Σημαντικό σταθμό για την αρχαιολογική έρευνα και την κατανόηση της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής αποτέλεσε η ανακάλυψη του Ερμή του Πραξιτέλη στην Αρχαία Ολυμπία από Γερμανούς αρχαιολόγους. Το μαρμάρινο σύμπλεγμα, που απεικονίζει τον θεό Ερμή να κρατά τον βρέφος Διόνυσο, συγκαταλέγεται στα εμβληματικότερα έργα της κλασικής τέχνης και απέκτησε διεθνή φήμη αμέσως μετά την ανεύρεσή του.
Το άγαλμα αποδίδεται στον Πραξιτέλη και χρονολογείται περίπου στο 340 π.Χ., σε μια περίοδο μετάβασης από την ύστερη κλασική στην πρώιμη ελληνιστική γλυπτική. Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, παρόμοια σύνθεση είχε δημιουργήσει και ο πατέρας του καλλιτέχνη, Κηφισόδοτος. Η μορφή του Ερμή παρουσιάζεται ως νεαρός, γυμνός άνδρας με φυσική στάση σώματος και έντονο το στοιχείο της χαλαρότητας και της χάρης, χαρακτηριστικά της πραξιτέλειας τεχνοτροπίας. Στηρίζεται στο δεξί πόδι, ενώ με το αριστερό κρατά τον μικρό Διόνυσο, και πιθανολογείται ότι με το δεξί χέρι, το οποίο δεν σώζεται, κρατούσε σταφύλι, απευθυνόμενο παιγνιωδώς προς το παιδί.
Η ανακάλυψη έγινε στον σηκό του ναού της Ήρας, στο πλαίσιο των ανασκαφών που ξεκίνησαν το 1875 ύστερα από συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας. Η συγκεκριμένη ανασκαφική αποστολή σηματοδότησε μια νέα εποχή για την αρχαιολογία, καθώς για πρώτη φορά συμφωνήθηκε ότι τα ευρήματα θα παραμείνουν στη χώρα προέλευσής τους, θέτοντας ως κύριο στόχο την επιστημονική γνώση και όχι τη συλλογή αρχαιοτήτων. Σήμερα, το άγαλμα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.
Η αυθεντικότητα του έργου αποτέλεσε αντικείμενο έντονης επιστημονικής διαμάχης. Το 1927 εκφράστηκαν αμφιβολίες ως προς το αν πρόκειται για πρωτότυπο έργο του Πραξιτέλη ή για μεταγενέστερο αντίγραφο, ενώ διατυπώθηκαν και εναλλακτικές θεωρίες σχετικά με την ταυτότητα της απεικονιζόμενης μορφής. Παρά τις αντιπαραθέσεις, η επικρατούσα άποψη σήμερα συγκλίνει ότι το έργο εντάσσεται στην πραξιτέλεια παράδοση του 4ου αιώνα π.Χ., διατηρώντας τη θέση του ως ένα από τα σημαντικότερα σωζόμενα γλυπτά της αρχαιότητας.
About The Author
