
Ο κόσμος δεν γίνεται απλώς πιο φωτεινός, αλλά «τρεμοπαίζει», καθώς οι νύχτες της Γης αποτυπώνουν πλέον μια δυναμική και άνιση διαδικασία αλλαγών, όπου συνυπάρχουν η ανάπτυξη, η συρρίκνωση, η ενεργειακή μετάβαση και οι κρίσεις, συχνά ταυτόχρονα, όπως επισημαίνει ο Ζε Ζου, συν-συγγραφέας της μελέτης και διευθυντής του Εργαστηρίου Παγκόσμιας Περιβαλλοντικής Τηλεπισκόπησης του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ.
Η συνολική ανάλυση, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature και παρουσιάστηκε από τον Guardian, δείχνει ότι η παγκόσμια νυχτερινή φωτεινότητα δεν ακολουθεί πλέον ενιαία πορεία. Αντιθέτως, καταγράφονται ισχυρές αποκλίσεις: σε ορισμένες περιοχές εντείνεται, ενώ σε άλλες υποχωρεί, δημιουργώντας ένα μωσαϊκό μεταβολών που αντικατοπτρίζει οικονομικές, τεχνολογικές και γεωπολιτικές εξελίξεις.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η εικόνα παραμένει ανοδική, με την Ασία να ηγείται στην αύξηση της νυχτερινής φωτεινότητας λόγω ταχείας αστικοποίησης. Αντίθετα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης καταγράφεται μείωση, αποτέλεσμα πολιτικών ενεργειακής αποδοτικότητας και της πρόσφατης ενεργειακής κρίσης που ακολούθησε τον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας. Στη Γαλλία η μείωση φτάνει περίπου το 33%, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία αγγίζει το 22% και 21% αντίστοιχα.
Παράλληλα, η Βενεζουέλα εμφανίζει απώλειες άνω του 26% της νυχτερινής της φωτεινότητας, που αποδίδονται στην οικονομική κατάρρευση, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες καταγράφονται αντίρροπες τάσεις: πόλεις της Δυτικής Ακτής γίνονται φωτεινότερες λόγω πληθυσμιακής αύξησης, την ώρα που τμήματα της Ανατολικής Ακτής εμφανίζουν μείωση εξαιτίας της ευρείας υιοθέτησης LED και δομικών οικονομικών αλλαγών.
Ιδιαίτερο εύρημα της μελέτης αποτελεί η καταγραφή εκτεταμένης καύσης φυσικού αερίου σε ενεργειακές περιοχές των ΗΠΑ, όπως η λεκάνη Permian στο Τέξας και το Bakken στη Βόρεια Ντακότα, σε μια περίοδο ιστορικά υψηλής παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι μεταβολές αυτές επηρεάστηκαν επίσης από την πανδημία Covid-19, τα λόκνταουν και τη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας, ενώ πιο πρόσφατα η ενεργειακή αστάθεια και οι γεωπολιτικές εντάσεις άφησαν ορατά ίχνη στη νυχτερινή εικόνα του πλανήτη.
Η συνολική εκτίμηση βασίστηκε σε περισσότερες από 1,1 εκατομμύρια δορυφορικές εικόνες εννεαετούς περιόδου, οι οποίες καταγράφηκαν γύρω στη 01:30 τοπική ώρα μέσω του συστήματος VIIRS της NASA. Ο Ζε Ζου και η ομάδα του επεξεργάστηκαν τα δεδομένα αφαιρώντας παρεμβολές από σεληνιακό φως, νεφοκάλυψη και ατμοσφαιρικές συνθήκες, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που περιέγραψαν ως «έξυπνα γυαλιά» για τη διάκριση πραγματικών μεταβολών του τεχνητού φωτός.
Σύμφωνα με τη συνολική ανάλυση, το τεχνητό φως στον πλανήτη αυξήθηκε κατά περίπου 16% μεταξύ 2014 και 2022, ενώ σε ορισμένες περιοχές η αύξηση αντισταθμίστηκε από τοπικές μειώσεις, οδηγώντας σε μια συνολική αύξηση της παγκόσμιας ακτινοβολίας κατά περίπου 34%.
(Πηγή: The Guardian και ΕΡΤ)
(Κεντρική φωτο: Νυχτερινή άποψη της Γης, βασισμένη σε εικόνες από δορυφόρους παρακολούθησης της Γης, από Michala Garrison/ NASA Earth Observatory)


