Ερωτήματα για τις υποδομές προσβασιμότητας και τις διαδικασίες εξυπηρέτησης – Συνελήφθη ο χειριστής του αναβατήρα για ανθρωποκτονία από αμέλεια
Βαθιά θλίψη και έντονο προβληματισμό προκαλεί ο θάνατος της 67χρονης Μαρίας Λαδά, επιβάτιδας με αναπηρία, ύστερα από σοβαρό τραυματισμό που υπέστη κατά τη διαδικασία αποβίβασής της στο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Η 67χρονη είχε ταξιδέψει αεροπορικώς από την Κεφαλονιά προς την Αθήνα. Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε η ΕΡΤ, κατά την αποβίβασή της από το αεροσκάφος και τη μεταφορά της με όχημα εξυπηρέτησης επιβατών, σημειώθηκε πτώση στο έδαφος, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά. Άμεσα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ και η γυναίκα διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς», όπου, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, υπέκυψε στα τραύματά της.
Για την υπόθεση συνελήφθη ο χειριστής του αναβατήρα, στον οποίο αποδόθηκε κατηγορία για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Με προφορική εντολή εισαγγελέα αφέθηκε ελεύθερος, ενώ η έρευνα για τις ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος βρίσκεται σε εξέλιξη. Παράλληλα, αναμένεται η διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.
Τα αίτια της πτώσης και τα ερωτήματα για τις υποδομές
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, υπεύθυνη για τη διαδικασία αποβίβασης ήταν εταιρεία επίγειας εξυπηρέτησης (handling). Όπως ανέφερε δημόσια η Σοφία Μαροπούλου – Ζαφειράτου, επικεφαλής της Ένωσης Προστασίας της Ισότητας και των Δικαιωμάτων Ατόμων με Αναπηρία Κεφαλονιάς «Υπερίων», της οποίας η Μαρία Λαδά ήταν ιδρυτικό μέλος και ενεργό στέλεχος, κατά την αποβίβαση από το μικρό λεωφορείο μεταφοράς η ράμπα δεν προσαρμόστηκε σωστά στην έξοδο του οχήματος, αφήνοντας κενό.
Κατά την ίδια μαρτυρία, η 67χρονη χτύπησε σοβαρά στον θώρακα και εκτιμάται ότι υπέστη εσωτερική αιμορραγία. Παρέμεινε σε επαφή με το περιβάλλον κατά τη μεταφορά της στο ιατρείο του αεροδρομίου, ωστόσο η κατάστασή της επιδεινώθηκε ραγδαία στο νοσοκομείο, όπου κατέληξε λίγο αργότερα.
Το τραγικό περιστατικό έχει αναζωπυρώσει τη συζήτηση γύρω από την επάρκεια των υποδομών προσβασιμότητας και την ασφάλεια των διαδικασιών μετακίνησης ατόμων με αναπηρία σε μεγάλους συγκοινωνιακούς κόμβους. Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών, σε ανακοίνωσή του, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στους οικείους της εκλιπούσας και σημείωσε ότι το συμβάν έλαβε χώρα κατά τη χρήση ανυψωτικού μηχανήματος που χειρίζεται ο πάροχος της συγκεκριμένης υπηρεσίας. Όπως αναφέρεται, έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασία διερεύνησης σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές.
Παρέμβαση για την υγειονομική κάλυψη και την προσβασιμότητα
Τη θλίψη της εξέφρασε και η Κομματική Επιτροπή Εργαζομένων Αεροδρομίου του Κομμουνιστικού Κόμμα Ελλάδας, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, την απουσία κατάλληλου χώρου περίθαλψης για επείγοντα περιστατικά εντός του αεροδρομίου, με επαρκές ιατρικό και υγειονομικό προσωπικό. Στην ανακοίνωση γίνεται αναφορά και στην έλλειψη νοσοκομείου στην Ανατολική Αττική, γεγονός που, όπως τονίζεται, καθιστά κρίσιμη την ενίσχυση των υγειονομικών δομών στην περιοχή.
Η Μαρία Λαδά έπασχε από σπάνιο νόσημα και ήταν ιδιαίτερα δραστήρια στο αναπηρικό κίνημα. Συμμετείχε σε σύλλογο που ανήκει στην Ελληνική Ομοσπονδία Συλλόγων Σπανίων Νοσημάτων και είχε αναπτύξει έντονη δράση για την προσβασιμότητα, την ασφάλεια μετακίνησης και την ισότιμη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία στην κοινωνική ζωή. Επισκεπτόταν σχολεία, ενημέρωνε για ζητήματα αναπηρίας και διεκδικούσε δημόσιους χώρους χωρίς αποκλεισμούς. Είχε ταξιδέψει στην Αθήνα για να συμμετάσχει σε συνέδριο και φεστιβάλ στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Σπάνιων Παθήσεων 2026, που τιμάται στις 28 Φεβρουαρίου, καθώς και για να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Ο θάνατός της, λίγες ώρες μετά την άφιξή της, χαρακτηρίστηκε από τον σύλλογό της ως τεράστια απώλεια για την τοπική κοινωνία του Ληξουρίου και για το αναπηρικό κίνημα συνολικά.
Σε ανακοίνωσή της, η Ένωση «Υπερίων» τονίζει ότι το γεγονός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη δυστύχημα, αλλά ως καμπανάκι για την ουσιαστική εφαρμογή των κανόνων προσβασιμότητας και ασφάλειας. Θέτει δημόσια ερωτήματα για το κατά πόσο οι υποδομές μετακίνησης είναι πραγματικά ασφαλείς για τα άτομα με αναπηρία, πόσο συστηματικά ελέγχονται οι σχετικές διαδικασίες και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι ελλείψεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές.
Καταληκτικά, εκπρόσωποι του αναπηρικού κινήματος επισημαίνουν ότι το περιστατικό δεν μπορεί να αποδοθεί απλώς σε μια «τραγωδία», αλλά αναδεικνύει βαθύτερα προβλήματα στον σχεδιασμό και την εφαρμογή των πολιτικών προσβασιμότητας. Όπως τονίζουν, η ασφάλεια των ατόμων με αναπηρία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «ειδική εξυπηρέτηση», αλλά ως αυτονόητο δικαίωμα. Ζητούν λογοδοσία, αναθεώρηση διαδικασιών και ουσιαστικές παρεμβάσεις, ώστε κανένα άτομο με αναπηρία ή μειωμένη κινητικότητα να μη θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του για να πραγματοποιήσει μια απλή μετακίνηση.
About The Author
