Μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας εκτυλίχθηκε στις 23 Ιουλίου 2018, όταν δύο μεγάλα μέτωπα πυρκαγιάς ξέσπασαν στη Δυτική και την Ανατολική Αττική.
Η πρώτη μεγάλη φωτιά εκδηλώθηκε στην περιοχή της Κινέτας, καίγοντας δασικές εκτάσεις, κατοικίες και περιουσίες. Λίγες ώρες αργότερα, μια δεύτερη πυρκαγιά ξέσπασε στο Νταού Πεντέλης και, με τη βοήθεια των θυελλωδών ανέμων, κινήθηκε με μεγάλη ταχύτητα προς την Καλλιτεχνούπολη, τον Νέο Βουτζά, το Μάτι και το Κόκκινο Λιμανάκι.
Οι φλόγες έφτασαν μέχρι τη θάλασσα
Η φωτιά πέρασε τη λεωφόρο Μαραθώνος και εισέβαλε στον παραθαλάσσιο οικισμό του Ματιού, εγκλωβίζοντας κατοίκους και παραθεριστές. Δεκάδες άνθρωποι αναζήτησαν διέξοδο προς τη θάλασσα, ενώ άλλοι εγκλωβίστηκαν σε σπίτια, αυτοκίνητα και στενούς δρόμους χωρίς ασφαλή πρόσβαση στην ακτή.
Στην Αργυρά Ακτή εντοπίστηκαν συγκεντρωμένες οι σοροί 26 ανθρώπων, οι οποίοι είχαν προσπαθήσει να φτάσουν στη θάλασσα. Πολλοί κάτοικοι και επισκέπτες παρέμειναν για ώρες μέσα στο νερό, περιμένοντας τη διάσωσή τους από ιδιωτικά σκάφη και πληρώματα του Λιμενικού.
Ο τελικός απολογισμός έφτασε τους 104 νεκρούς, ανάμεσά τους παιδιά και ολόκληρες οικογένειες. Συνολικά 172 άνθρωποι καταγράφηκαν ως τραυματίες, ενώ δεκάδες υπέστησαν σοβαρά εγκαύματα και χρειάστηκαν μακροχρόνια νοσηλεία. Η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης αφορούσε τους 104 θανάτους και συγκεκριμένες περιπτώσεις εγκαυματιών και σοβαρά τραυματισμένων.
Η Ελλάδα ζήτησε ευρωπαϊκή βοήθεια
Καθώς οι πυρκαγιές βρίσκονταν σε εξέλιξη, η Ελλάδα ενεργοποίησε τον Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας διεθνή συνδρομή. Κράτη-μέλη, μεταξύ των οποίων η Κύπρος, η Ισπανία και η Βουλγαρία, ανταποκρίθηκαν με προσωπικό και μέσα πυρόσβεσης.
Ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε εσπευσμένα από επίσημη επίσκεψη και μετέβη στο Κέντρο Επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής στο Χαλάνδρι. Μετά την ενημέρωση που έλαβε, έκανε λόγο για ένα φαινόμενο με «ασύμμετρες» διαστάσεις.
Μια πληγή που παραμένει ανοιχτή
Η πυρκαγιά στο Μάτι αποκάλυψε σοβαρά προβλήματα στον συντονισμό των αρμόδιων υπηρεσιών, στην έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών και στην οργανωμένη απομάκρυνση των κατοίκων. Τα γεγονότα της ημέρας αποτέλεσαν αντικείμενο πολυετούς δικαστικής διερεύνησης για πράξεις και παραλείψεις στη διαχείριση της καταστροφής.
Κάθε χρόνο, συγγενείς, επιζώντες και κάτοικοι συγκεντρώνονται στους τόπους της τραγωδίας και διαβάζουν τα ονόματα των 104 ανθρώπων που χάθηκαν.
Η 23η Ιουλίου δεν αποτελεί μόνο ημέρα πένθους και μνήμης. Παραμένει μια διαρκής υπενθύμιση της ανάγκης για έγκαιρη προειδοποίηση, οργανωμένα σχέδια εκκένωσης, αποτελεσματικό συντονισμό και προστασία της ανθρώπινης ζωής.
About The Author
