Στις 20 Μαρτίου 1834, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας παραπέμπονται σε δίκη, κατηγορούμενοι για συνωμοσία και εσχάτη προδοσία κατά της αντιβασιλείας του Όθωνας της Ελλάδας.
Η υπόθεση αποτέλεσε μία από τις πιο σημαντικές πολιτικές και δικαστικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, καθώς στρεφόταν εναντίον δύο κορυφαίων μορφών της Ελληνικής Επανάστασης.
Οι κατηγορίες αφορούσαν φερόμενη συνωμοτική δράση κατά της βαυαρικής αντιβασιλείας, σε μια περίοδο έντονων πολιτικών αναταράξεων στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Η δίκη που ακολούθησε προκάλεσε ισχυρές αντιδράσεις στην κοινή γνώμη και έμεινε στην ιστορία για τον πολιτικό της χαρακτήρα, αλλά και για τη στάση των δικαστών που αρνήθηκαν να υποκύψουν σε πιέσεις.
Το γεγονός αυτό αποτελεί μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για τη δικαιοσύνη και την πολιτική ιστορία της Ελλάδας.
