Στις 29 Ιουλίου 1890 πέθανε σε ηλικία 37 ετών ο Ολλανδός ζωγράφος Βίνσεντ Βαν Γκογκ, δύο ημέρες αφότου αυτοπυροβολήθηκε στο στήθος. Η σύντομη και ταραγμένη ζωή του, σε συνδυασμό με τη μεταθανάτια αναγνώριση του έργου του, τον κατέστησαν μία από τις πιο εμβληματικές μορφές στην ιστορία της τέχνης.
Γεννημένος στις 30 Μαρτίου 1853 στο Ζίντερτ της Ολλανδίας, ο Βαν Γκογκ ακολούθησε διαφορετικές επαγγελματικές διαδρομές πριν αφιερωθεί στη ζωγραφική. Εργάστηκε ως υπάλληλος σε οίκο εμπορίας έργων τέχνης, δάσκαλος και ιεραπόστολος στο βελγικό Μπορινάζ, μέχρι που το 1880 αποφάσισε να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην τέχνη, όντας σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος.

Το 1886 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου ήρθε σε επαφή με τους μεγάλους ανανεωτές της εποχής, όπως ο Πολ Γκογκέν, ο Εντγκάρ Ντεγκά, ο Ζορζ Σερά και ο Ανρί ντε Τουλούζ-Λοτρέκ. Η γνωριμία με τους ιμπρεσιονιστές και τις ιαπωνικές ξυλογραφίες άλλαξε ριζικά την τεχνοτροπία του, οδηγώντας τον στη χαρακτηριστική χρήση έντονων χρωμάτων και δυναμικών πινελιών.
Το 1888 εγκαταστάθηκε στο Αρλ της νότιας Γαλλίας, όπου οραματίστηκε τη δημιουργία μιας καλλιτεχνικής κοινότητας. Ο μόνος που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά του ήταν ο Πολ Γκογκέν. Η συγκατοίκησή τους κατέληξε σε έντονη σύγκρουση, μετά την οποία ο Βαν Γκογκ υπέστη σοβαρή ψυχική κρίση και αυτοτραυματίστηκε, κόβοντας μέρος του αριστερού αυτιού του.
Μέσα σε μόλις μία δεκαετία δημιούργησε περισσότερα από 2.100 έργα, ανάμεσά τους περίπου 860 ελαιογραφίες. Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του υπήρξαν τα πιο παραγωγικά, καθώς φιλοτέχνησε μερικούς από τους διασημότερους πίνακες στην ιστορία της τέχνης, όπως τα «Ηλιοτρόπια», τη «Νύχτα με άστρα», την «Αυτοπροσωπογραφία» και τους «Πατατοφάγους». Παρά τη σημερινή παγκόσμια αναγνώριση του έργου του, κατά τη διάρκεια της ζωής του πούλησε μόλις έναν πίνακα. Η φήμη του άρχισε να εδραιώνεται μετά τον θάνατό του και σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του μεταϊμπρεσιονισμού, έχοντας επηρεάσει καθοριστικά την εξέλιξη της τέχνης του 20ού αιώνα.
Ιδιαίτερη θέση στην παρακαταθήκη του κατέχουν και οι εκατοντάδες επιστολές προς τον αδελφό του Τεό, οι οποίες αποτελούν πολύτιμο τεκμήριο τόσο για την καλλιτεχνική του πορεία όσο και για τον εσωτερικό του κόσμο, ενώ αναγνωρίζονται και ως σημαντικά λογοτεχνικά κείμενα.
