Η πρώτη κινηματογραφική εκδοχή του Supergirl επαναφέρει στο προσκήνιο μια από τις πιο εμβληματικές ηρωίδες του σύμπαντος της DC, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει τη θέση της μέσα σε έναν κόσμο υπερηρώων που αλλάζει ριζικά. Με έμφαση στη διπλή της ταυτότητα —ως Καρα Ζορ-Ελ και ως γήινη παρουσία που καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην κληρονομιά της και την προσωπική της αυτονομία— η ταινία ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο αφήγησης όπου η δύναμη δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως προνόμιο αλλά και ως βάρος. Μέσα από πιο σκοτεινές και ψυχολογικά φορτισμένες διαστάσεις, το Supergirl επιχειρεί να απομακρυνθεί από την απλή ηρωική μυθολογία και να προσεγγίσει την έννοια της ταυτότητας με μεγαλύτερη πολυπλοκότητα και συναισθηματικό βάθος.
Οι υπόλοιπες ταινίες που ακολουθούν κινούνται σε διαφορετικά είδη και αφηγηματικές φόρμες, αλλά συγκλίνουν σε έναν κοινό άξονα: την ένταση ανάμεσα στο σχέδιο και την κατάρρευση, είτε αυτό αφορά εγκληματικές δομές, κοινωνικά περιβάλλοντα ή προσωπικές σχέσεις. Από το κλασικό φιλμ νουάρ που αποδομεί την ψευδαίσθηση του «τέλειου σχεδίου», μέχρι σύγχρονες ιστορίες όπου η ανθρώπινη ψυχολογία και οι κοινωνικές εντάσεις οδηγούν αναπόφευκτα σε ρήγματα, οι ταινίες αυτές επαναφέρουν σταθερά το ερώτημα του ελέγχου απέναντι στο απρόβλεπτο, μετατρέποντας κάθε αφήγηση σε μελέτη αστάθειας και ρήξης.
Supergirl
Όταν ένας απροσδόκητος και αδίστακτος εχθρός χτυπά πολύ κοντά στο σπίτι της, η Κάρα Τζορ-Ελ, γνωστή ως Supergirl, αναγκάζεται να ξεκινήσει ένα επικίνδυνο ταξίδι στα πέρατα του διαστήματος αναζητώντας εκδίκηση και δικαιοσύνη. Στο πλευρό της βρίσκεται ένας απρόσμενος σύμμαχος, με τον οποίο καλείται να συνεργαστεί παρά τις διαφορές τους, καθώς η αποστολή τους τους φέρνει αντιμέτωπους με νέες απειλές, δύσκολες αποφάσεις και δοκιμασίες που αμφισβητούν τόσο τις δυνάμεις όσο και τις πεποιθήσεις της ηρωίδας. Η νέα κινηματογραφική περιπέτεια της DC και σε σκηνοθεσία του Κρεγκ Γκιλέσπι ξεδιπλώνεται ως ένα επικό διαστημικό ταξίδι δράσης, ηρωισμού και αυτογνωσίας, με τη Μίλι Άλκοκ να ενσαρκώνει για πρώτη φορά τη Supergirl. Πρωταγωνιστούν επίσης οι Ματίας Σέναρτς, Ιβ Ρίντλεϊ, Ντέιβιντ Κράμχολτζ, Ντέιβιντ Κόρενσγουετ και Τζέισον Μομόα. Την παραγωγή υπογράφουν οι επικεφαλής των DC Studios, Τζέιμς Γκαν και Πίτερ Σάφραν, ενώ η ταινία βασίζεται στους χαρακτήρες της DC και ειδικότερα στη Supergirl που δημιούργησαν οι Τζέρι Σίγκελ και Τζο Σούστερ. Εκτελεστικοί παραγωγοί είναι οι Νάιτζελ Γκόστελοου, Σαντάλ Νονγκ Βο και Λαρς Π. Βίντερ. Στο δημιουργικό επιτελείο συμμετέχουν ο διευθυντής φωτογραφίας Ρομπ Χάρντι, ο σκηνογράφος Νιλ Λαμόντ, οι μοντέρ Τατιάνα Ρίγκελ και Φρεντ Ράσκιν, οι ενδυματολόγοι Άννα Σέπαρντ και Μάικλ Μούνι, ο υπεύθυνος οπτικών εφέ Τζέφρι Μπάουμαν, η υπεύθυνη μουσικής Σούζαν Τζέικομπς και η συνθέτρια Κλαούντια Σαρν.
