Σαν σήμερα, 30 Οκτωβρίου 1863, ο Γεώργιος Α’ φτάνει στον Πειραιά, όπου χιλιάδες Έλληνες τον υποδέχονται με ενθουσιασμό και ελπίδα. Ο 17χρονος τότε Πρίγκιπας της Δανίας έμελλε να γίνει ο νέος Βασιλιάς των Ελλήνων, εγκαινιάζοντας τη δυναστεία των Γλύξμπουργκ, που θα σφραγίσει την ελληνική ιστορία για πάνω από έναν αιώνα.
Γεννημένος στην Κοπεγχάγη το 1845 ως Πρίγκιπας Γουλιέλμος, ο Γεώργιος δεν ήταν αρχικά προορισμένος για τον ελληνικό θρόνο. Μετά την εκθρόνιση του Όθωνα το 1862, οι Έλληνες εξέφρασαν την επιθυμία να αναλάβει ο πρίγκιπας Αλφρέδος της Αγγλίας, όμως το Πρωτόκολλο του 1830 απαγόρευε την εκλογή μέλους βασιλικής οικογένειας των Προστάτιδων Δυνάμεων.
Μετά από διπλωματικές διαβουλεύσεις, ο Λόρδος Πάλμερστον πρότεινε τον νεαρό Δανό πρίγκιπα — μια επιλογή που εγκρίθηκε από το Λονδίνο, το Παρίσι και την Πετρούπολη.
Στις 30 Μαρτίου 1863, η Εθνική Συνέλευση τον εξέλεξε ομόφωνα βασιλιά, με το όνομα Γεώργιος Α’, Βασιλεύς των Ελλήνων. Ο ίδιος είχε δηλώσει τότε συγκινημένος:
«Είμαι υπερήφανος, διότι με ψήφισαν Έλληνες».
Η άφιξή του στον Πειραιά, στις 30 Οκτωβρίου 1863, ήταν πανηγυρική. Οι δρόμοι ήταν σημαιοστολισμένοι, οι καμπάνες χτυπούσαν, και ο λαός επευφημούσε τον νεαρό μονάρχη που συμβόλιζε μια νέα αρχή. Από τον Πειραιά ως την Αθήνα, πλήθη συνόδευαν την πομπή που κατευθυνόταν στα Ανάκτορα, όπου ο Γεώργιος ορκίστηκε πίστη στο Σύνταγμα, σηματοδοτώντας την αρχή της συνταγματικής βασιλείας στην Ελλάδα.
Κατά την πεντηκονταετή βασιλεία του, η χώρα γνώρισε εδαφική επέκταση, σταθερότητα και εξευρωπαϊσμό. Ο Γεώργιος παντρεύτηκε τη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα της Ρωσίας, με την οποία απέκτησε οκτώ παιδιά, ανάμεσά τους τον Κωνσταντίνο Α’.
Η ζωή του έληξε τραγικά το 1913, όταν δολοφονήθηκε στη Θεσσαλονίκη, λίγους μήνες μετά την απελευθέρωση της πόλης. Παρά το ξένο αίμα του, ο Γεώργιος Α’ έμεινε στη μνήμη του λαού ως «Έλληνας Βασιλιάς», ένας ηγεμόνας που συνέδεσε το όνομά του με τη σταθεροποίηση του κράτους και την ενίσχυση της εθνικής ταυτότητας.
About The Author
