Οι υποψηφιότητες στα άκρα του πολιτικού φάσματος έχουν ήδη αρχίσει να διαμορφώνονται, ενώ στον χώρο του κέντρου και της σοσιαλδημοκρατίας πολλαπλασιάζονται οι επίδοξοι διάδοχοι του Εμανουέλ Μακρόν
Περίπου δέκα μήνες πριν από τις επόμενες προεδρικές εκλογές, το πολιτικό τοπίο στη Γαλλία παραμένει ασαφές και κατακερματισμένο, με βέβαιες υποψηφιότητες στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος, αλλά χωρίς ακόμη να έχει ξεκαθαρίσει ποιοι θα διεκδικήσουν την προεδρία από τον ενδιάμεσο πολιτικό χώρο.
Στην ακροδεξιά, όλα εξαρτώνται από την τελική έκβαση των δικαστικών εξελίξεων που αφορούν την Marine Le Pen. Εφόσον διατηρήσει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, θεωρείται δεδομένο ότι θα είναι εκ νέου υποψήφια για την προεδρία. Σε διαφορετική περίπτωση, τη σκυτάλη αναμένεται να αναλάβει ο Jordan Bardella, ο οποίος προβάλλει ως ο φυσικός διάδοχος της ηγεσίας του ακροδεξιού χώρου. Στον αντίποδα, ο επικεφαλής της ριζοσπαστικής αριστεράς Jean-Luc Mélenchon έχει ήδη ανακοινώσει την υποψηφιότητά του και πραγματοποίησε την πρώτη μεγάλη προεκλογική του συγκέντρωση στο Σεν Ντενί, στα βόρεια του Παρισιού. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περισσότεροι από 20.000 πολίτες παρακολούθησαν την εκδήλωση, η οποία χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη για τα γαλλικά δεδομένα. Παράλληλα, τα περισσότερα γαλλικά μέσα ενημέρωσης στάθηκαν στον πιο μετριοπαθή τόνο που υιοθέτησε ο Μελανσόν σε σχέση με προηγούμενες παρεμβάσεις του.
Την ίδια στιγμή, στον ευρύτερο χώρο του κέντρου και της κεντροαριστεράς επικρατεί έντονη κινητικότητα. Ο νυν πρόεδρος Emmanuel Macron δεν έχει δικαίωμα να διεκδικήσει τρίτη συνεχόμενη θητεία, γεγονός που έχει ανοίξει τη συζήτηση για τη διαδοχή του. Την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος έχει ήδη εκδηλώσει ο πρώην πρωθυπουργός και επικεφαλής του κόμματος Αναγέννηση, Gabriel Attal, ο οποίος φιλοδοξεί να εκφράσει τη συνέχεια του μακρονικού πολιτικού χώρου. Στον χώρο των Σοσιαλιστών βρίσκεται σε εξέλιξη συζήτηση για τη διεξαγωγή «ανοιχτών προκριματικών εκλογών» το προσεχές φθινόπωρο, με στόχο την ανάδειξη κοινού υποψηφίου της ευρύτερης αριστεράς, εξαιρουμένου του κόμματος του Μελανσόν. Η συζήτηση συμπίπτει με την έναρξη λειτουργίας του νέου think tank «Nousse», ονομασία που παραπέμπει στον ελληνικό όρο «νους».
Ωστόσο, η πρόταση αυτή συναντά αντιδράσεις από σημαντικά στελέχη της σοσιαλδημοκρατίας. Ο πρώην πρόεδρος François Hollande και ο ευρωβουλευτής Raphaël Glucksmann εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στη διαδικασία, ενώ παράλληλα διατηρούν ανοιχτό το ενδεχόμενο δικής τους υποψηφιότητας. Αντίστοιχη εικόνα πολυδιάσπασης παρουσιάζει και η κεντροδεξιά. Μεταξύ όσων έχουν εκφράσει ενδιαφέρον να διεκδικήσουν το ύπατο αξίωμα συγκαταλέγονται ο πρώην πρωθυπουργός Dominique de Villepin, ο υπουργός Δικαιοσύνης Gérald Darmanin, καθώς και ο επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών Bruno Retailleau.
Με τις εκλογές να απέχουν ακόμη αρκετούς μήνες, η γαλλική πολιτική σκηνή μοιάζει να εισέρχεται σε μια παρατεταμένη περίοδο ανακατατάξεων και διεργασιών, χωρίς μέχρι στιγμής να διαφαίνεται κάποιο πρόσωπο που να συγκεντρώνει ευρεία συναίνεση ως ο αδιαμφισβήτητος διάδοχος του Μακρόν.
About The Author
