Η επίθεση του γερμανικού υποβρυχίου U-20 στο βρετανικό υπερωκεάνιο «Λουζιτάνια» αποτέλεσε μία από τις πιο τραγικές στιγμές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και ένα γεγονός που επηρέασε καθοριστικά τη διεθνή κοινή γνώμη

Στις 7 Μαΐου 1915, το βρετανικό κρουαζιερόπλοιο «Λουζιτάνια» βυθίστηκε ανοιχτά των ακτών της Ιρλανδίας, έπειτα από επίθεση γερμανικού υποβρυχίου τύπου U-20. Από τους 1.962 επιβαίνοντες, οι 1.198 έχασαν τη ζωή τους, ανάμεσά τους και 114 Αμερικανοί πολίτες, γεγονός που προκάλεσε διεθνή κατακραυγή και συνέβαλε στην αλλαγή στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στον πόλεμο.

Το «Λουζιτάνια», ιδιοκτησίας της Cunard Line, θεωρούνταν τεχνολογικό επίτευγμα της εποχής του. Η ναυπήγησή του ξεκίνησε το 1903 και πραγματοποίησε το παρθενικό του ταξίδι από το Λίβερπουλ στη Νέα Υόρκη το 1907. Με εκτόπισμα 32.000 τόνων και ταχύτητα που έφτανε τους 26 κόμβους, υπήρξε ένα από τα ταχύτερα και πολυτελέστερα υπερωκεάνια των αρχών του 20ού αιώνα. Λίγο πριν την έναρξη του πολέμου είχε υποστεί μετατροπές για πιθανή αξιοποίηση από το Βρετανικό Ναυτικό.

Την Πρωτομαγιά του 1915 το πλοίο απέπλευσε από τη Νέα Υόρκη με προορισμό το Λίβερπουλ, εν μέσω της κλιμακούμενης ναυτικής σύγκρουσης στον Ατλαντικό. Στις 7 Μαΐου, κοντά στις ιρλανδικές ακτές, δέχθηκε τορπίλη από το U-20. Στην πρώτη έκρηξη ακολούθησε δεύτερη, ισχυρότερη, με αποτέλεσμα το πλοίο να βυθιστεί μέσα σε μόλις 20 λεπτά. Η τραγωδία προκάλεσε οργή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πρόεδρος Woodrow Wilson διαμαρτυρήθηκε έντονα προς τη γερμανική κυβέρνηση, ζητώντας εγγυήσεις για την προστασία των αμάχων και της ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Από την πλευρά της, η Γερμανία υποστήριξε ότι είχε προειδοποιήσει εγκαίρως τους πολίτες ουδέτερων χωρών να αποφεύγουν τα πλοία των εμπόλεμων κρατών, ενώ ισχυρίστηκε πως το «Λουζιτάνια» μετέφερε πολεμικό υλικό.

Χρόνια αργότερα αποκαλύφθηκε ότι το πλοίο όντως μετέφερε μεγάλες ποσότητες φυσιγγίων και οβίδων, χωρίς όμως να το γνωρίζουν οι περισσότεροι επιβάτες. Η υπόθεση της βύθισης του «Λουζιτάνια», σε συνδυασμό με τον γερμανικό υποβρυχιακό πόλεμο, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που οδήγησαν τελικά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην είσοδό τους στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Ανάμεσα στους επιβάτες βρίσκονταν και έξι Έλληνες υπήκοοι. Μόνο δύο κατάφεραν να διασωθούν, ενώ οι υπόλοιποι χάθηκαν στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού, προσθέτοντας και ελληνικές απώλειες σε μία από τις πιο εμβληματικές ναυτικές τραγωδίες του 20ού αιώνα.

About The Author

Αφήστε μια απάντηση

Share via
Copy link