Χωρίς δίχτυ ή ζώνη ασφαλείας, ο Φιλίπ Πετί διέσχισε οκτώ φορές το κενό σε ύψος 410 μέτρων, πραγματοποιώντας το «καλλιτεχνικό έγκλημα του αιώνα»
Λίγο μετά τις 7 το πρωί της 7ης Αυγούστου 1974, ο 24χρονος Γάλλος ακροβάτης Φιλίπ Πετί άφησε την οροφή του Νότιου Πύργου του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου και πάτησε πάνω σε ένα λεπτό ατσάλινο συρματόσχοινο.
Βρισκόταν περίπου 410 μέτρα πάνω από τους δρόμους του Μανχάταν. Μπροστά του απλωνόταν ένα κενό σχεδόν 40 μέτρων, μέχρι την οροφή του Βόρειου Πύργου. Δεν φορούσε ζώνη, δεν υπήρχε δίχτυ ασφαλείας και ολόκληρη η επιχείρηση ήταν παράνομη.
Για περίπου 45 λεπτά ο Πετί διέσχισε το κενό οκτώ φορές. Περπάτησε μπρος και πίσω, γονάτισε, χαιρέτησε το πλήθος και ξάπλωσε επάνω στο συρματόσχοινο, χαρίζοντας στη Νέα Υόρκη ένα από τα πιο παράτολμα θεάματα της ιστορίας της.
Το σχέδιο που προετοίμαζε για έξι χρόνια
Η ιδέα γεννήθηκε το 1968, όταν ο Πετί είδε σε ένα περιοδικό, στην αίθουσα αναμονής ενός οδοντιάτρου, ένα σχέδιο των υπό κατασκευή Δίδυμων Πύργων. Έσκισε τη σελίδα και άρχισε να σχεδιάζει αυτό που αποκαλούσε «le coup», δηλαδή το μεγάλο του εγχείρημα.
Για τα επόμενα έξι χρόνια μελέτησε την κατασκευή των κτιρίων, την απόσταση ανάμεσα στους πύργους, τις καιρικές συνθήκες και τις κινήσεις των φρουρών ασφαλείας. Κατασκεύασε μοντέλα, έκανε δοκιμές στη Γαλλία και επισκέφθηκε επανειλημμένα το εργοτάξιο, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεταμφιέσεις και ιδιότητες.
Το απόγευμα της 6ης Αυγούστου 1974, ο Πετί και οι συνεργάτες του μπήκαν στους πύργους μεταφέροντας τον εξοπλισμό μέσα σε μεγάλα κιβώτια. Σε αυτά είχαν κρύψει το ατσάλινο καλώδιο, τα απαραίτητα εργαλεία και τον αποσυναρμολογημένο στύλο ισορροπίας.
Για να περάσουν το πρώτο λεπτό νήμα από τον έναν πύργο στον άλλο χρησιμοποίησαν τόξο και βέλος. Στη συνέχεια τράβηξαν σταδιακά ισχυρότερα σχοινιά και, τελικά, το βαρύ ατσάλινο συρματόσχοινο, το οποίο στερέωσαν και τέντωσαν κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Σαράντα πέντε λεπτά πάνω από τη Νέα Υόρκη
Όταν ο Πετί έκανε το πρώτο του βήμα, η οικονομική περιοχή του Μανχάταν άρχιζε να γεμίζει. Οι περαστικοί σταματούσαν και κοιτούσαν προς τον ουρανό, ενώ αστυνομικοί ανέβηκαν στις οροφές των κτιρίων και προσπαθούσαν να τον πείσουν να επιστρέψει.
Εκείνος συνέχισε την παράστασή του, αψηφώντας τόσο το τεράστιο ύψος όσο και τις εντολές των Αρχών. «Δεν φοβόμουν, επειδή ήταν κάτι με ακρίβεια», είχε δηλώσει αργότερα. «Πέθαινα από ευτυχία».
Όταν τελικά επέστρεψε στην οροφή, συνελήφθη και οδηγήθηκε για ψυχιατρική αξιολόγηση. Οι κατηγορίες για παράνομη είσοδο και διατάραξη της τάξης αποσύρθηκαν, με την προϋπόθεση ότι θα πραγματοποιούσε μία δωρεάν υπαίθρια παράσταση για παιδιά στο Σέντραλ Παρκ.
Το «καλλιτεχνικό έγκλημα του αιώνα»
Η ακροβασία του Πετί έμεινε γνωστή ως το «καλλιτεχνικό έγκλημα του αιώνα». Δεν αποτέλεσε μόνο μία επίδειξη τόλμης, αλλά και μία εξαιρετικά μελετημένη παράσταση που πραγματοποιήθηκε μπροστά στα μάτια μιας ολόκληρης πόλης.
Μετά την καταστροφή των Δίδυμων Πύργων στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες του απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερο συμβολικό βάρος. Έγιναν εικόνες ενός ορίζοντα που δεν υπάρχει πια και μιας στιγμής κατά την οποία οι πύργοι συνδέθηκαν με ένα λεπτό καλώδιο και έναν άνθρωπο που αρνήθηκε να κοιτάξει προς τα κάτω.
Η ιστορία του παρουσιάστηκε στο ντοκιμαντέρ «Man on Wire» του Τζέιμς Μαρς, το οποίο κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ το 2009, ενώ μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο με την ταινία «The Walk».
Ο ίδιος ο Φιλίπ Πετί συνόψισε αργότερα την εμμονή που τον οδήγησε πάνω από το κενό με μία φράση:
«Όταν βλέπω δύο πύργους, πρέπει να περπατήσω».
Πηγές: History, TIME, 9/11 Memorial & Museum
About The Author
