
Σαν σήμερα, η Ελληνική Επανάσταση περνά σε μία από τις πιο επικίνδυνες καμπές της. Ενώ ο αγώνας απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία συνεχίζεται, στο εσωτερικό του ξεσπά μια σύγκρουση εξουσίας που θα οδηγήσει σε εμφύλιο, πριν καν υπάρξει επίσημο ελληνικό κράτος.
Στην Τρίπολη, το εκτελεστικό με πρόεδρο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στηρίζεται κυρίως σε Πελοποννήσιους προκρίτους και οπλαρχηγούς. Την ίδια στιγμή, στο Κρανίδι συγκροτείται δεύτερη κυβέρνηση, με πρόεδρο τον Γεώργιο Κουντουριώτη, η οποία αντλεί δύναμη από νησιώτες και Ρουμελιώτες, αλλά και από ισχυρά ονόματα του Μοριά, όπως ο Λόντος και ο Ζαΐμης.
Η Ελλάδα ζει κάτι πρωτόγνωρο: δύο κυβερνήσεις, δύο κέντρα εξουσίας, μία Επανάσταση.
Πριν τη ρήξη: μια κρίση που ωρίμαζε καιρό
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις του 1823 δεν έσβησαν τις διαφωνίες· αντίθετα, τις έφεραν στο προσκήνιο. Στρατιωτικοί και πολιτικοί αρχηγοί συγκρούονται για τον έλεγχο της διοίκησης, των πόρων και της νομιμοποίησης.
Όταν το νομοθετικό σώμα απομακρύνει τον Πετρόμπεη από την προεδρία του εκτελεστικού, εκείνος αρνείται να αποχωρήσει. Παραμένει στην Τρίπολη και συνεχίζει να λειτουργεί ως ανεξάρτητο κυβερνητικό κέντρο, οδηγώντας τη χώρα σε ένα καθεστώς διπλής εξουσίας.
Δύο κυβερνήσεις, ένας εμφύλιος
Το εκτελεστικό του Κρανιδίου διεκδικεί τον έλεγχο της Επανάστασης και, τον Μάρτιο του 1824, η πολιτική διαμάχη μετατρέπεται σε ένοπλη σύγκρουση. Δυνάμεις κινούνται στρατιωτικά, πόλεις-κλειδιά όπως το Ναύπλιο και η Τρίπολη γίνονται πεδία αντιπαράθεσης και ο Αγώνας μπαίνει σε μια σκοτεινή φάση: πόλεμος μέσα στον πόλεμο.
Η πρώτη εμφύλια κρίση λήγει τον Μάιο, έπειτα από διαπραγματεύσεις και συμβιβασμούς, όμως οι πληγές παραμένουν ανοιχτές.
Το βρετανικό δάνειο και η μάχη για το ταμείο
Την ίδια περίοδο, η υπογραφή του πρώτου βρετανικού δανείου στο Λονδίνο φέρνει ελπίδα αλλά και νέες εντάσεις. Το δάνειο παρουσιάζεται ως διεθνής επιτυχία, όμως στην πράξη γίνεται αντικείμενο σφοδρής σύγκρουσης: όποιος ελέγχει τα χρήματα, ελέγχει και την εξουσία.
Το τίμημα της διχόνοιας
Η διάσπαση αποδυναμώνει την Επανάσταση σε μια κρίσιμη στιγμή. Οι εμφύλιες συγκρούσεις φθείρουν στρατό και πολιτική συνοχή, αφήνοντας το επαναστατημένο έθνος ευάλωτο. Λίγο αργότερα, η έλευση του Ιμπραήμ θα βρει την Ελλάδα τραυματισμένη από τα δικά της λάθη.
Η 17η Ιανουαρίου 1824 μένει ως υπενθύμιση ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για έναν Αγώνα δεν έρχεται πάντα απ’ έξω.



