Έντονη αντιπαράθεση ξέσπασε γύρω από την «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, μετά τη σκληρή κριτική της διακεκριμένης μεταφράστριας και κλασικίστριας Έμιλι Γουίλσον και την οργισμένη απάντηση της Αμερικανίδας συγγραφέα Τζόις Κάρολ Όουτς.
Η Γουίλσον, της οποίας η αγγλική μετάφραση του ομηρικού έπους κυκλοφόρησε το 2017 και αναφέρθηκε από τον Νόλαν ως πηγή έμπνευσης, δημοσίευσε στο «London Review of Books» μια ιδιαίτερα αρνητική αποτίμηση της ταινίας.
Υποστήριξε ότι η κινηματογραφική μεταφορά στερείται «ψυχολογικού, συναισθηματικού, πολιτικού και ηθικού βάθους», ενώ χαρακτήρισε τη γραφή «άθλια». Έφτασε μάλιστα στο σημείο να δηλώσει ότι θα ντρεπόταν εάν είχε γράψει οποιοδήποτε μέρος του σεναρίου.
yes, her tone of dismissal & haughty superiority strike a sour note. rather than disagreeing with interpretations of Homer in a collegial manner, this person, who has benefited enormously from Nolan's film, speaks in the crude language of MAGA folks attacking someone with ideas… https://t.co/Fs2pHChSxS
— Joyce Carol Oates (@JoyceCarolOates) July 29, 2026
Η οργισμένη αντίδραση της Όουτς
Η Τζόις Κάρολ Όουτς αντέδρασε μέσω του X, επικρίνοντας κυρίως τον επιθετικό τόνο της Γουίλσον και όχι τόσο τις επιμέρους καλλιτεχνικές της διαφωνίες.
«Αντί να διαφωνήσει με τις ερμηνείες του Ομήρου με συναδελφικό τρόπο, αυτό το άτομο, το οποίο έχει επωφεληθεί σε τεράστιο βαθμό από την ταινία του Νόλαν, μιλά με τη χυδαία γλώσσα των οπαδών του MAGA, επιτιθέμενο σε κάποιον που έχει διαφορετικές ιδέες από τις δικές της», έγραψε.
Η Αμερικανίδα συγγραφέας πρόσθεσε ότι από μία μεταφράστρια, η οποία βρίσκεται «στην υπηρεσία ενός κειμένου», θα περίμενε περισσότερη προσοχή και σεβασμό απέναντι σε δημιουργούς που προσεγγίζουν το έργο με καλή πίστη.
Joyce Carol Oates Defends 'The Odyssey' and Slams Translator for Scathing Review: 'Speaks in the Crude Language of MAGA Folks' https://t.co/sFeBcDucj8
— Variety (@Variety) July 30, 2026
Η κριτική που προκάλεσε αντιδράσεις
Στο εκτενές κείμενό της, η Έμιλι Γουίλσον αναγνώρισε ότι η ταινία αποτελεί εντυπωσιακό κινηματογραφικό θέαμα, υποστήριξε όμως ότι οι χαρακτήρες της παραμένουν ανεπαρκώς ανεπτυγμένοι και χωρίς πειστικά κίνητρα.
Κατηγόρησε ακόμη τον Νόλαν ότι επιστρέφει στον γνώριμο συνδυασμό «μεγαλομανίας και επιφανειακότητας», ενώ σχολίασε δηκτικά πως η παραγωγή είναι αποτελεσματική στις μεγάλες εκρήξεις και στους επιβλητικούς γίγαντες, αλλά όχι στην ανάπτυξη των ιδεών και των ανθρώπινων σχέσεων.
Η δημόσια σύγκρουση των δύο συγγραφέων άνοιξε έναν ευρύτερο διάλογο για τα όρια της κινηματογραφικής διασκευής, την ελευθερία του δημιουργού και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζεται ένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
About The Author
