Στις 7 Απριλίου 1999, εν μέσω ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών, η ΑΕΚ ταξίδεψε στη Σερβία για φιλικό με την Παρτιζάν, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης και ειρήνης
Στις 7 Απριλίου 1999, Μεγάλη Τετάρτη εκείνης της χρονιάς, η ΑΕΚ πραγματοποίησε μία από τις πιο εμβληματικές και συμβολικές στιγμές στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, ταξιδεύοντας στο βομβαρδισμένο Βελιγράδι για να αντιμετωπίσει σε φιλικό αγώνα την Παρτιζάν Βελιγραδίου. Η απόφαση ελήφθη σε μια περίοδο κατά την οποία οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ πραγματοποιούσαν εκτεταμένους αεροπορικούς βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία, σε μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η πρωτοβουλία ανήκε στον Δημήτρης Μελισσανίδης, ο οποίος, παρά τις έντονες πιέσεις και αντιδράσεις – ακόμη και από την τότε ιδιοκτήτρια εταιρεία της ΠΑΕ, την ENIC – επέμεινε στην πραγματοποίηση του ταξιδιού. Στόχος δεν ήταν αγωνιστικός, αλλά βαθιά συμβολικός: η έκφραση αλληλεγγύης προς έναν λαό που δοκιμαζόταν από τον πόλεμο και η αποστολή ενός ξεκάθαρου αντιπολεμικού μηνύματος.
Η ελληνική αποστολή, που ξεπερνούσε τα 150 άτομα, ταξίδεψε αρχικά στη Βουδαπέστη και από εκεί οδικώς προς το Βελιγράδι, υπό συνθήκες αυξημένου κινδύνου. Στην αποστολή συμμετείχαν ποδοσφαιριστές, προπονητές, δημοσιογράφοι, φίλαθλοι, καθώς και προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής και του πολιτισμού, με πιο εμβληματική παρουσία εκείνη του Μανώλης Γλέζος. Η υποδοχή που επεφύλαξαν οι Σέρβοι ήταν συγκλονιστική, με τους κατοίκους να προσφέρουν ψωμί και αλάτι, σύμφωνα με το έθιμό τους, και να εκφράζουν δημόσια την ευγνωμοσύνη τους.
Ο αγώνας στο γήπεδο της Παρτιζάν εξελίχθηκε σε μια μεγάλη αντιπολεμική εκδήλωση. Οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων εισήλθαν μαζί στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας πανό με το σύνθημα «ΝΑΤΟ σταμάτα τον πόλεμο, σταμάτα τους βομβαρδισμούς», ενώ οι εθνικοί ύμνοι ακούστηκαν σε έντονα φορτισμένο κλίμα. Στο ημίχρονο, φυτεύτηκε συμβολικά μια ελιά από την Αρχαία Ολυμπία, ως μήνυμα ειρήνης.
Αγωνιστικά, η Παρτιζάν προηγήθηκε με τον Κέζμαν στο 13ο λεπτό και η ΑΕΚ ισοφάρισε με τον Ζουμπούλη λίγο αργότερα, με το σκορ να διαμορφώνεται στο 1-1. Ωστόσο, το αποτέλεσμα πέρασε σε δεύτερη μοίρα, καθώς στο δεύτερο ημίχρονο φίλαθλοι εισήλθαν ειρηνικά στον αγωνιστικό χώρο, αγκαλιάζοντας τους ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων σε μια μοναδική σκηνή αδελφοσύνης, οδηγώντας στη διακοπή της αναμέτρησης.
Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο και στην πόλη ήταν έντονα συγκινησιακή, με πανό να αναγράφουν συνθήματα υπέρ της ελληνοσερβικής φιλίας και μηνύματα ευγνωμοσύνης προς τον ελληνικό λαό. Λίγες ώρες αργότερα, η αποστολή της ΑΕΚ αναχώρησε εσπευσμένα από τη Σερβία, καθώς οι βομβαρδισμοί επρόκειτο να επαναληφθούν κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Το ταξίδι αυτό καταγράφηκε ως μία από τις πιο δυνατές στιγμές όπου ο αθλητισμός ξεπέρασε τα όριά του και λειτούργησε ως φορέας πολιτικού και ανθρωπιστικού μηνύματος. Η ΑΕΚ, με αυτή την πρωτοβουλία, δεν έδωσε απλώς έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, αλλά έγραψε μια ξεχωριστή σελίδα ιστορίας, αναδεικνύοντας τη δύναμη της αλληλεγγύης σε καιρούς πολέμου.
About The Author
