Το 1995, δύτες που εξερευνούσαν τον βυθό στα ανοιχτά της Ιαπωνίας εντόπισαν τεράστιους κυκλικούς σχηματισμούς στην άμμο, με τέλεια γεωμετρία και ακτινωτές αυλακώσεις. Οι κατασκευές, που θύμιζαν τα περίφημα «αγρογλυφικά», προβλημάτισαν την επιστημονική κοινότητα για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια.
Η λύση του μυστηρίου ήρθε το 2011, όταν Ιάπωνες ερευνητές παρατήρησαν ότι οι εντυπωσιακοί αυτοί κύκλοι κατασκευάζονταν από ένα νέο είδος λαγοκέφαλου, το Torquigener albomaculosus.
Ένα ψάρι μόλις 13 εκατοστών
Παρότι το συγκεκριμένο είδος δεν ξεπερνά τα 13 εκατοστά σε μήκος, καταφέρνει να δημιουργεί κυκλικές φωλιές που φτάνουν σε διάμετρο τα 2,1 μέτρα. Για την ολοκλήρωσή τους απαιτούνται από επτά έως εννέα ημέρες συνεχούς εργασίας.
Οι λαγοκέφαλοι είναι γνωστοί για τον ιδιαίτερο τρόπο άμυνάς τους, καθώς όταν αισθανθούν ότι απειλούνται διογκώνουν το σώμα τους, αποκτώντας σχεδόν σφαιρικό σχήμα που δυσκολεύει τους θηρευτές να τους καταπιούν.
Παράλληλα, περιέχουν την εξαιρετικά ισχυρή νευροτοξίνη τετροδοτοξίνη, ουσία που θεωρείται περίπου 1.200 φορές πιο τοξική από το κυάνιο. Παρ’ όλα αυτά, στην Ιαπωνία ο λαγοκέφαλος αποτελεί το γνωστό έδεσμα fugu, το οποίο επιτρέπεται να παρασκευάζεται μόνο από ειδικά πιστοποιημένους σεφ.


Οι κύκλοι αποτελούν μέρος του ζευγαρώματος
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι εντυπωσιακές κατασκευές δεν δημιουργούνται τυχαία, αλλά αποτελούν μέρος μιας πολύπλοκης τελετουργίας αναπαραγωγής.
Το αρσενικό σκάβει προσεκτικά δεκάδες αυλακώσεις στην άμμο, σχηματίζοντας έναν συμμετρικό κύκλο, ενώ διακοσμεί το κέντρο με μικρά κοχύλια και συγκεντρώνει εκεί λεπτόκοκκο ίζημα.
Όταν ένα θηλυκό επιλέξει τη φωλιά, γεννά τα αυγά στο κέντρο της κατασκευής. Το αρσενικό τα γονιμοποιεί εξωτερικά και παραμένει στη φωλιά για περίπου έξι ημέρες, προστατεύοντάς τα μέχρι να εκκολαφθούν.
Γιατί κατασκευάζει κάθε φορά νέα φωλιά;
Ένα από τα ερωτήματα που εξακολουθούν να απασχολούν τους ερευνητές είναι γιατί το αρσενικό δημιουργεί νέα φωλιά σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο, αντί να χρησιμοποιεί την προηγούμενη.
Μία πιθανή εξήγηση είναι ότι κατά τη διάρκεια της κατασκευής εξαντλείται το λεπτόκοκκο ίζημα της περιοχής, με αποτέλεσμα η ίδια φωλιά να μην προσφέρει πλέον τις κατάλληλες συνθήκες για την επόμενη αναπαραγωγή.
Το φαινόμενο δεν εμφανίζεται μόνο στην Ιαπωνία
Για αρκετά χρόνια οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι συγκεκριμένοι σχηματισμοί υπήρχαν αποκλειστικά στις ιαπωνικές θάλασσες.
Ωστόσο, το 2020 εντοπίστηκαν παρόμοιες κυκλικές κατασκευές και στη βορειοδυτική υφαλοκρηπίδα της Αυστραλίας, γεγονός που έδειξε ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν περιορίζεται σε μία μόνο περιοχή του πλανήτη.
Οι κύκλοι ίσως προστατεύουν και τα αυγά
Νεότερες επιστημονικές μελέτες υποστηρίζουν ότι οι γεωμετρικοί αυτοί σχηματισμοί δεν εξυπηρετούν μόνο την προσέλκυση του θηλυκού.
Οι ακτινωτές αυλακώσεις φαίνεται πως κατευθύνουν νερό πλούσιο σε οξυγόνο προς το κέντρο της φωλιάς, ανεξάρτητα από την κατεύθυνση των θαλάσσιων ρευμάτων, δημιουργώντας ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη των αυγών.
Παρότι ο δημιουργός τους είναι ένα μικρό ψάρι λίγων εκατοστών, οι περίτεχνες αυτές κατασκευές θεωρούνται σήμερα ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα αρχιτεκτονικής συμπεριφοράς στον θαλάσσιο κόσμο και συνεχίζουν να εντυπωσιάζουν τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.