72 Ώρες Προθεσμία (Pressure)
Λίγες ημέρες πριν από την ιστορική Απόβαση της Νορμανδίας, μια ομάδα Βρετανών μετεωρολόγων και ανώτερων στρατιωτικών αξιωματούχων βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις πιο κρίσιμες αποφάσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Καθώς μια ισχυρή καταιγίδα απειλεί να ανατρέψει τα σχέδια των Συμμάχων και ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά, η σωστή πρόγνωση του καιρού μετατρέπεται σε ζήτημα ζωής και θανάτου για χιλιάδες στρατιώτες και για την ίδια την έκβαση του πολέμου. Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η ταινία αφηγείται τη λιγότερο γνωστή ιστορία του μετεωρολόγου δρος Τζέιμς Σταγκ, του ανθρώπου που, επιμένοντας στις εκτιμήσεις του απέναντι στη στρατιωτική ηγεσία, συνέβαλε καθοριστικά στον καθορισμό της ημερομηνίας της επιχείρησης που έμελλε να αλλάξει την πορεία της Ιστορίας. Ο Άντονι Μάρας επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με ένα αγωνιώδες ιστορικό δράμα, έχοντας στο πλευρό του τους Άντριου Σκοτ και Μπρένταν Φρέιζερ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Fuze
Στο κέντρο του Λονδίνου επικρατεί πανικός όταν ανακαλύπτεται μια ενεργή βόμβα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σε εργοτάξιο, προκαλώντας εκτεταμένη εκκένωση της περιοχής, την οποία εκμεταλλεύεται μια συμμορία εγκληματιών για να επιχειρήσει μια τολμηρή ληστεία, ενώ η ένταση κλιμακώνεται και ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά, με αποτέλεσμα να γίνεται σύντομα σαφές ότι κανείς δεν είναι πραγματικά αξιόπιστος· η ταινία ξεχωρίζει για τη δυνατή σκηνοθετική υπογραφή του Ντέιβιντ Μακένζι και το υψηλού επιπέδου καστ, με τους Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Θίο Τζέιμς, Σάφρον Χόκινγκ και Σαμ Γουόρθινγκτον.
Romeria
Η 18χρονη Μαρίνα ταξιδεύει στην ατλαντική ακτή της Ισπανίας για να παραλάβει έγγραφα για σπουδές από την πατρική οικογένεια που δεν γνώρισε ποτέ, όμως η φαινομενικά απλή επίσκεψη αποκαλύπτει κρυμμένα οικογενειακά μυστικά· η νέα ταινία της πολυβραβευμένης καταλανής δημιουργού, η οποία είχε αποσπάσει τη Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο για τις «Ροδακινιές του Αλκαράς» (2022), αναδεικνύει για άλλη μία φορά το ταλέντο της Κάρλα Σιμόν να προσεγγίζει με φυσικότητα και λιτότητα τα πιο βαριά θέματα, διασχίζοντας τη μνήμη και την απώλεια σε μια ποιητική, ημι-αυτοβιογραφική ιστορία με ένα απρόσμενο τέλος που καθηλώνει.
Η Μεγάλη Σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου
Ένα συνεργείο ντοκιμαντέρ, αποφασισμένο να δώσει απαντήσεις σε ένα ανεπίλυτο δράμα, επιχειρεί να αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από τη φονική έκρηξη που συγκλόνισε τα Β΄ ΚΑΠΗ Αλίμου πριν από πέντε χρόνια, με την έρευνά του να φέρνει σταδιακά στο φως ιστορίες ανθρώπινου τραύματος, απώλειας και αντοχής μέσα από ένα μείγμα μαύρης κωμωδίας και συγκινητικού δράματος· η ταινία αποτελεί πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής του Αλίμου, συνθέτοντας ένα στοργικό πορτρέτο της τοπικής κοινωνίας αλλά και μια αντιπροσωπευτική εικόνα της περιοχής, καθώς είναι γυρισμένη αποκλειστικά σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του Δήμου, αποτυπώνοντας την ήρεμη ομορφιά της αθηναϊκής ριβιέρας και διερευνώντας ζητήματα που αφορούν την τρίτη ηλικία, όπως η απομόνωση, το τραύμα και τα στερεότυπα.
Οι Ονειροπόλοι (The Dreamers, 2003)
Στο Παρίσι της αναταραχής του ’68, τρεις νέοι συνδέονται μέσα από την εμμονή τους με τον κινηματογράφο, καθώς η Ιζαμπέλ και ο αδελφός της Τεό γνωρίζουν έναν Αμερικανό φοιτητή και τον εντάσσουν στον ιδιόρρυθμο μικρόκοσμό τους όσο οι γονείς τους λείπουν· η απομόνωση του διαμερίσματος γίνεται πεδίο δοκιμής ορίων, ψυχολογικών παιχνιδιών και ερωτικής έντασης, μέχρι που οι φοιτητικές ταραχές που ξεσπούν έξω εισβάλλουν κυριολεκτικά στη ζωή τους, σπάζοντας την ψευδαίσθηση του κλειστού τους κόσμου· μια προσωπική αναφορά του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι στον Μάη του ’68.
Η Ζούγκλα της Ασφάλτου (The Asphalt Jungle, 1950)
Ένας έμπειρος κακοποιός οργανώνει, με τη χρηματοδότηση ενός διεφθαρμένου δικηγόρου, μια φαινομενικά άρτια ληστεία χρυσού, συγκροτώντας μια ομάδα ημιεπαγγελματιών εγκληματιών για την εκτέλεση του σχεδίου, το οποίο αρχικά μοιάζει αλάνθαστο αλλά σταδιακά αποκαλύπτει ρωγμές, καθώς ο δικηγόρος σχεδιάζει να τους προδώσει και να ιδιοποιηθεί τη λεία, μέχρι που ένα μέλος της συμμορίας αντιλαμβάνεται την προδοσία και οι ισορροπίες καταρρέουν· το κλασικό φιλμ νουάρ του Τζον Χιούστον, υποψήφιο για Όσκαρ, Χρυσές Σφαίρες και BAFTA και βραβευμένο στο Φεστιβάλ Βενετίας, ξεχωρίζει για την αυστηρή του δομή και τη μελετημένη ανάπτυξη χαρακτήρων, αποδίδοντας με σπάνια αληθοφάνεια κάθε πτυχή της ιστορίας και των σχέσεων της ομάδας, καθώς η επιτυχία της ληστείας μετατρέπεται σε αποσύνθεση και πανικό μέσα στη συμμορία.
About The Author
