Σήμερα στον ΣΚΑΙ στις 21:40
Το μετα-αποκαλυπτικό έπος που δικαιώθηκε με τα χρόνια
Η ταινία της ημέρας αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον, καθώς ο «Υδάτινος Κόσμος» (Waterworld, 1995) αποτελεί μία από τις πιο φιλόδοξες και πολυσυζητημένες υπερπαραγωγές της δεκαετίας του ’90. Παρά την επεισοδιακή παραγωγή του και την αρχική υποδοχή, με το πέρασμα των χρόνων απέκτησε φανατικό κοινό και θεωρείται πλέον μια χαρακτηριστική cult περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας.
Σκηνοθετημένη από τον Κέβιν Ρέινολντς και με πρωταγωνιστή και παραγωγό τον Κέβιν Κόστνερ, ο «Υδάτινος Κόσμος» (Waterworld, 1995) μάς μεταφέρει στο έτος 2500, σε έναν πλανήτη όπου οι πολικοί πάγοι έχουν λιώσει ολοκληρωτικά και η στάθμη των θαλασσών έχει καλύψει σχεδόν κάθε ίχνος στεριάς. Οι τελευταίοι επιζώντες ζουν σε πλωτούς οικισμούς, ενώ η ύπαρξη μιας μυθικής «Ξηράς» αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους ως θρύλος.
Κεντρικός ήρωας είναι ο μυστηριώδης «Ναυτικός» (Mariner), ένας μοναχικός περιπλανώμενος μεταλλαγμένος άνθρωπος με βράγχια και μεμβράνες στα πόδια, που ταξιδεύει με το εντυπωσιακό τριμαράν του αναζητώντας προμήθειες. Όταν γνωρίζει τη Χέλεν και τη μικρή Ενόλα, η οποία φέρει στην πλάτη της ένα τατουάζ που υποτίθεται ότι οδηγεί στη θρυλική Ξηρά, θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους αδίστακτους «Καπνιστές» (Smokers), μια συμμορία πειρατών με αρχηγό τον εκκεντρικό Ντίκον, τον οποίο υποδύεται ο Ντένις Χόπερ.
Η ταινία εξελίσσεται σε μια θεαματική περιπέτεια γεμάτη ναυμαχίες, εκρήξεις, καταδιώξεις με θαλάσσια οχήματα και εντυπωσιακές σκηνές δράσης, ενώ παράλληλα αναδεικνύει ζητήματα επιβίωσης, ανθρώπινης συνεργασίας και οικολογικής καταστροφής. Το περιβαλλοντικό μήνυμα είναι εμφανές, καθώς η ιστορία λειτουργεί ως προειδοποίηση για τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και της ανεξέλεγκτης ανθρώπινης παρέμβασης στο φυσικό περιβάλλον.
Στο πλευρό του Κέβιν Κόστνερ εμφανίζονται επίσης οι Τζιν Τρίπλχορν, Τίνα Ματζορίνο, Μάικλ Τζέτερ, ενώ σε έναν μικρό ρόλο κάνει την εμφάνισή του και ο μετέπειτα σταρ Τζακ Μπλακ.
Η παραγωγή του «Υδάτινου Κόσμου» έχει περάσει στην ιστορία του Χόλιγουντ. Με αρχικό προϋπολογισμό 100 εκατομμυρίων δολαρίων, το κόστος εκτοξεύθηκε τελικά στα περίπου 175 εκατομμύρια, καθιστώντας την τότε την ακριβότερη ταινία που είχε γυριστεί ποτέ. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κυρίως στα ανοιχτά της Χαβάης, σε τεράστιες πλωτές κατασκευές, οι οποίες υπέστησαν σοβαρές ζημιές από καταιγίδες και τυφώνες, προκαλώντας μεγάλες καθυστερήσεις και σημαντική αύξηση του κόστους. Μάλιστα, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ είχε προειδοποιήσει εξαρχής τον Κόστνερ και τον Ρέινολντς για τις δυσκολίες των γυρισμάτων στη θάλασσα, έχοντας βιώσει αντίστοιχες καταστάσεις στα γυρίσματα των «Σαγονιών του Καρχαρία».
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Κέβιν Κόστνερ κινδύνευσε ακόμη και με τη ζωή του όταν παγιδεύτηκε σε καταιγίδα δεμένος στον ιστό του τριμαράν, ενώ οι συνεχείς καθυστερήσεις οδήγησαν σε έντονες συγκρούσεις ανάμεσα στον πρωταγωνιστή και τον σκηνοθέτη, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα ο Ρέινολντς να αποχωρήσει πριν ολοκληρωθεί η μεταπαραγωγή της ταινίας.
Η μουσική είχε αρχικά ανατεθεί στον Μαρκ Ίσαμ, όμως η δουλειά του απορρίφθηκε, με αποτέλεσμα το τελικό soundtrack να συνθέσει ο Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ, προσφέροντας μία από τις πιο χαρακτηριστικές επικές μουσικές επενδύσεις της δεκαετίας.
Παρά τα έσοδα των περίπου 264 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως, η ταινία θεωρήθηκε αρχικά εμπορική απογοήτευση, καθώς δεν κάλυψε το δυσθεώρητο κόστος παραγωγής και προώθησης. Ωστόσο, οι πωλήσεις σε βιντεοκασέτες, DVD, τηλεοπτικές προβολές και οι μεταγενέστερες εκδόσεις την οδήγησαν τελικά στην κερδοφορία. Παράλληλα, απέσπασε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Ήχου, ενώ ενέπνευσε μυθιστόρημα, βιντεοπαιχνίδια και το εντυπωσιακό θεματικό σόου WaterWorld, το οποίο εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις δημοφιλέστερες ατραξιόν στα πάρκα της Universal.
Με το πέρασμα του χρόνου ο «Υδάτινος Κόσμος» αντιμετωπίστηκε πολύ πιο θετικά από κοινό και κριτικούς. Αν και το σενάριό του παρουσιάζει αδυναμίες και αρκετές συμβάσεις του είδους, η τεράστια κλίμακα της παραγωγής, η ευρηματική δημιουργία ενός ολόκληρου κόσμου πάνω στο νερό, τα εντυπωσιακά πρακτικά εφέ και η αίσθηση περιπέτειας τον έχουν μετατρέψει σε μία από τις πλέον χαρακτηριστικές μετα-αποκαλυπτικές ταινίες του σύγχρονου κινηματογράφου. Πρόκειται για ένα φιλμ που, παρά τις ατέλειές του, συνεχίζει να εντυπωσιάζει με τη φιλοδοξία, τη σκηνογραφική του δύναμη και την ξεχωριστή κινηματογραφική του ταυτότητα.
About The Author
