπινης κλωνοποίησης. Καθώς η αλήθεια αποκαλύπτεται, ο Άνταμ αναγκάζεται να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους διώκτες του, αλλά και το ίδιο το ερώτημα της ανθρώπινης ταυτότητας, όταν έρχεται αντιμέτωπος με τον δικό του σωσία.

Η παραγωγή της ταινίας πραγματοποιήθηκε κυρίως στον Καναδά, με γυρίσματα στο Βανκούβερ και στο Τορόντο, ενώ η πρεμιέρα της έγινε στο Tokyo International Film Festival το 2000. Παρά τον υψηλό προϋπολογισμό της και την αμοιβή των 25 εκατομμυρίων δολαρίων που έλαβε ο Σβαρτσενέγκερ για τον ρόλο, η εμπορική της πορεία υπήρξε μέτρια σε σχέση με τις μεγάλες επιτυχίες της δεκαετίας του 1990, αποφέροντας μικτά σχόλια από κοινό και κριτικούς.
Η «6η Μέρα» ανήκει σε μια μεταβατική περίοδο για τους action heroes της δεκαετίας του 1980, όταν αστέρες όπως ο Σβαρτσενέγκερ και ο Σιλβέστερ Σταλόουν άρχισαν να βλέπουν τη δημοφιλία τους να υποχωρεί σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Εδώ ο Σβαρτσενέγκερ επιχειρεί να διαφοροποιηθεί από την εικόνα του ακατανίκητου πολεμιστή, υποδυόμενος έναν πιο ανθρώπινο και ευάλωτο χαρακτήρα, έναν πατέρα που αγωνίζεται να προστατεύσει την οικογένειά του σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία απειλεί να καταργήσει τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης. Παράλληλα, η ταινία αγγίζει ζητήματα ηθικής, βιοτεχνολογίας και θρησκευτικών διλημμάτων, θέματα που στις αρχές της δεκαετίας του 2000 είχαν ιδιαίτερη επικαιρότητα μετά την κλωνοποίηση της προβατίνας Ντόλι.

Στο επίπεδο της κινηματογραφικής αφήγησης, η ταινία παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα κεντρική ιδέα, αλλά δυσκολεύεται να την αξιοποιήσει πλήρως. Η σκηνοθεσία του Σπότισγουντ χαρακτηρίζεται από αργούς ρυθμούς και επιλογές μοντάζ που θυμίζουν τηλεοπτική παραγωγή, ενώ οι ερμηνείες των περισσότερων ηθοποιών κινούνται σε ασφαλή αλλά όχι ιδιαίτερα εμπνευσμένα επίπεδα. Ξεχωρίζει κάπως η παρουσία του Τόνι Γκόλντγουιν στον ρόλο του αδίστακτου επιχειρηματία, ο οποίος προσδίδει μεγαλύτερη ένταση στον βασικό ανταγωνιστή της ιστορίας.
Ως συνολικό αποτέλεσμα, η «6η Μέρα» παραμένει μια ταινία με ενδιαφέρουσα θεματική και ορισμένες έξυπνες αφηγηματικές ανατροπές, αλλά και με εμφανείς αδυναμίες στον ρυθμό και στη δραματουργία της. Δεν συγκαταλέγεται στις εμβληματικές στιγμές της φιλμογραφίας του Σβαρτσενέγκερ — όπως συνέβη με το Terminator 2: Judgment Day που πιθανότατα εκτιμάς ιδιαίτερα ως φίλος της σειράς Terminator — ωστόσο διατηρεί μια ξεχωριστή θέση ως χαρακτηριστικό δείγμα της επιστημονικής φαντασίας των αρχών του 21ου αιώνα, όταν ο κινηματογράφος άρχισε να εξερευνά πιο έντονα τις ηθικές συνέπειες της τεχνολογικής προόδου.



