Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της παλαιοντολογίας φαίνεται πως πλησιάζει στη λύση του, καθώς νέα επιστημονική μελέτη δίνει μια διαφορετική εξήγηση για τα χαρακτηριστικά μικρά μπροστινά άκρα του Τυραννόσαυρου Ρεξ.
Παρότι ο πανίσχυρος θηρευτής μπορούσε να ξεπεράσει τα 12 μέτρα σε μήκος, τα χέρια του είχαν μήκος περίπου ενός μέτρου, γεγονός που για δεκαετίες προβλημάτιζε τους επιστήμονες και αποτελούσε αντικείμενο συζήτησης.
Κατά καιρούς είχαν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες. Κάποιοι ερευνητές υποστήριζαν ότι τα χέρια χρησιμοποιούνταν για να συγκρατούν τη λεία, άλλοι ότι είχαν ρόλο στις ερωτικές επιδείξεις, ενώ υπήρξε και η άποψη πως μειώθηκαν εξελικτικά για να αποφεύγονται τραυματισμοί κατά τη διάρκεια του κυνηγιού.
Ωστόσο, νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the Royal Society B προτείνει μια διαφορετική εξήγηση. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η εξέλιξη ευνόησε την ανάπτυξη ενός τεράστιου και εξαιρετικά ισχυρού κρανίου, με αποτέλεσμα τα μπροστινά άκρα να χάσουν σταδιακά τη σημασία τους.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν 85 διαφορετικά είδη δεινοσαύρων και διαπίστωσαν ότι όσο μεγαλύτερο και ισχυρότερο ήταν το κρανίο ενός σαρκοφάγου δεινοσαύρου, τόσο μικρότερα ήταν τα μπροστινά του άκρα.
Όπως εξηγούν, όταν ένα χαρακτηριστικό γίνεται καθοριστικό για την επιβίωση ενός είδους, η εξέλιξη τείνει να κατευθύνει περισσότερους πόρους προς αυτό. Στην περίπτωση του Τυραννόσαυρου Ρεξ, το τεράστιο κεφάλι και η πανίσχυρη γνάθος αποτέλεσαν το βασικό όπλο για το κυνήγι και την εξόντωση των θηραμάτων.
Η ίδια εξελικτική τάση εντοπίστηκε και σε άλλες ομάδες σαρκοφάγων δεινοσαύρων, γεγονός που δείχνει ότι πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που εμφανίστηκε πολλές φορές κατά τη διάρκεια περίπου 180 εκατομμυρίων ετών εξέλιξης.
Παρά τα νέα ευρήματα, οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα μικρά χέρια του Τυραννόσαυρου δεν ήταν εντελώς άχρηστα. Όπως σημειώνουν, πιθανότατα εξυπηρετούσαν κάποια λειτουργία που δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί πλήρως και απαιτεί περαιτέρω έρευνα.
