
Ο εκρηκτικός Άγγλος ηθοποιός του free cinema, πέντε φορές υποψήφιος για Όσκαρ, από το Royal Shakespeare Company έως το Skyfall
Ο Άλμπερτ Φίνεϊ υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές του βρετανικού κινηματογράφου και θεάτρου. Ήταν πέντε φορές υποψήφιος για βραβείο Όσκαρ, χωρίς ωστόσο να το κερδίσει ποτέ, ενώ πριν από τη σταδιοδρομία του στον κινηματογράφο είχε ήδη παρουσία στο θέατρο και ειδικότερα στο Royal Shakespeare Company. Έγινε γνωστός ήδη από τη δεκαετία του 1960 και συνδέθηκε με το νέο βρετανικό κινηματογραφικό ρεύμα, ενώ στη συνέχεια συμμετείχε τόσο σε καλλιτεχνικές όσο και σε εμπορικές παραγωγές. Χαρακτηριστική ήταν και η επιλογή του να αρνηθεί την απονομή τίτλου ιπποσύνης.
Η ευρύτερη αναγνώριση ήρθε με τον ρόλο του Άρθουρ Σίτον στην ταινία «Saturday Night and Sunday Morning» του 1960, όπου ενσάρκωσε έναν νεαρό εργάτη σε σύγκρουση με τις κοινωνικές νόρμες της εποχής. Ακολούθησε εκτενής καριέρα στο θέατρο και στον κινηματογράφο, με συμμετοχές σε έργα όπως «Τομ Τζόουνς», «Σκρουτζ», «Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές», όπου υποδύθηκε τον Ηρακλή Πουαρώ, και «Έριν Μπρόκοβιτς». Ιδιαίτερη απήχηση είχε και η ερμηνεία του ως Ουίνστον Τσώρτσιλ στην τηλεταινία «The Gathering Storm», για την οποία τιμήθηκε με Χρυσή Σφαίρα και BAFTA. Η τελευταία του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη πραγματοποιήθηκε το 2012 στην ταινία της σειράς James Bond «Skyfall», στον ρόλο του Mr Kincade.
Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τις ταινίες «Σάββατο Βράδυ… Κυριακή Πρωί» (1961), «Οι Νικητές» (1963), «Τομ Τζόουνς» (1963), «Δυο για το Δρόμο» (1967), «Χριστουγεννιάτικη μπαλάντα» (1970), «Gumshoe» (1971), «Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές» (1974), «Ο πιο πονηρός αδελφός του Σέρλοκ Χολμς» (1975), «Οι μονομάχοι» (1977), «Άννυ» (1982), «Διάσταση» (1982), «Ο αμπιγιέρ» (1983), «Το πέρασμα του Μίλερ» (1990), «The Image» (1990), «Rich in Love» (1993), «Η εκδοχή του Μπράουνιγκ» (1994), «Simpatico» (1999), «Πρόγευμα για πρωταθλητές» (1999), «Traffic» (2000), «Έριν Μπρόκοβιτς» (2000), «Big Fish: Απίθανες Ιστορίες» (2003), «Η νεκρή νύφη» (2005), «Μια καλή χρονιά» (2006), «Ο δρόμος για την ελευθερία» (2006), «Το Τελεσίγραφο του Μπορν» (2007), «Πριν ο διάβολος καταλάβει ότι πέθανες» (2007), «Η Κληρονομιά του Μπορν» (2012) και «Skyfall» (2012).
Ο Άλμπερτ Φίνεϊ ξεχώρισε για την ικανότητά του να ερμηνεύει χαρακτήρες διαφορετικών κοινωνικών και ψυχολογικών αποχρώσεων, τόσο σε πρωταγωνιστικούς όσο και σε υποστηρικτικούς ρόλους. Παρότι δεν βραβεύτηκε ποτέ με Όσκαρ, παρά τις πέντε υποψηφιότητές του, η συμβολή του θεωρείται καθοριστική για τη διαμόρφωση του σύγχρονου βρετανικού κινηματογράφου. Παράλληλα, στήριξε έμπρακτα νέους δημιουργούς, ενισχύοντας οικονομικά σκηνοθέτες στα πρώτα τους βήματα, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που ξεπερνά τη διακριτική ευχέρεια των βραβείων.



