Η απρόσμενη απαγόρευση δεν είχε σχέση με τη μόδα, αλλά με την προσπάθεια του σκηνοθέτη να διατηρήσει ζωντανή την ατμόσφαιρα της αρχαίας Ελλάδας.
Έναν ιδιαίτερο κανόνα είχε επιβάλει ο Κρίστοφερ Νόλαν στα γυρίσματα της «Οδύσσειας»: οι διάσημες μπότες UGG έπρεπε να μένουν μακριά από το πλατό.
Η λεπτομέρεια αποκαλύφθηκε σε συνέντευξη του σκηνοθέτη στην Γκέιλ Κινγκ για το «CBS Mornings». Η δημοσιογράφος ανέφερε ότι η Αν Χάθαγουεϊ, η οποία υποδύεται την Πηνελόπη, της είχε μιλήσει για τον άτυπο κανόνα «όχι UGG στο σετ».
Ο Νόλαν εξήγησε ότι η συγκεκριμένη απαίτηση αποτελεί εν μέρει ένα παλιό αστείο ανάμεσα στον ίδιο, την Αν Χάθαγουεϊ και την Έμιλι Μπλαντ. Πίσω από το χιούμορ, ωστόσο, κρύβεται και η ιδιαίτερη σκηνοθετική του φιλοσοφία.
Γιατί τον ενοχλούσαν οι σύγχρονες μπότες
Σε παραγωγές εποχής οι ηθοποιοί περνούν πολλές ώρες φορώντας τα παπούτσια των κοστουμιών τους, τα οποία συχνά δεν είναι ιδιαίτερα άνετα. Ανάμεσα στις λήψεις συνηθίζουν να τα αντικαθιστούν με μαλακές παντόφλες ή μπότες, με τις UGG να αποτελούν μία από τις δημοφιλέστερες επιλογές.
Για τον Κρίστοφερ Νόλαν, όμως, η εικόνα τους λειτουργεί ως έντονη υπενθύμιση της σύγχρονης εποχής. Μπορεί να μη φαίνονται στην τελική σκηνή, αλλά είναι αρκετές για να διαταράξουν την ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί γύρω από τους ηθοποιούς.
Ο σκηνοθέτης επιδιώκει το πλατό να βοηθά τους πρωταγωνιστές να παραμένουν όσο το δυνατόν περισσότερο μέσα στον κόσμο της ιστορίας. Στην περίπτωση της «Οδύσσειας», αυτός ο κόσμος ήταν εκείνος της Εποχής του Χαλκού, με τα κοστούμια, τα σκηνικά και τα φυσικά τοπία να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην κινηματογραφική ψευδαίσθηση.
Το προηγούμενο με την Έμιλι Μπλαντ
Οι UGG είχαν προκαλέσει μια αντίστοιχη χιουμοριστική διαφωνία και στα γυρίσματα του «Oppenheimer». Η Έμιλι Μπλαντ τις φορούσε στα διαλείμματα, προκαλώντας την αντίδραση του σκηνοθέτη, ο οποίος προτιμούσε να τη βλέπει με τα παπούτσια του κοστουμιού της.
Μετά την ολοκλήρωση της παραγωγής, η ηθοποιός τού χάρισε ένα ζευγάρι UGG. Ο Νόλαν τις δοκίμασε και αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι ήταν πραγματικά άνετες.
Ο άτυπος κανόνας, επομένως, δεν αποτελούσε επίθεση σε μια συγκεκριμένη εταιρεία. Ήταν ακόμη ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της εμμονής του Κρίστοφερ Νόλαν με τις λεπτομέρειες και της πεποίθησής του ότι η κινηματογραφική πραγματικότητα πρέπει να παραμένει ζωντανή ακόμη και όταν οι κάμερες σταματούν να καταγράφουν.
About The Author
