Η διάσημη παγωμένη μούμια των Άλπεων, γνωστή ως Ότσι, συνεχίζει να εκπλήσσει την επιστημονική κοινότητα περισσότερα από 5.000 χρόνια μετά τον θάνατό της.
Νέα μελέτη αποκάλυψε ότι το σώμα του δεν αποτελεί απλώς ένα άψυχο αρχαιολογικό εύρημα, αλλά φιλοξενεί ένα πολύπλοκο μικροβιακό οικοσύστημα με οργανισμούς που εξακολουθούν να επιβιώνουν σε εξαιρετικά αργούς βιολογικούς ρυθμούς.
Ο Ότσι ανακαλύφθηκε το 1991 σε παγετώνα στα σύνορα Ιταλίας και Αυστρίας και θεωρείται η αρχαιότερη φυσική μούμια της Ευρώπης. Οι ακραίες συνθήκες ψύχους, η χαμηλή υγρασία και η έλλειψη οξυγόνου επιβράδυναν σημαντικά την αποσύνθεση του σώματός του, χωρίς όμως να διακόψουν πλήρως τη μικροβιακή δραστηριότητα.
Οι επιστήμονες του ερευνητικού κέντρου Eurac Research εντόπισαν βακτήρια, μύκητες και ζύμες τόσο στο εσωτερικό όσο και στην επιφάνεια της μούμιας. Η έρευνα έδειξε ότι οι μικροοργανισμοί αυτοί χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:
- Μικρόβια που υπήρχαν στο σώμα του όσο ήταν ζωντανός.
- Οργανισμοί που εγκαταστάθηκαν μετά τον θάνατό του κατά την παραμονή του στον παγετώνα.
- Σύγχρονα μικρόβια που εισήχθησαν μετά την ανακάλυψη και τη συντήρησή του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανακάλυψη μυκήτων προσαρμοσμένων σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Ορισμένοι από αυτούς καλλιεργήθηκαν με επιτυχία στο εργαστήριο, αποδεικνύοντας ότι παραμένουν βιώσιμοι ακόμη και σήμερα.
Παράλληλα, οι ερευνητές εντόπισαν στο έντερο του Ότσι βακτήρια που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από τις σύγχρονες κοινωνίες. Τα συγκεκριμένα μικρόβια συνδέονται με τον τρόπο ζωής και τη διατροφή των ανθρώπων πριν από τη βιομηχανική εποχή, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για την εξέλιξη του ανθρώπινου μικροβιώματος.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η μελέτη αυτών των ανθεκτικών μικροοργανισμών μπορεί να οδηγήσει σε νέες εφαρμογές στη βιοτεχνολογία και τη βιομηχανία, ανοίγοντας νέους δρόμους για την αξιοποίηση οργανισμών που επιβιώνουν σε ακραίες συνθήκες.


