Σαν σήμερα, στις 13 Ιουνίου 1985, η Σαπφώ Νοταρά βρέθηκε νεκρή στο μικρό διαμέρισμα όπου ζούσε, στην πλατεία Κουμουνδούρου. Σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής, η αγαπημένη ηθοποιός είχε αφήσει την τελευταία της πνοή δύο ημέρες νωρίτερα από καρδιακή προσβολή. Το τέλος της υπήρξε μοναχικό, σε πλήρη αντίθεση με την αναγνωρισιμότητα και την αγάπη που είχε γνωρίσει από το κοινό μέσα από το θέατρο, το ραδιόφωνο και τον ελληνικό κινηματογράφο.
Η Σαπφώ Νοταρά, με πραγματικό επώνυμο Χανδάνου, υπήρξε μία από τις πιο ξεχωριστές μορφές της ελληνικής υποκριτικής. Το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο φέρεται να προήλθε από την οδό όπου βρισκόταν η δραματική σχολή στην οποία φοίτησε. Σπούδασε θέατρο, παρακολούθησε μαθήματα ρυθμικής και μπαλέτου και εμφανίστηκε στη σκηνή ήδη από τα προπολεμικά χρόνια.
Η θεατρική της πορεία ήταν ιδιαίτερα πλούσια. Συνεργάστηκε με σημαντικούς θιάσους και σπουδαίους καλλιτέχνες της εποχής, ενώ εμφανίστηκε τόσο στο Εθνικό Θέατρο όσο και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Στο ενεργητικό της περιλαμβάνονται συνεργασίες με την Έλλη Λαμπέτη, τον Δημήτρης Χορν, τον Μίμης Φωτόπουλος, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρης Παπαμιχαήλ.
Παρότι η καριέρα της στο θέατρο ήταν αξιοσημείωτη, στο ευρύ κοινό έγινε ιδιαίτερα γνωστή χάρη στη χαρακτηριστική βραχνή φωνή της. Η φωνή αυτή αποτέλεσε το σήμα κατατεθέν της και την έκανε αμέσως αναγνωρίσιμη. Μεγάλη επιτυχία σημείωσε και στο ραδιόφωνο, ερμηνεύοντας την Κλημεντίνη Περπερίδου στο δημοφιλές «Ημερολόγιο ενός θυρωρού» του Κώστας Πρετεντέρης.
Στον κινηματογράφο συμμετείχε κυρίως σε δεύτερους ρόλους, οι οποίοι όμως συχνά αποδείχθηκαν αξέχαστοι. Έπαιξε σε ταινίες όπως Κυριακάτικο Ξύπνημα, Συνοικία το όνειρο, Η χαρτοπαίχτρα, Δημήτρη μου, Δημήτρη μου και Αχ! Αυτή η γυναίκα μου. Μέσα από αυτές γεννήθηκαν ατάκες που παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα, όπως το θρυλικό «Μπουρλότο!» και το «Εδώ γίνονται Σόδομα και Γόμορα».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της οι επαγγελματικές εμφανίσεις της είχαν περιοριστεί, χωρίς όμως να σταματήσει να υπηρετεί την τέχνη της. Ανάμεσα στις τελευταίες σημαντικές συμμετοχές της ξεχωρίζουν οι «Τρωάδες» σε σκηνοθεσία του Γιάννης Τσαρούχης, η «Φιλουμένα Μαρτουράνο» δίπλα στην Έλλη Λαμπέτη και η «Πορνογραφία» του Μάνος Χατζιδάκις.
Ο θάνατός της ανέδειξε και τη δύσκολη πλευρά του καλλιτεχνικού κόσμου. Παρά την επιτυχημένη διαδρομή και την αγάπη του κοινού, η Σαπφώ Νοταρά έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της μόνη, αντιμετωπίζοντας προβλήματα υγείας και οικονομικές δυσκολίες.
Τέσσερις δεκαετίες μετά τον θάνατό της, η Σαπφώ Νοταρά εξακολουθεί να κατέχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού θεάματος. Με το ιδιαίτερο ταλέντο, τη χαρακτηριστική φωνή και την έντονη προσωπικότητά της, παραμένει μία από τις πιο αγαπημένες φυσιογνωμίες του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου.
About The Author
