Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών η Μάρθα Λίλαρντ, η τελευταία ασθενής στις Ηνωμένες Πολιτείες που εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί «σιδερένιο πνεύμονα» για να μπορεί να αναπνέει.
Η Λίλαρντ πέθανε στις 26 Ιουνίου στην Οκλαχόμα, έπειτα από μια ολόκληρη ζωή σημαδεμένη από την πολιομυελίτιδα, αλλά και από μια αξιοσημείωτη προσπάθεια να παραμείνει ανεξάρτητη παρά τις σοβαρές κινητικές και αναπνευστικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε.
Προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα σε ηλικία πέντε ετών
Η Μάρθα Λίλαρντ αρρώστησε λίγο μετά τα πέμπτα γενέθλιά της, σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιομυελίτιδα προκαλούσε χιλιάδες περιστατικά παράλυσης κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ασθένεια την άφησε παράλυτη από τον λαιμό και κάτω και επηρέασε σοβαρά τη λειτουργία των αναπνευστικών μυών της. Από μικρή ηλικία αναγκάστηκε να χρησιμοποιεί τον λεγόμενο «σιδερένιο πνεύμονα», μια μεγάλη μεταλλική συσκευή που δημιουργεί μεταβολές στην πίεση του αέρα και βοηθά το θώρακα του ασθενούς να κινείται ώστε να πραγματοποιείται η αναπνοή.
Οι γιατροί είχαν εκτιμήσει ότι δεν θα ζούσε πέρα από τα 20 της χρόνια. Ωστόσο, η Μάρθα ξεπέρασε κατά πολλές δεκαετίες τις προβλέψεις.
«Είχε απίστευτη δύναμη και θέληση να ζήσει και να αξιοποιήσει κάθε στιγμή της ζωής της», δήλωσε η μικρότερη αδελφή της, Σίντι ΜακΒέι.
Η υγεία της επιδεινώθηκε μετά τον κορονοϊό
Σύμφωνα με την οικογένειά της, η κατάσταση της υγείας της επιβαρύνθηκε σημαντικά μετά από δύο λοιμώξεις με κορονοϊό κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Στο πιστοποιητικό θανάτου αναφέρονται ως αιτίες ο χρόνιος αναπνευστικός περιορισμός και το μεταπολιομυελιτικό σύνδρομο. Οι συγγενείς της, ωστόσο, πιστεύουν ότι οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της COVID-19 συνέβαλαν σημαντικά στη σταδιακή εξασθένησή της.
Τα τελευταία χρόνια, η αναπνευστική της λειτουργία είχε περιοριστεί σε λιγότερο από το 25% της φυσιολογικής. Κατά την τελευταία διετία παρέμενε σχεδόν ολόκληρο το 24ωρο μέσα στη συσκευή, καθώς δυσκολευόταν ολοένα περισσότερο να αναπνεύσει χωρίς υποστήριξη.
Μια ζωή πέρα από τις προβλέψεις
Παρά τους περιορισμούς, η Μάρθα Λίλαρντ δεν εγκατέλειψε ποτέ την προσπάθεια να ζήσει όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητα.
Ως παιδί παρακολουθούσε το σχολείο για λίγες ώρες την ημέρα, ενώ τα υπόλοιπα μαθήματα γίνονταν στο σπίτι. Αργότερα μπόρεσε να συνεχίσει τη φοίτησή της στο λύκειο μέσω ειδικού συστήματος ενδοεπικοινωνίας, συμμετέχοντας στα μαθήματα από απόσταση.
Με τη βοήθεια φυσικοθεραπείας κατάφερε να ανακτήσει περιορισμένη κίνηση στο αριστερό της χέρι και στα πόδια. Για πολλά χρόνια ζούσε μόνη της και φρόντιζε σε μεγάλο βαθμό τον εαυτό της, παρά τις σοβαρές δυσκολίες.
Ο γάμος λίγους μήνες πριν από τον θάνατό της
Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 γνώρισε, μέσω διαδικτυακού φόρουμ, έναν άνδρα από την Αίγυπτο. Οι δυο τους διατήρησαν σχέση εξ αποστάσεως για περισσότερα από 20 χρόνια.
Τον περασμένο Φεβρουάριο παντρεύτηκαν, όταν εκείνος κατάφερε τελικά να εξασφαλίσει βίζα και να ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτέλεσε μία από τις τελευταίες ευτυχισμένες στιγμές της ζωής της.
Η δυσκολία συντήρησης του παλιού μηχανήματος
Η οικογένειά της αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια ακόμη ένα σοβαρό πρόβλημα: την έλλειψη τεχνικών που γνώριζαν πώς να επισκευάσουν και να συντηρήσουν τον παλιό «σιδερένιο πνεύμονα».
Τα ανταλλακτικά ήταν πλέον εξαιρετικά δυσεύρετα, ενώ ελάχιστοι άνθρωποι διέθεταν τις απαραίτητες γνώσεις για τη λειτουργία της συσκευής.
«Αναζητούσαμε απεγνωσμένα κάποιον που θα μπορούσε να το επισκευάσει. Τώρα που ήταν η τελευταία, δεν υπάρχει πια λόγος να συνεχίσουμε να ψάχνουμε», ανέφερε συγκινημένη η αδελφή της.
Ο θάνατος της Μάρθα Λίλαρντ σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής στην ιστορία της πολιομυελίτιδας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ασθένεια, που κάποτε προκαλούσε μαζικές επιδημίες, περιορίστηκε δραστικά μετά την κυκλοφορία των εμβολίων τη δεκαετία του 1950 και θεωρείται ότι έχει εξαλειφθεί από τη χώρα από το 1979.
