Στις 28 Ιουλίου 1586 τοποθετείται σε δημοφιλή ιστορικά χρονολόγια η άφιξη του σερ Φράνσις Ντρέικ στην Αγγλία με πατάτες από την αμερικανική ήπειρο. Το γεγονός συνέβαλε στη δημιουργία του μύθου ότι ο Άγγλος θαλασσοπόρος ήταν εκείνος που εισήγαγε την πατάτα στην Ευρώπη.
Τα ιστορικά στοιχεία, ωστόσο, παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα. Ο Ντρέικ επέστρεψε πράγματι από το ταξίδι του το 1586 έχοντας μαζί του πατάτες, αλλά δεν θεωρείται ο πρώτος που τις έφερε ούτε στην Ευρώπη ούτε, πιθανότατα, στην Αγγλία. Σύμφωνα με τα Βασιλικά Μουσεία του Γκρίνουιτς, η σχετική απόδοση είναι λανθασμένη, καθώς οι πρώτες πατάτες είχαν πιθανότατα φτάσει μέσω των Ισπανών ήδη από τη δεκαετία του 1570.
Η πατάτα κατάγεται από τις Άνδεις της Νότιας Αμερικής, όπου οι αυτόχθονες πληθυσμοί την είχαν εξημερώσει και καλλιεργούσαν επί χιλιάδες χρόνια. Στην Ευρώπη μεταφέρθηκε από τους Ισπανούς κατά το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα, με καταγραφές να μαρτυρούν την παρουσία της στα Κανάρια Νησιά το 1567 και στην ηπειρωτική Ισπανία λίγα χρόνια αργότερα.
Η εξάπλωσή της δεν ήταν άμεση. Αρχικά αντιμετωπίστηκε ως ένα εξωτικό φυτό και καλλιεργήθηκε ακόμη και σε βοτανικούς κήπους. Χρειάστηκαν περίπου δύο αιώνες για να μετατραπεί σε βασικό τρόφιμο σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, χάρη στη θρεπτική της αξία, την υψηλή απόδοση και τη δυνατότητα καλλιέργειας σε δύσκολες συνθήκες.
Στην Ελλάδα, η συστηματική εισαγωγή και προώθηση της καλλιέργειας της πατάτας συνδέθηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια κατά τα πρώτα χρόνια του ανεξάρτητου κράτους. Η πρωτοβουλία του άνοιξε τον δρόμο ώστε ο πολύτιμος κόνδυλος να ενταχθεί σταδιακά στην ελληνική γεωργία και διατροφή.
About The Author
