Πριν από έναν αιώνα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν διατύπωσε μια τολμηρή πρόβλεψη: τα ογκώδη ουράνια σώματα που κινούνται με ακραίες ταχύτητες παραμορφώνουν τον χωροχρόνο, εκπέμποντας βαρυτικά κύματα και χάνοντας σταδιακά ενέργεια. Σήμερα, οι αστρονόμοι βλέπουν αυτή τη θεωρία να επιβεβαιώνεται με εντυπωσιακή ακρίβεια.
Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται ένα σπάνιο διπλό αστρικό σύστημα, γνωστό ως ZTFJ2130, σε απόσταση περίπου 4.000 ετών φωτός από τη Γη. Δύο άστρα στο τέλος της ζωής τους —ένας λευκός νάνος και ένας υπο-νάνος— περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο σε απόσταση τόσο μικρή, ώστε ολοκληρώνουν μία πλήρη τροχιά σε λιγότερο από 40 λεπτά.
Η ακραία βαρυτική έλξη έχει ήδη αρχίσει να παραμορφώνει τα άστρα, ενώ υλικό «ρέει» από το ένα στο άλλο. Ταυτόχρονα, το σύστημα χάνει ενέργεια ακριβώς όπως προέβλεπε η γενική θεωρία της σχετικότητας. Οι μετρήσεις δείχνουν ότι η περίοδος περιφοράς τους μικραίνει κατά ελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου κάθε χρόνο — μια σχεδόν ανεπαίσθητη αλλαγή, απόλυτα σύμφωνη με τις εξισώσεις του Αϊνστάιν.
Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες δεν βασίζονται μόνο σε έμμεσες ενδείξεις. Παρακολουθούν ζωντανά τη διαδικασία που οδηγεί δύο άστρα σε μια αναπόφευκτη σύγκρουση και, τελικά, σε μια κοσμική έκρηξη τύπου σουπερνόβα. Το ZTFJ2130 λειτουργεί έτσι σαν ένα φυσικό εργαστήριο, όπου δοκιμάζονται όχι μόνο οι μεγάλες ιδέες της φυσικής, αλλά και οι πιο λεπτές λεπτομέρειες της βαρύτητας.
