Τα εγκαίνια του μεγάλου τεχνικού έργου πραγματοποιήθηκαν με ιδιαίτερη επισημότητα, σηματοδοτώντας την ολοκλήρωση ενός οράματος που απασχόλησε ηγεμόνες, αυτοκράτορες και μηχανικούς από την αρχαιότητα έως το νεότερο ελληνικό κράτος
Σαν σήμερα, στις 25 Ιουλίου 1893, πραγματοποιήθηκαν με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια τα επίσημα εγκαίνια της Διώρυγας της Κορίνθου, ενός από τα σημαντικότερα τεχνικά έργα του 19ου αιώνα στην Ελλάδα. Τα εγκαίνια τέλεσε ο τότε πρωθυπουργός Σωτήριος Σωτηρόπουλος, επισφραγίζοντας την ολοκλήρωση μιας προσπάθειας που, από την πρώτη της σύλληψη έως την υλοποίησή της, διήρκεσε σχεδόν 2.300 χρόνια.
Η ιδέα της διάνοιξης του Ισθμού γεννήθηκε ήδη από την αρχαιότητα. Πρώτος φέρεται να την οραματίστηκε ο τύραννος της Κορίνθου Περίανδρος, γύρω στο 602 π.Χ., όμως εγκατέλειψε το σχέδιο εξαιτίας των τεχνικών δυσκολιών, αλλά και των οικονομικών συμφερόντων της ίδιας της πόλης, που αποκόμιζε σημαντικά έσοδα από τον περίφημο Δίολκο, τον λιθόστρωτο δρόμο πάνω στον οποίο μεταφέρονταν τα πλοία από τη μία θάλασσα στην άλλη. Αργότερα το ίδιο εγχείρημα επιχείρησαν ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, ο Ιούλιος Καίσαρας, ο Καλιγούλας, ενώ η πιο φιλόδοξη προσπάθεια έγινε από τον Νέρωνα, ο οποίος το 67 μ.Χ. εγκαινίασε προσωπικά τις εργασίες, δίνοντας το πρώτο χτύπημα με χρυσή αξίνα. Παρά την πρόοδο που σημειώθηκε, ο θάνατός του οδήγησε στην εγκατάλειψη του έργου.
Μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, ο Ιωάννης Καποδίστριας αντιλήφθηκε τη στρατηγική σημασία της διώρυγας και ανέθεσε σχετική μελέτη, όμως το τεράστιο οικονομικό κόστος κατέστησε αδύνατη την υλοποίησή της. Η πραγματική ώθηση δόθηκε μετά τη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ και την τεχνολογική πρόοδο της Βιομηχανικής Επανάστασης. Το 1869 ψηφίστηκε ο νόμος για τη διάνοιξη του Ισθμού και λίγα χρόνια αργότερα το έργο ανατέθηκε στον Ούγγρο στρατηγό Στέφανο Τύρρ, ενώ οι εργασίες ξεκίνησαν επίσημα στις 23 Απριλίου 1882.
Η πρώτη εταιρεία που είχε αναλάβει το έργο οδηγήθηκε σε οικονομική κατάρρευση πριν ολοκληρωθούν οι εργασίες. Τη συνέχισή τους ανέλαβε η ελληνική Εταιρεία της Διώρυγας της Κορίνθου, υπό τον Ανδρέα Συγγρό, με εργολάβο τον Α. Μάτσα, κατορθώνοντας να ολοκληρώσει ένα έργο που θεωρήθηκε τεχνικός άθλος για την εποχή. Περισσότεροι από 2.500 εργάτες εργάστηκαν επί έντεκα χρόνια, μετακινώντας περίπου 12 εκατομμύρια κυβικά μέτρα γης.
Η Διώρυγα της Κορίνθου έχει μήκος 6.346 μέτρα, πλάτος περίπου 25 μέτρα στην επιφάνεια και βάθος έως 8 μέτρα, ενώ συνδέει τον Κορινθιακό με τον Σαρωνικό κόλπο, μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο και το κόστος της θαλάσσιας μεταφοράς, καθώς τα πλοία δεν χρειάζεται πλέον να παρακάμπτουν την Πελοπόννησο μέσω των επικίνδυνων ακρωτηρίων Μαλέα και Ματαπά.
Παρά τις κατολισθήσεις που κατά καιρούς έχουν προκαλέσει διακοπές στη λειτουργία της, καθώς και τις σοβαρές ζημιές που υπέστη κατά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων το 1944, όταν ανατινάχθηκαν τα πρανή της, η Διώρυγα εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τεχνικά έργα της Ελλάδας και έναν σημαντικό διεθνή θαλάσσιο κόμβο. Κάθε χρόνο εξυπηρετεί περίπου 12.000 πλοία, ενώ παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο εντυπωσιακά σύμβολα της ανθρώπινης επιμονής απέναντι στις τεχνικές και φυσικές προκλήσεις.
About The Author
