
Πώς ένα μέτρο εξοικονόμησης ενέργειας του 20ού αιώνα καθιερώθηκε διεθνώς και εφαρμόζεται σταθερά στην Ελλάδα από το 1975
Η θερινή ώρα (Daylight Saving Time ή Summer Time στα αγγλικά) αποτελεί ένα μέτρο που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά τον 20ό αιώνα με στόχο την καλύτερη αξιοποίηση του ηλιακού φωτός κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και τη συνακόλουθη εξοικονόμηση ενέργειας. Μετά την πετρελαϊκή κρίση των αρχών της δεκαετίας του 1970, το μέτρο απέκτησε παγκόσμιο χαρακτήρα και εφαρμόστηκε και στη χώρα μας. Συνίσταται στη μετακίνηση των ρολογιών κατά μία ώρα μπροστά, συνήθως στο διάστημα από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου έως την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.
Η πρακτική αυτή προτάθηκε για πρώτη φορά από τον πολυπράγμονα Βενιαμίν Φραγκλίνο (1705-1790), έναν από τους Ιδρυτές Πατέρες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Το 1784, όταν υπηρετούσε ως πρεσβευτής στο Παρίσι, παρατήρησε ότι οι κάτοικοι της πόλης ξυπνούσαν νωρίς για να εξοικονομούν κεριά και να αξιοποιούν καλύτερα το φως της ημέρας. Η ιδέα αυτή τον εντυπωσίασε και την πρότεινε στους συμπατριώτες του μέσω επιστολής, σε συμφωνία με το γνωστό του αξίωμα ότι «το να κοιμάσαι νωρίς και να ξυπνάς νωρίς σε κάνει υγιή, πλούσιο και σοφό».
Η καθιέρωση της θερινής ώρας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις προσπάθειες του Νεοζηλανδού εντομολόγου Τζορτζ Βέρνον Χάντσον (1867-1946) και του Άγγλου οικοδομικού επιχειρηματία Γουίλιαμ Γουίλετ (1856-1915). Το 1908 η πρόταση του Γουίλετ απορρίφθηκε από τη Βουλή των Κοινοτήτων, όμως το 1916, εν μέσω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υιοθετήθηκε από τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία, με σκοπό την εξοικονόμηση καυσίμων σε περίοδο πολεμικής ανάγκης.
Στην Ελλάδα, η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά δοκιμαστικά το 1932, από τις 6 Ιουλίου έως την 1η Σεπτεμβρίου, όταν τα ρολόγια μετακινήθηκαν μία ώρα μπροστά. Το μέτρο εγκαταλείφθηκε στη συνέχεια, για να επανέλθει το 1952 (1 Ιουλίου – 2 Νοεμβρίου), αλλά καταργήθηκε εκ νέου, καθώς δεν απέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα στην εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας, σύμφωνα με έκθεση της τότε Ηλεκτρικής Εταιρείας Αθηνών – Πειραιώς (σημερινής ΔΕΗ).
Η θερινή ώρα καθιερώθηκε οριστικά στην Ελλάδα στις 13 Απριλίου 1975, εν μέσω της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης, και από τότε εφαρμόζεται συνεχώς έως σήμερα, αποτελώντας πλέον αναπόσπαστο στοιχείο της ετήσιας χρονικής ρύθμισης στην Ευρώπη και σε πολλές χώρες του κόσμου.



