
Στα ανοιχτά του Μερσινιδίου Χίου συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό της λέμβου που ναυάγησε στις 3 Φεβρουαρίου, προκαλώντας τον θάνατο 15 από τους 39 επιβαίνοντες μετανάστες και πρόσφυγες, ανάμεσά τους εγκυμονούσες γυναίκες και μικρά παιδιά. Παρά την κινητοποίηση της μονάδας υποβρυχίων αποστολών του Λιμενικού Σώματος, η λέμβος παραμένει χαμένη, ενώ η αναζήτηση διενεργήθηκε παρουσία της Ανακρίτριας Χίου και ενός εκ των συνηγόρων υπεράσπισης του 31χρονου Μαροκινού που έχει προφυλακιστεί ως διακινητής.
Η υπόθεση περιβάλλεται από πλήθος αντιφάσεων. Το Λιμενικό υποστηρίζει ότι ο χειριστής της λέμβου, προσπαθώντας να διαφύγει, έχασε τον έλεγχο και συγκρούστηκε με το σκάφος Λ.Σ. 1077. Αντίθετα, οι επιζώντες δηλώνουν ότι το πλοιάριο του Λιμενικού τους χτύπησε χωρίς καμία προειδοποίηση. Ερωτήματα προκύπτουν σχετικά με το πώς ένα υπερφορτωμένο φουσκωτό, με δεκάδες επιβάτες, θα μπορούσε να χτυπήσει σκόπιμα ένα πολύ μεγαλύτερο και ανθεκτικότερο σκάφος του Λιμενικού και ποιο θα ήταν το όφελος του διακινητή από μια τέτοια επικίνδυνη κίνηση.
Η υπόθεση εντείνεται από την παραδοχή ότι η κάμερα που διαθέτει το σκάφος του Λιμενικού δεν χρησιμοποιήθηκε, με τη δικαιολογία ότι «δεν κρίθηκε αναγκαίο». Οι μαρτυρίες των επιζώντων και η έλλειψη οπτικοακουστικής καταγραφής προσθέτουν επιπλέον αβεβαιότητα για την ακριβή αλληλουχία των γεγονότων.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των νεκροψιών, οι περισσότεροι από τους θανόντες Αφγανούς μετανάστες υπέστησαν βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και όχι πνιγμό, γεγονός που εγείρει ακόμη περισσότερα ερωτήματα για τις συνθήκες θανάτου τους και την εμπλοκή των σκαφών του Λιμενικού.
Το περιστατικό δεν αποτελεί μεμονωμένο ατύχημα. Η ηγεσία του Λιμενικού βρίσκεται υπόδικη για το τραγικό ναυάγιο της Πύλου, όπου πάνω από 700 άτομα, κυρίως γυναίκες και παιδιά, είχαν χάσει τη ζωή τους σε υπεράκτιο σκάφος. Το γεγονός αυτό ενισχύει τις ανησυχίες για τις διαδικασίες ασφάλειας και τα πρωτόκολλα εμπλοκής του Λιμενικού σε περιστατικά με μετανάστες και πρόσφυγες.
Η υπόθεση παραμένει υπό διερεύνηση, με την κοινωνία να απαιτεί πλήρη διαλεύκανση και απόδοση ευθυνών, ώστε να προληφθούν μελλοντικά τραγικά ναυάγια.



