Μικρές διακυμάνσεις και όχι έντονες αναταράξεις καταγράφουν οι διεθνείς αγορές πετρελαίου στην πρώτη συνεδρίαση μετά τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, παρά τις δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για επανεκκίνηση της παραγωγής με τη συμμετοχή αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών.
Το αμερικανικό αργό WTI κινήθηκε ανοδικά κατά περίπου 1,1%, διαπραγματευόμενο κοντά στα 58 δολάρια το βαρέλι, ενώ το Brent ενισχύθηκε αντίστοιχα, πλησιάζοντας τα 61 δολάρια. Η περιορισμένη αυτή άνοδος δείχνει ότι οι επενδυτές παραμένουν επιφυλακτικοί, εκτιμώντας πως η επιστροφή του βενεζουελάνικου πετρελαίου στις διεθνείς αγορές δεν μπορεί να γίνει άμεσα.
Σύμφωνα με αναλυτές, οι κυρώσεις που είχαν επιβληθεί τα προηγούμενα χρόνια αποτελούσαν βασικό παράγοντα στήριξης των τιμών, σε μια αγορά που ήδη αντιμετωπίζει υπερπροσφορά. Το WTI είχε υποχωρήσει κατά περίπου 20% το προηγούμενο έτος και κινείται κοντά σε χαμηλά πενταετίας, πιέζοντας την κερδοφορία των αμερικανικών εταιρειών σχιστολιθικού πετρελαίου.
Παράλληλα, τόσο οι παραγωγοί σχιστολιθικού στις ΗΠΑ όσο και ο OPEC με τους συμμάχους του αυξάνουν σταδιακά την παραγωγή, γεγονός που περιορίζει τις προοπτικές για απότομες αυξήσεις τιμών. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο ξεκαθάρισε ότι ο ναυτιλιακός αποκλεισμός δεξαμενόπλοιων προς τη Βενεζουέλα παραμένει σε ισχύ, έως ότου υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές τόσο στον ενεργειακό τομέα όσο και στη μάχη κατά της διακίνησης ναρκωτικών.
Παρότι η Βενεζουέλα διαθέτει –θεωρητικά– τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, άνω των 300 δισ. βαρελιών, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι κυρώσεις, η χρόνια κακοδιαχείριση και η έλλειψη επενδύσεων έχουν περιορίσει την παραγωγή σε περίπου 900.000 βαρέλια ημερησίως, από σχεδόν 3 εκατ. βαρέλια στο παρελθόν.
Αναλυτές εκτιμούν ότι ακόμη και σε ένα σενάριο πολιτικής σταθερότητας, θα απαιτηθούν χρόνια και τεράστια κεφάλαια για να ανακάμψει ουσιαστικά ο κλάδος. Σύμφωνα με εκτιμήσεις διεθνών επενδυτικών οίκων, μια αύξηση της παραγωγής κατά 500.000 βαρέλια ημερησίως μέσα στην επόμενη τριετία θεωρείται ρεαλιστικός στόχος, κυρίως μέσω υφιστάμενων κοινοπραξιών με εταιρείες όπως η Chevron.
Ωστόσο, η πλήρης ανασυγκρότηση του ενεργειακού τομέα της χώρας εκτιμάται ότι θα απαιτεί επενδύσεις της τάξης των 10 δισ. δολαρίων ετησίως, γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει τις αμερικανικές εταιρείες σε έναν ρόλο που θα ξεπερνά τα όρια της καθαρά επιχειρηματικής δραστηριότητας.
