Στις 4 Απριλίου του 1081, ο Αλέξιος Α’ Κομνηνός στέφθηκε αυτοκράτορας στην Κωνσταντινούπολη, εγκαινιάζοντας μια νέα δυναστική περίοδο που έμελλε να αλλάξει την πορεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Η άνοδός του στην εξουσία ήρθε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία, καθώς το κράτος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα: στρατιωτικές ήττες, εσωτερικές συγκρούσεις και οικονομική αποδυνάμωση.
Εκμεταλλευόμενος την αδυναμία του τότε αυτοκράτορα Νικηφόρος Γ’ Βοτανειάτης, αλλά και έχοντας τη στήριξη ισχυρών πολιτικών και στρατιωτικών κύκλων, ο Αλέξιος κατάφερε να καταλάβει την εξουσία.
Με τη βοήθεια του Ιωάννης Δούκας και της οικογένειας των Δουκών, μπήκε στην πόλη στις αρχές Απριλίου και λίγες ημέρες αργότερα στέφθηκε αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη.
Η απουσία της συζύγου του, Ειρήνη Δούκαινα, από τη στέψη δημιούργησε ερωτήματα και φήμες για πολιτικές διεργασίες στο παρασκήνιο.
Παρά τις προκλήσεις, η βασιλεία του σηματοδότησε την αρχή μιας περιόδου ανάκαμψης και σταθερότητας. Η δυναστεία των Κομνηνών κυριάρχησε για περισσότερο από έναν αιώνα, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ενίσχυση και αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας.
