Μία νέα μελέτη καταδεικνύει ότι η Μεσόγειος θερμαίνεται και γίνεται ολοένα πιο αλμυρή με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι στο παρελθόν. Τα στοιχεία δείχνουν επιτάχυνση στην αύξηση της θερμοκρασίας και της αλατότητας, με απτά σημάδια αλλαγής στη φυσική κατάσταση της θάλασσας.
Η επιτάχυνση είναι ιδιαίτερα έντονη στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο, ενώ η Αδριατική ξεχωρίζει ως «θερμαντική εστία», όπου η θέρμανση φτάνει έως τον πυθμένα. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο η επιφάνεια αλλά και τα βαθύτερα στρώματα της στήλης νερού εμφανίζουν ανιούσα τάση θερμοκρασίας και αλατότητας.
Υπάρχει σοβαρή ανησυχία για τη μείωση του οξυγόνου στα βαθιά νερά. Η αύξηση της θερμοκρασίας ενισχύει τη στρωματοποίηση, εμποδίζοντας την κατακόρυφη ανάμειξη και τη φυσική αερισμό των βαθιών υδάτων. Παράλληλα, η αύξηση της αλμυρότητας αλλάζει την πυκνότητα και την κυκλοφορία, μειώνοντας την εισροή οξυγονωμένων μαζών από την επιφάνεια προς τα βάθη.
Οι επιπτώσεις μπορεί να είναι πολλαπλές: οι βενθικές κοινότητες και τα είδη που ζουν στον πυθμένα κινδυνεύουν από υποξικές συνθήκες, η αλιεία και οι τοπικές κοινωνίες που εξαρτώνται από τη θάλασσα μπορεί να υποστούν σοβαρές απώλειες, ενώ η αλλαγμένη φυσική κατάσταση ενδέχεται να ενισχύσει έκτακτα φαινόμενα όπως τα τοξικά φύκη και η μεταβολή των μεταναστεύσεων ιχθύων.
Τα αίτια συνδέονται με την κλιματική αλλαγή — αυξημένες θερμοκρασίες αέρα, μεγαλύτερη εξάτμιση και αλλαγές στην υδρογραφία — αλλά και με περιφερειακές αλλαγές στις εισροές γλυκού νερού και την κυκλοφορία. Για την αντιμετώπιση των κινδύνων απαιτούνται εντατικά μέτρα: συστηματική παρακολούθηση, βελτίωση των δικτύων μετρήσεων, μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και συνεργασία σε επίπεδο χωρών της λεκάνης της Μεσογείου για τοπικές πολιτικές διαχείρισης και προστασίας των κρίσιμων οικοσυστημάτων.
Η νέα εικόνα της θάλασσας επιβεβαιώνει ότι οι αλλαγές είναι ήδη σε εξέλιξη — και ότι χρειάζεται γρήγορη δράση για να περιοριστούν οι μακροπρόθεσμες και μη αναστρέψιμες συνέπειες.
