Παρά το γεγονός ότι η τιμή στην αντλία έχει ανέβει ξανά πάνω από τα 2 ευρώ το λίτρο, αυτό δεν μεταφράζεται αυτόματα σε μεγαλύτερα κέρδη για τους πρατηριούχους. Η εικόνα πίσω από τους αριθμούς είναι πιο σύνθετη και γεμάτη επιβαρύνσεις που συρρικνώνουν τα περιθώρια κέρδους.
Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους ένα πρατήριo δεν «κερδίζει» με το που ανεβαίνει η τιμή ανά λίτρο είναι:
- Φόροι και ειδικές επιβαρύνσεις: Μεγάλο μέρος της τιμής αποτελείται από φόρους, ΕΦΚ και ΦΠΑ, που δεν πηγαίνουν στον πρατηριούχο.
- Αύξηση κόστους προμήθειας: Οι χονδρικές τιμές και οι χρεώσεις από τους προμηθευτές αυξάνονται και μειώνουν το μικτό περιθώριο.
- Λειτουργικά έξοδα: Ενοίκιο, μισθοί, ασφάλειες, ρεύμα και συντήρηση αντλιών «τρώγουν» μεγάλο μέρος των εσόδων.
- Προμηθευτικές δεσμεύσεις: Συμφωνίες με εταιρείες καυσίμων, επιστροφές, και πιστώσεις πιέζουν την ρευστότητα.
- Ανταγωνισμός και όγκος πωλήσεων: Οριακή αύξηση τιμής μπορεί να μειώσει την πελατεία — το κέρδος εξαρτάται από τον όγκο, όχι μόνο από την τιμή.
Συνεπώς, ακόμη και αν βλέπουμε στον πίνακα 2,20€/λίτρο, ο πρατηριούχος μπορεί να έχει περιορισμένα ή ακόμα και μηδενικά καθαρά κέρδη μετά από όλες τις υποχρεώσεις και τα έξοδα.
Τι μπορούν να κάνουν οι ιδιοκτήτες πρατηρίων; Μερικές εφικτές κινήσεις είναι:
- Διάφοροποίηση εσόδων: κατάστημα, υπηρεσίες αυτοκινήτου, πλυντήριο, σημείο εστίασης.
- Βελτίωση ρευστότητας: διαπραγμάτευση όρων με προμηθευτές και καλύτερη διαχείριση αποθέματος.
- Μείωση λειτουργικού κόστους: ενεργειακή αναβάθμιση, αυτοματοποίηση, έλεγχος εξόδων.
- Προσφορές & loyalty: δέσμευση πελατών μέσω προγραμμάτων και επιπλέον υπηρεσιών.
Για τον καταναλωτή, σημαίνει ότι η τιμή στην αντλία δεν αντικατοπτρίζει πάντα τι κερδίζει ή χάνει ο ιδιοκτήτης του πρατηρίου — και για τον πρατηριούχο, ότι η επιβίωση απαιτεί περισσότερα από το απλό άνοδο της τιμής. Συνοπτικά: τιμή>2€ δεν ισοδυναμεί με αύξηση καθαρού κέρδους.
